> محمدعثمان نجیب
>
> من در وطنم،‌ فیدل و‌ چه‌گوارا در آمریکای لاتین ‌و فتاح پنجشیری در کابل همه چریک بودیم.
> من یک چریک بودم،‌ تو یک چریک هستی،‌ هر کدام ما یک چریک هستیم. برای چریک بودن حتمی نیست که کسی را بکشیم.

 ما بعد از دهه‌ی شصت رهبری هم سطح فیدل در افغانستان نداریم،‌ چه‌گوارا نداریم‌،‌ هوشی مین نداریم

سئوال- می شود در مورد تاریخچه جنگ های چریکی و قدامت تاریخی آن، صحبت های داشته باشید.
درود
چریک از ریشه اسم است و واژه‌ی ترکی. سابقه‌ی تاریخی جنگ چریکی برمی‌گردد به زبان نوشتاری و گفتاری و آنان بیش‌تر آن چریک می‌گویند. ساختار کار های چریکی در کشور های دگر از زمان جنگ دوم جهانی دوم از آلبانی تا فارک ها و‌ تا هر جایی اینان را به نام پارتیزان ها هم یاد می‌کنند. روش بسیار منحصر به فرد ‌مبارزات انقلابی و میهن دوستانه‌ است. در ساختار های اساسی که برای تعریف چریک وجود دارند مه فکر می‌کنم،‌ همان گونه که‌ لازمه‌ی تغییر دیدگاه متناسب به پیش‌رفت زمان است برای چریک هم همین‌گونه است. نسبت هایی را که به استناد آن ها چریک ها، پارتیزان ها را یاد می‌کردند که در سال های قبل از میلاد یاد می‌کردند یا مثلاً در زمان حملاتی که آلمان علیه کشور های دیگر داشت یاد‌ می‌کنند. عملی می‌کردند یا مثلا‌ در مقابل تجاوزات خارجی آن را کار می‌‌بردند تاریخ به یاد مان می‌‌دهد، از کیوبا گرفته تا ویتنام و از افغانستان گرفته تا تمام کشور های دیگر. ولی بیش‌تر این موارد در اروپا عملی شده اند. توضیحی که در مورد چریک باید بدهیم یک خطای سیاسی و عمدی تقریباً سرقت گونه‌یی است که خط نوشتار ‌و گفتار ایران دارد.‌ ایرانی ها عادت دارند و هر بهینه‌یی را به خود نسبت می‌دهند و می‌تراشند یا آن را از ابداعات خود شان قلم‌داد می‌کنند. به همین لحاظ است که مبارزات چریکی را منحصر و طرح ذهنی نظامی ایران در دوره‌ی اشکانی ها می‌دانند. در حالی که چنین نیست. جنگ های چریکی در گذشته‌ی بسیار دور و تاریخ های بسیار دور در دنیا وجود داشته. چریک برای کسی می‌گویند که آماده‌‌گی یک مبارزه‌ی بسیار بزرگ مخفی یا علنی یا عملی ولی جان‌بازانه را داشته باشد. گلادیاتور ها در روم قدیم چریک نه ‌بودند. یا اسپارتاکوس چریک نبود. اینان عواملی بودند برای ابقای قدرت های زمان خود. به خصوص که همه برده ها بودند. اما طغیان اینان مثلاً طغیان اسپارتاکوس حدود ۷۳ سال پیش از میلاد اگر اقدام چریکی نبود، اما این سرکشی مبدا یا نقطه‌ی آغاز مبارزات چریکی نا منظم بود، مبارزات چریکی خود شان نا منظم اند. مبارزات چریکی وقفه‌یی اند، لزوم دید دارند دارند و موقع دارند. اصل مهم در مبارزات چریکی همانا وفاداری است. اصل دیگر مبازرات چریکی خود‌گذری است. در مبارزات چریکی مثل مبارزات سیاسی کنار آمدن ها نیست. به دلیل این که یک چریک، یک جنگ‌جو،‌ یک‌ پارتیزان، یک سرباز داوطلب، یک وطن دوست داوطلب وقتی در کنار فیدل قرار می‌گرفت یا در کنار چه‌گوارا قرار می‌گرفت یا در کنار هوشی مین قرار می‌گرفت یا علیه آلمان نازی آن زمان می‌جنگیدند، تبعات بسیار بد ناشی از جان‌بازی های خود را می‌دانستند. به عنوان نمونه می‌دانستند که اینان به مرگ می‌روند. لذا انگیزه هم برای چریک شدن بسیار گپ مهم است. فراموش نه کنیم که پارتیزان ها، چریک ها، جنگ‌جو ها همه نام های مختلف، اما یک گروه نظامی نا منسجم است و برای تحقق اهداف بسیار بزرگ ملی.
سئوال دوم: آیا به نظر شما جنگ چریکی در شرایط حاضر و با مدنظرداشت بن بست ایجاد شده در جبهات جنگی، کارایی دارد؟ اگر دارد چگونه و اگر نی چرا؟

> برنامه‌ی کامل ۴۶ دقیقه‌یی گذرگاه با محمدعثمان نجیب.
>
>
> maxresdefault.jpg
> من در وطنم. فیدل و چه‌گوارا در آمریکای لاتین فناح پنجشیری در کابل چریک بودیم. گپ من و آقای نورزاد.
> youtu.be
https://mail.google.com/mail/u/0/#inbox/FMfcgzGrbHnhvscfmmVpCwFhXhCtBcJG?projector=1