عزیز اریانفر
آغاز مرحله سوم جنگ در اوکرایین:
مرحله دوم جنگ اوکرایین همان گونه که بارها پیشگویی کرده بودیم، با شکست کامل و بسیار سنگین ارتش اوکرایین پایان یافت. زلنسکی به بقیه السیف نیروهای خود از سر درماندگی و ناچاری فرمان عقب نشینی از دونباس داد. هم اکنون نیروهای اوکرایینی در سیورسک، اودی یفکا، باخموت، سلاویانسک و کراماتورسک زیر آتش سنگین توپخانه، موشکباران و بمب باران نیروهای روسی قرار دارند و همه روزه تا یک هزار کشته، زخمی و اسیر می دهند.
پس از پایان مرحله دوم یعنی رهایی و آزادی دونباس، مرحله سوم جنگ اوکرایین آغاز می شود.
در این مرحله جنگ در خارکف، نیکولایفسک، دنیپروپتروفسک، کیریوی روگ، زاپاروژیا و اودسا متمرکز خواهد شد. چنانچه از همین اکنون این مناطق آماج یورش های سنگین هوایی، موشکی و توپخانه یی روسیه قرار دارد‌.
در این حال، زلنسکی واپسین تلاش خود را به خرج خواهد داد تا نیروهای باقی مانده خود را بازآرایی نموده و با راه اندازی یک ضد حمله سنگین، نیروهای
روسی را از هرسون عقب براند.
مگر، روشن است تنها با تکیه به موج های انسانی و دادن تلفات سنگین نمی شود در برابر ارتش نیرومند روسیه کاری کرد. هم اکنون روسیه از برتری مطلق هوایی، موشکی و توپخانه یی سود می برد. بسنده است گفت که برتری توان توپخانه یی روسیه ده برابر اوکرایین است.
کمک های جنگی غرب هم کارساز نیست و نمی تواند معادله را تغییر بدهد. بنا بر این بهتر است اروپا در جستجوی راهیافت خردورزانه یی برای پایان دادن به جنگ براید.
صلح می تواند در اوضاعی تامین شود که اتحادیه اروپا رسما اوکرایین را به عنوان یک کشور بیطرف اعلام کند. دولت کییف هم اعلام بیطرفی کند و استاتوس بیطرفی اوکرایین را در قانون اساسی خود تسجیل کند. در عین حال زمینه را برای رویکار آوردن یک دولت فراگیر ملی با مشارکت روس تباران فراهم کند و ساختار کنفدرالی را برای اوکرایین آینده بپذیرد.
البته، همچنین بایسته است تا مولداوی هم بیطرف اعلام شود، گرجستان به ناتو پذیرفته نشود و استاتوس بیطرفی آن تثبیت شود. از پذیرفتن فنلاند و سویدن در ناتو هم پرهیز گردد و جمهوری های بالتیک هم تنها دارای عضویت سیاسی در ناتو باشند و از پیمان نظامی خارج شوند.
این گونه باید میان روسیه و گستره ناتو یک زون حایل متشکل بر کشورهای بیطرف ایجاد گردد. همه تحریم ها رفع گردد و بار دیگر روابط سودمند اقتصادی با روسیه از سر گرفته شود.
اگر اروپا این کار را نکند، نه تنها جنگ پایان نخواهد یافت، بل که با گذشت هر روز ابعاد آن پیچیده تر شده، اروپا وارد فاز نوی از بحران های انرژی، رکود اقتصادی و مالی و بحران عمیق و گسترده سیاسی خواهد گردید. آن گاه پشیمانی سودی نخواهد داشت و بهای بس سنگین تری خواهد پرداخت.