نگرانی‌های کابل و تکروی‌های واشینگتن


در صورت تشکیل حکومت موقت در افغانستان و کنار گذاشتن حکومت وحدت ملی که با رای مردم انتخاب شده‌است، افغانستان وارد دوره‌ای از هرج و مرج خواهد شد که بیرون آمدن از آن تقریباً غیرممکن خواهد بود. دیگر نه آمریکا هفت تریلیون دالر برای حل این بحران خواهد داشت و نه جامعه جهانی حریف این هرج و مرج خواهند شد

تکروی آمریکا در مذاکرات اخیر صلح با طالبان که طی چند دوره در دوحه قطر برگزار شد، موجب بروز نگرانی‌هایی برای حکومت افغانستان شده‌است. رهبران حکومت وحدت ملی نگران این موضوع هستند که حکومت ایالات متحده، بدون درنظر گرفتن مردم و اطلاع حکومت افغانستان و در تبانی با دیگر طرف‌های دخیل در موضوع افغانستان در منطقه، به دنبال تشکیل یک حکومت موقت در افغانستان باشد.
دور نگه داشتن ارگ ریاست جمهوری از جریان گفتگوهای میان آمریکا و طالبان و همچنین تحرکات مشکوک زلمی خلیلزاد در جریان این گفتگوها موجب شده‌است که حکومت تلویحاً لب به انتقاد از رویکرد آمریکا در روند صلح بگشاید. به گفته اعضای هیئت سیاسی طالبان در قطر این «زلمی خلیلزاد» بوده ‌است که برای اولین بار پیشنهاد تشکیل یک حکومت موقت انتقالی در افغانستان را به گروه طالبان داده ‌است.
در صورت تشکیل حکومت موقت در افغانستان و کنار گذاشتن حکومت وحدت ملی که با رای مردم انتخاب شده‌است، افغانستان وارد

دوره‌ای از هرج و مرج خواهد شد که بیرون آمدن از آن تقریباً غیرممکن خواهد بود. دیگر نه آمریکا هفت تریلیون دالر برای حل این بحران خواهد داشت و نه جامعه جهانی حریف این هرج و مرج خواهند شد.
پیشینه طالبان و رهبران مجاهدین که این روزها با وساطت شماری از بازیگران خارجی سرگرم معامله با یکدیگر می‌باشند، نشان می‌دهد که آن‌ها هیچگاه بر سر تعهدات خود باقی نمانده‌اند و در جایی که منافع شان ایجاب می‌کرده، مردم را به راحتی قربانی خود کرده‌اند.
از سوی دیگر با ورود بازیگران مختلف به روند صلح، این روند بسیار پیچیده شده‌است. در حالی که حکومت افغانستان تلاش می‌کرد تا اجماعی منطقه‌ای را برای صلح ایجاد کند، اما با قبضه شدن گفتگوهای صلح توسط آمریکا و به حاشیه رفتن حکومت افغانستان، کشورهای منطقه به دنبال تأمین منافع ملی خود در گفتگوهای صلح رفتند. در همین جهت کشورهایی همچون روسیه و پاکستان تلاش کردند به تنهایی با طالبان ارتباط برقرار کنند. تلاش‌های پراکنده برای برقراری صلح در افغانستان توسط کشورهایی که دارای منافع متناقض و متضادی هستند بیش از پیش در حال منحرف کردن مسیر صلح افغانستان است.
این وضعیت می‌بایست هرچه سریع تر تغییر پیدا کند. لازم است تا تمامی بازیگران دخیل در روند صلح افغانستان در یک چوکات مشخص و معیین جای داده شوند و به شکلی هماهنگ و در قالب تلاشی منطقه‌ای، با «محوریت حکومت افغانستان» به ایفای نقش برای برقراری صلح در افغانستان بپردازند. کلید موفقیت صلح افغانستان قبول کردن این مسئله می‌باشد که «حکومت افغانستان محور تلاش‌ها برای صلح است». هرگونه توافق با طالبان بدون توجه به نقش اساسی حکومت افغانستان در روند صلح، دستاوردهای ۱۸ ساله مردم افغانستان از دست خواهد رفت و جامعه جهانی بار دیگر در معرض خطر تروریسم بین‌المللی قرار خواهد گرفت. مهمتر از آن این است که باید فکری به حال اختلاف ایجاد شده میان آمریکا و افغانستان شود. ایالات متحده آمریکا اگر به فکر منافع درازمدت خود است، می‌بایست حکومت افغانستان را در جریان گفت وگوهای خود با طالبان قرار دهد و سیاست های غیرشفاف خود در این زمینه را کنار بگذارد.
حسین مرادی.

Advertisements