!بترسید از روزی که هزاره ها بیدار شوند

در سال های ۱۹۷۰ در فرانسه یک وزیر دولت بود که زیاد به چین علاقه داشت و زیاد آنجا سفر میکرد. اسم وی آلن پرفید بود. آلن پرففید در آن سالها که چین هنوز یک کشورعقب مانده جهان سومی بود.، کتابی نوشت زیر عنوان ” روزی که چین بیدار شود جهان به خود میلرزد”. پیامبر حرف زدن آلن پرفید و یا بعبارت عامیانه غیب گویی او روی داده های اجتماعی و اقتصادی و تاریخی استوار بود. چین بزرگترین تمدن و امپراطوری شرق توسط استعمارگران تکه و پارچه شدند. ولی تمدن و تاریخ را نمیتوان پاک نمود. انقلاب مائویستی که چند روز بعد سالگرد ۵۰ سالگه وی تجلیل خواهد شد، غرور ملی را بیدار نمود و چینی ها خواستند از خاک برخیزند. نتیجه ؛ امروز امریکا از پیشرفت قدرت اقتصادی و نظامی چین به لرزه افتاده​.

جشمم به آماری که کمیسیون انتخابات از نصف ولایات کشور گزارش داده و در آن تقریبآ تمام ولایات کلان کشور وجود دارد. نتایج این دور انتخابات ریاست جمهوری (به شرطی که آمار بطور رسمی تآیید شوند) به یک انقلاب میماند شبیه بمبی که منفجر میشه باید سر و صدا کند. به استثنای کابل که خوف یک کشور است با ده میلیون جمعیت آن، بامیان کوچه با ۷۰۹۳۹ رای در صدر ولایاتی است بیشتر رای داده اند. در جایگاه دوم ولایت کوچکتر و فقیر دایکندی قرار دارد با ۶۹۸۷۰ رای. سپس در درجه سوم ولایت بزرگ و بانفوس هرات است با ۵۷۳۵۸ رای و کمی پایینتر بلخ با ۵۳۳۳۴ رای در جایگاه چهارم. مردم بامیان ۱۵۰ مراتبه نسبت به ولایات زابل و ارزگان رای داده اند.

امروز هزاره ها با فرهنگ انتخابات برای تعین حکومت داران آشنا شده اند ولی هنوز توانایی بکار برد آزادانه و آگاهانه این حق را نه برای کاندید های رهبران سیاسی قوم، پول و وعده و وعید بلکه برای یک هدف والای سیاسی، برای یک برنامه دموکراتیک روی نقشه و پلان سیاسی ندارند. روزی که به این مآمول رسیدند میدانید کی ها باید بترسند؟

اما در واقع همانگونه که بیداری چین برای اقتصاد جهان یک موتور رشد بود، بیداری هزاره ها موتوری برای پایه گیری دموکراسی و پیشرفت علم و هنر خواهد بود. ” بگذار صد گل بشکفند، صد مکتب با هم رقابت کنند ….”

کریم پاکزاد

Advertisements