راشا تودی- ترجمه رضا نافعی
» کاتس» وزیر خارجه  اسرائیل  برای نخستین بار از امارات متحده عربی دیدار کرد. انگیزه این دیدار در درجه اول مناسبات میان اسرائیل و کشورهای خلیج ( فارس) بود، اما   انگیزه اصلی این سفر «خطر ایران » است که گویا کشورهای مذکور در معرض تهدید آن هستند. .
کاتس  وزیرخارجه اسرائیل در پایان هفته گذشته  از ابو ظبی دیدار کرد. این نخستین بار بود که  یک  دیپلمات  برجسته کشور یهودی اسرائیل پا بر خاک  امارات متحده عربی می نهاد، هرچند که  این دیدار  بنا به دعوت سازمان ملل متحد و در محدودۀ  شرکت در کنفرانس بررسی مسائل اقلیمی صورت گرفت.
گویا کاتس با استفاده از این فرصت  با یک مقام برجسته سیاسی محلی که نامش برده نشده  نیز دیدار داشته است. دستور کار در این دیدار عبارت بوده است از بررسی مناسبات رو به ر شد دو کشور  ، همکاری های اقتصادی آن دو با یکدیگر و » خطر ایران «.
کاتس گفت » خوشحالم که در ابوظبی هستم  تا معرف علائق اسرائیل   در کشورهای عربی خلیج( فارس) باشم. این گامی است پر اهمیت  در مناسبات اسرائیل با کشورهای عربی منطقه «.
 دیمیتری ماریاسیس که عضو برجسته موسسه روسی مطالعات شرقشناسی» روسیه است معتقد است که   گرچه این دیدار در سطح دولتی نبود، اما نشان میداد که مناسبات دو کشور تقریبا توسعه یافته است.
.بنظر ماریاسیس   » مسئله ایران بطور قطع  پایه و اساس این مناسبات است، اتحاد در برابر دشمن مشترک، کار دشواری نیست».
هم کشورهای سنی در سواحل خلیج فارس و هم اسرائیل هر دو ایران را برای خود منشاء خطر می دانند و از این لحاظ  در کنار یکدیگر قرار گرفته اند.
ولی » خطر ایران»، صرفنظر از این که توهم است یا واقعیت، یگانه عاملی نیست که اسرائیل و کشورهای سواحل خلیج فارس را به یکدیگر نزدیک می سازد. ، ماریاسیس معتقد است که سلطنت های عربی نیز ظاهرا از درگیری اسرائیل و فلسطین خسته شده اند.
زیرا تصور این امر دشوار است که » خطر ایران» به تنهائی  یگانه عاملی بوده که تقریبا بیست سال پیش این کشورها را به یکدیگر نزدیک ساخته است. از سوی دیگر این نزدیکی میتواند یک نزدیکی موقتی، تاکتیکی و گذرا باشد.
ماریا سیس به سخنان خود چنین ادامه می دهد:» این نزدیکی استراتژیک نیست،بلکه تاکتیک مطلق است. وقتی اوضاع عوض شود مناسبات میان اسرائیل  و این کشورها نیز می توانند تغییر کنند».
پیوند میان اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج (فارس )، یعنی کشورهائی که بسیاری از آنها اسرائیل را اصلا بعنوان یک کشور برسمیت نمی شناسند، بعید است که به سطح رسمی و بالائی ارتقاء یابد.
بنظر ماریا سیس » از آنجا که مسئله فلسطین وجود دارد ، هیچکس جرات ندارد با اسرائیل در مورد مسائل ایده ئولوژیک و مسائل مربوط به سیاست داخلی وارد مذاکره شود. آنگاه او نمونه مصر را مطرح ساخت. امضاء قرارداد صلح با اسرائیل در سال 1979   به قیمت زندگی انور سادات، رئیس جمهور مصر در آن زمان تمام شد.
بنظر ماریاسیس در حالی که کشورهای منطقه خلیج فارس و اسرائیل عرصه وسیعی برای همکاری های اقتصادی در اختیار دارند – بعنوان مثال تل آویو تکنولوژی های پیشرفته آبیاری در اختیار دارد  و کشورهای عربی  پول لازم برای خرید آن را، ولی به اعتقاد ماریاسیس چشم انداز همکاری آنها با یکدیگر تیره است. .
صرفنظر از مسائل سیاسی، وضعیت بسیار بی ثبات منطقه احتمالا تمام پروژه های زیربنائی  عمده  کاتس را بنام » باریک راهی بسوی صلح» را از بین خواهد برد.
این طرح شامل ساخت خط راه آهن از اسرائیل به عمان است که زیرساخت های ضروری  برای دست یافتن کشورهای حوزه خلیج(فارس)  را  به دریای مدیترانه تامین می کند.خطرات امنیتی  احتمالا مانع از آن خواهد شدکه این پروژه که اینک بر روی کاغذ است بر روی زمین پیاده شود. مانند لوله خط گاز مصر- اسرائیل در شبه جزیره سینا  که پس از بمبارانهای مکرر توسط تروریست ها متوقف شد و متحقق نگشت.

https://deutsch.rt.com/der-nahe-osten/89843-taktische-manoever-oder-echte-partnerschaft-israel-und-die-golfstaaten/

مطالب مرتبط

اقدام تحریک‌آمیز انگلیس

عباس آخوندی می نویسد: با توجه به وضعیت آشفته سیاست داخلی انگلیس پس از افتضاح برگزیت، توقیف نفتکش ایران از سوی نیروی دریایی انگلیس اقدامی است موذیانه در مسیر مسابقه برای کسب رضایت ترامپ و اجرای سیاست “تیم B”.

نویسنده: عباس آخوندی، وزیر سابق راه و شهرسازی

دیپلماسی ایرانی: با توجه به وضعیت آشفته سیاست داخلی انگلیس پس از افتضاح برگزیت، توقیف نفتکش ایران از سوی نیروی دریایی انگلیس اقدامی است موذیانه در مسیر مسابقه برای کسب رضایت ترامپ و اجرای سیاست “تیم B” برای رسیدن به یکی از اهداف زیر:

1- 

   تحریک ایران برای اتخاذ عکس‌ العمل شتاب آلود

2-

    بی‌اعتبار سازی سازوکار اینستکس و تحقیر اروپاییان

3-

    قرار دادن اروپاییان در وضعیت تعارض در اجرای تحریم سوریه از سوی آنان البته به درخواست امریکا و نه اتحادیه اروپا

4-  

 درگیر کردن ایران با یک مساله بین‌المللی در آستانه اجرای مرحله دوم سیاست کاهش تعهدهای ایران در برجام.

قاعدتا ایران تمام اقدام‌های حقوقی بین‌المللی را معمول و حق اقدام‌های امنیتی متقابل و به‌موقع را به تشخیص خود برای خود محفوظ خواهد داشت. ولی نکته مهم آن است که باید هوشیار بود تا در زمین ترامپ و انگلیس  بازی  نکرد. و اتحادیه اروپا را به سمت امریکا سوق نداد.

Advertisements