سیامک هروی

طالب می‌تواند به ماسکو، واشنگتن، قطر، امارات، تهران، بجینگ، و خیلی‌ جاها برود. می‌تواند هر روز چهره عوض کند و نقاب تازه‌ای بر رخ بکشد. می‌تواند دریشی بپوشد و نیکتایی بزند، می‌تواند حمام برود و سر و جان تمیز کند و عطر شنل هم استفاده کند. می‌تواند دیگر تلویزیون نشکند و با حورهای زیادی مصاحبه کند و تاکید کند که دیگر متحجر و وابسته و مزدور نیست؛ بلی این‌ها همه مقدور است و او می‌تواند برای رسیدن به قدرت چنین اکت‌هایی کند؛ اما چیزی‌که از دست رفته و دیگر قادر به تغییر آن نیست کارنامه‌اش است. طالب یعنی انتحار، طالب یعنی انفجار، طالب یعنی مزدور، طالب یعنی وسیله‌ای برای ویرانی، طالب یعنی کودنی که سرک، مکتب و کلینک ویران می‌کند. طالب یعنی کثافتی که به بهانه جهاد با کفار خون صدهاهزار هموطنش را ریختاند و نه به خردسال، نه به بزرگ‌سال و نه به‌زن و نه به‌کودک رحم کرد.

Advertisements