عنایت شریف:

گفته های خانم بتی‌دم خبرنگار هالندی مبنی‌بر این‌که ملا عمر هرگز در پاکستان پنهان نشده و تا آخر زنده‌گی در زادگاهش یعنی ولایت زابل بودوباش داشت، بیشتر آگاهان را شگفت‌زده کرده و این پرسش رامطرح می‌کنند که آیا ملاعمر رهبر گروه طالبان واقعن زیر نظر نظامیان پاکستانی فعالیت نداشته و آزاد زنده‌گی کرده است؟
خانم دم کتابی زیرنام «زنده‌گی مخفی ملاعمر» نگاشته است ودر آن ادعا کرده است که ملا عمر پس از حادثه یازدهم سپتامبر در اتاق‌های مخفی خانه‌یی در نزدیکی یک پایگاه امریکایی‌‌ها در زابل زنده‌گی می‌کرد و برای آن که ردگیری نشود، گاهی در قنات‌ها پنهان می‌شد.
گرچه رهبران حکومت وحدت ملی این ادعای خبرنگار هالندی را عمل فریب‌کارانه خواندند وآن را رد کردند، اما طالبان آن را تأیید داشته اند.
این ادعای خبرنگار هالندی در حالی رسانه‌یی می‌شود که نماینده‌گان طالبان در قطر با امریکایی‌ها دیدار دارند و می‌خواهند که اگر زمینه فراهم شود، امارت به اصطلاح اسلامی شان را دوباره در افغانستان احیا کنند و همه مردم را در زندان بزرگ مورد تعذیب وشکنجه قرار بدهند.
برخی آگاهان به این باور اند، آن‌عده از شبکه‌های استخباراتی که از گروه‌ طالبان حمایت می‌کنند می‌خواهند با این دسیسه‌ها از طالبان قباحت زدایی نمایند و نشان بدهند که طالبان هم انسان‌های نورمال اند و مردم و کشور شان را دوست دارند و می‌شود که با آنها زنده‌گی کرد.
در حالی‌که با کسب تجربه از گذشته واسناد و شواهدی که وجود داد، طالبان و رهبران شان مزدوران شبکه‌ جاسوسی پاکستان اند ونظامیان این کشور در ایجاد گروه‌ طالبان و سازماندهی آن‌ها نقش اساسی دارند.
نه‌تنها رهبران طالبان بل رهبران بیشتر گرو‌ه‌های تروریستی در خاک پاکستان لانه داشتند ودارند واگر اسامه در کاکول رود شهرک نظامی ایبت‌آباد پاکستان به دام نیروهای امریکایی نمی‌افتاد و به قتل نمی‌رسید و به مرگ طبیعی وفات می‌کرد، آنگاه نظامیان پاکستانی جسد او را نیز به خاک افغانستان انتقال می‌دادند و می‌گفتند که اسامه نیز در افغانستان پنهان شده بود، نه در پاکستان !!
همین اکنون نیز بیشتر فرماندهان و رهبران طالبان همراه با خانواده‌های‌شان در پاکستان به سر می‌برند و پاکستان سال‌هاست که برای رهبران این گروه‌ تروریستی زمینه سفر و ملاقات را در کشورهای خارجی فراهم می‌کند ومراکز تصمیم‌گیری طالبان یعنی شورای کویته وشورای پشاور که از آن به افتخار یاد می‌شود، در پاکستان اند.
از سوی‌دیگر این مهم نیست که ملا عمر رهبر طالبان در کجا بودوباش داشت، بل این مهم است که طالبان و رهبران شان برای افغانستان چه کردند.
این واضح است که طالبان را غربی‌ها با تبانی با نظامیان پاکستان به سرنوشت مردم ما حاکم ساختند و طالبان به کمک مالی شیخ‌های عرب هر آن‌چه در توان داشتند به مردم افغانستان ظلم وجنایت کردند و در زمان حاکمیت شان، همه دار و ندار این کشور را نابود کردند و تا اکنون برای پیش‌برد اهداف نظامیان پاکستانی، خون‌های زیادی از بی‌گنا‌هان را می‌ریزانند.
با توجه به این ملاحظات، حامیان طالبان برای هویت بخشی به آن‌ها متوسل به خدعه و فریب شده اند و می‌خواهند به طالبان نیز چهره انسانی بدهند و درنده‌خویی آن‌ها را پنهان بدارند و به روی جنایات غیر انسانی بی‌شمارشان پرده اندازند.
اما مردم افغانستان طالبان را خوب می‌شناسند، نه کتاب خانم دم می‌تواند وحشی‌گری طالبان را پنهان کند و نه تلاش‌های نظامیان پاکستانی برای قباحت‌زدایی طالبان مؤثر واقع می‌شود.
به هر رنگی که ‌خواهی جامه می‌پوش
من از طرز خرامت می‌شناسم

آرمان ملی

Advertisements