د خلکو قهر او زور، دخدای قهر او زور

عزیز آرینفر

طالبان در سراشیبی باژگونی!
پرسشی که بسیار جدی مطرح است، این است که نظام طالبان با این همه نا به سامانی و ناتوانی در مدیریت کشور چه مدتی بر سر قدرت خواهد ماند؟
طالبان باید هر چه سریعتر تن به یک رشته اصلاحات بنیادی بدهند و زمینه را برای استقرار یک اداره فراگیر فراهم نمایند.
در غیر آن در زمستان پیش رو کشور را با فاجعه بزرگی رو به رو خواهند ساخت و عمر دولت خود را بسیار کوتاه خواهند کرد و پس از بهار آینده در آستانه باژگونی و سراشیبی سقوط قرار خواهند گرفت.
بر طالبان است تا به سرعت نیروهای خود را از مناطق شمال به ولایات خود ببرند و امنیت این ولایات را به شوراهای ولایتی هر ولایت بسپارند،
امنیت کابل را به سازمان ملل بسپارند.
بایسته است تا با همکاری سازمان ملل کمیسیونی برای تسوید قانون اساسی آینده و برگزاری لویه جرگه و رویکار امدن یک اداره موقت فراگیر گماشته شود.
در غیر آن، مسوولیت فاجعه پیش رو و همه پیامدهای آن به دوش رهبری طالبان خواهد بود.
اگر طالبان به موقع از سر پیل مست فرود نیایند، باید در انتظار توفان خشم مردم و خیزش سراسری مردمی در برابر رژیم خود باشند‌.
طالبان باید این مثل پشتو را در نظر بگیرند:
د خلکو زور، د خدای زور دی،
د خلگو قهر، د خدای قهر دی.
اگر طالبان با قهر مردم روبه رو شوند،
در واقع با قهر خدا رو به رو خواهند شد

بیگمان دیر یا زود کاسه صبر جامعه جهانی هم لبریز خواهد شد و در برابر طالبان دست به اقدام خواهند زد.
مگر آیا طالبان اوان ایستادگی در برابر فشارهای بزرگ بیرونی و درونی را دارند؟
پس تا دیر نشده است، سر عقل بیایند و کاری نکنند که هم خود و هم کشور را تباه کنند
چرا کاری کند عاقل که بار ارد پشیمانی