اگر زندان جایی برای قاتلین هزاران سرباز و افسر نیست پس چه نیازی به زندان است؟
آیا این به کدام دین و آیین روا است که عبدالزاق وحیدی در زندان بماند، انتحاری و انفجاری آزاد شود؟

این ۹۰۰ نفر که به فرمان اشرف غنی احمدزی از زندان آزاد می گردد از جمله قاتلان اضافه از ۴۵ هزار سرباز و افسر و اضافه از ۵۰ هزار مردم عادی در حملات انتحاری و انفجاری است که از نگاه تعلقات قومی آزاد می گردند و این ۹۰۰ تروریست بازهم هزاران نفر دیگر را اعم از نظامی و ملکی به قتل می رسانند اما از نگاه اشرف غنی احمدزی جای این‌ها در زندان نیست بلکه زندان جای عبدالرزاق وحیدی است که هزاره بوده چرا به چوکی وزارت رسیده است.

ایشان با وجود اینکه از محکمه علنی برائت گرفته است با آنهم در پای ایشان تهمت بسته اند که امضای نامبرده در کاغذ وجود دارد که تمام ارزش آن در حدود ۱۵ هزار افغانی است، نامبرده با درک توطئه حاضر بوده است که در محکمه علنی بازهم از خود دفاع نماید اما از آنجایی که به قضات هدایت داده بودند که وحیدی چون هزاره است باید به زندان محکوم گردد و ایشان را به صورت غیابی محاکمه و به زندان محکوم کرده اند.

به گمان اغلب اگر در افغانستان هزاره ها، تاجیک ها و اوزبیک ها نباشند دیگر اصلأ زندانی در کار نیست، وقتی که قاتل، تروریست، انتحاری و انفجاری جایش در زندان نباشد پس موجودیت زندان چه معنی می دهد؟

اکنون در زندان کسی نمی ماند که جزا و جرم اش بالاتر از قاتلین سربازان، افسران و مردم افغانستان باشند.
اکنون در افغانستان برای سربازان و افسران باید این سوال خلق شده باشد که چرا و برای چه جنگ می کنند؟ و خون آنها چه ارزشی برای اشرف غنی احمدزی دارد؟

حسن علی عدالت

عبدالرزاق وحیدی، وزیر پیشین مخابرات افغانستان
Advertisements