شرل بنارد عزیز ،

تو را چون رسانه های گرامی به نام همسرت نمی خوانم چرا که خود پژوهشگر و زنی با هویت مستقل هستی اما سیاست را به نفع آمریکا درج ذهن انسانها می کنی چون دست پرورده ی ابر قدرت جهان و طلبکار از مبارزات زنان در افغانستانی.

حق رای برای زنان آمریکا در سال ۱۹۲۰ با تصویب اصلاحیهٔ نوزدهم قانون اساسی ایالات متحده بدست آمد دقیقا 9 سال بعد در زمان امان الله خان شهروندان کشورم بدون تبعیض جنسیتی حق رای برابر داشتند.
بعضی از ما حافظه ی ضعیفی داریم و یا هم سیاست نمی خوانیم برای همین در نوشته هایمان از دولت عالیه و آمریکایی ها تشکر و قدردانی می کنیم اما دلیل این قدر شناسی در برابر جنایات بشری و نابود سازی فرهنگی بزرگ از بهر چیست؟
خوردن معاش و پول آمریکایی ها در برابر نابودی فرهنگ و ملتی بزرگ؟

شرل بنارد عزیز چه کسی گروه‌های جنگجو را از طریق اداره «بیروی افغان» سازمان استخباراتی پاکستان تمویل و تجهیز مالی و نظامی کرد تا زیربناهای کشور ما را ویران سازند، آزادی زنان را نقض کنند و قتل‌های بیشمار و نقض گسترده حقوق بشری راه بیندازند؟
مجاهدین ، طالب و داعش پروژه های چیریکی و جنگجویان فدایی کدام ابر قدرت جهان در منطقه است؟
مگر جز این است که آمریکا برای نابود سازی کمونیسم به اعراب و افراطیون مذهبی در پاکستان و افغانستان پناه برد تا به واسطه‌ی مذهب و تندروی در برابر شوروی سابق دیواری شود؟

خانم گرامی دولت شما حامی و بنیان گذار تروریسم و تروریست در منطقه و کشور ماست ، شاید اولین سفر آقای ترامپ به عربستان سعودی و روابط حسنه ی دو دولت دموکرات و به شدت زن ستیز را فراموش کرده اید ، شاید نمی خواهی قبول کنی هر جا جنگی خانمان سوز قربانی می گیرد آمریکا هیزم کش آن جهنم است.

پیش از آنکه شما سیاست منطقه را با مجاهد و طالب و داعش رقم بزنید ما هرگز شلاق نخورده بودیم ، سنگسار را نمی شناختیم ، حجاب اجباری و انزوای سیاه زنان را تجربه نکرده بودیم ، ما هرگز ندیده بودیم دختران جوان افغان برای حفظ آبرویشان از پنجره های مکرویان خود را به پایین پرتاب کنند ، تعداد مادرانی که فرزندانشان را از دست داده بودند بیشمار نبود ، زنان از حق تحصیل و حضور در جامعه محروم نشده بودند ، به روی دختر مکتب کسی اسید نپاشیده بود ما پیش از سیاست ترویج افراط گرایی در منطقه مجبور نبودیم برای گرفتن حق زنان چون شما سگدو بزنیم.

دولت شما برای نابودی شوروری سابق و قلدری در منطقه قلب افغانستان را نشانه گرفت و در ما تمدنی بدون مبارزه ، بدون محرومیت ، بدون تبعیض و … را از بین برد.

پول ناچیزی که آمریکایی ها برای جواز و توجیه حضور طلبکارانه و نظامی شان در افغانستان پرداختند در برابر آنچه ما از دست دادیم کاهی در برابر کوه است.
آموزشهای مسخره ای که شما برای زنان در نظر گرفتید شامل نامه ای می شد که از زنان خواسته بودند با محارم سفر کنند ، پروژه ی پروموت بارها این جمله را در دعوت نامه هایش تکرار کرده بود ، آموزشهای شما در بیشتر موارد جنبه ی نمایشی و تبلیغاتی برای پاسخگویی به مردم آمریکا داشت ، فقط محض عکس گرفتن و آمار دادن همانطور که حقوق زنان آمریکایی در افغانستان سمبولیک و پوچ بود.

ما از شما یک تمدن ، خون ملیون ها انسان ، یک سرزمین آرام که حالا میدان جنگ دنیاست و یک تاریخ جنگ و جنایت بشری طلبکاریم و شما بهتر است رسم و آیین چگونه حق گرفتن را به زنانیکه نازوانا ، شاه پری ، زرغونه، میرمن عینو ، ملالی ، ناهید ، ریزه گل و هزاران خورشید تابان دارند نیاموزید!

بهار سهیلی

Advertisements