:دکترسمیع حامد نوشت

بخشی از اعلامیه مسکو پخش شده است.
اگر ما فقط الفبای سیاسی را بدانیم به این نتیجه میرسیم که این اعلامیه ” بیانیهء طالبان” است. یعنی میخ و بیخ آن ” طالبانی” است. به زبان بسیار ساده : آنها حقوق اسلامی زنان را به رسمیت میشناسند! معنایش این است که تا حالا حقوقی که برای زنان داده شده است ( یا زنان خود گرفته اند) ” اسلامی” نیست!!!
در هر مورد دیگری هم که در اعلامیه از زبانزد ” اسلامی” یاد شده است در واقعیت تف نسوارداری بر ریش ” مجاهدین” ( مثلن) است!!!! ( بین دیگران کلوخ دیوار)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++
مطالب مرتبط

استراتیژی مسعود یا ملا عمر؛ انتخاب سوم وجود ندارد

تاریخ، آمادۀ تصفیه حساب است. کلید صلح درهمین تصفیه حساب یافت می شود.
تاریخ، آماده تصفیه حساب است. افغانستان دیگر تاب کشیدن بار مناسبات قبیله یی و یک جانبه گرایی را ندارد. حتی اکثریت پشتون ها مثل غیر پشتون ها از افراطیت تحت هر اسم و عنوان، وازده و بیزار اند. نسل ها و خواسته ها عوض شده و « دیگر، این رود را سرِ بازایستادن نیست». عدالت اجتماعی و سیاسی، کلید «صلح» افغانستان است؛ نه اسلام گرایی طالبی و نه اسلام گرایی ضد طالبی. اکنون نیروهای تعیین کننده، بازهم رو در رو، و سینه به سینۀ همدیگر ایستاده می شوند.
دو نیرو حاضر میدان است: طالب و ضد طالب.
ضد طالب نیاز دارند تا اثبات کند که در عمل، از طالب آی اس آی متفاوت است و رنگ و خوی افغانستان را دارد.

قشر میانی هم وجود دارد که از هر دوی این پدیده متنفر و بیزار است؛ اما سرنوشت آن تابع دینامیزم غالب ( طالب و ضد طالب) است و به عنوان یک نیرویی محاسبه برانداز تاریخی هنوز پا به صحنه نگذاشته است. این جریان بین البینی، هرگاه زمان انتخاب فرا برسد، درصف «ضد طالبان» می ایستد؛ زیرا برای آن ها در نظام شرعی- عُرفی سنگک شده، حتی جای نفس کشیدن هم سراغ نمی شود.
پایۀ اصلی طالب، ملاهیبت الله و میراث ملاعمر است و جای پا و نقش دستان شان در زنده گی سراسر افغانستان دیده می شود. بنیاد اصلی «ضدطالب» میراث فرخندۀ فکری و جنگی سالار تاریخ افغانستان- احمد شاه مسعود- است که استوار برمیانه روی و برکنار از زیاده خواهی و دیوانه بازی های کلاسیک است.
دیگر به هیچ طمع یا دستاویزی لفظی و تئوریکی نباید تکیه کرد. انتخاب تحمیلی نیست. مردم، ازین دو متضاد، راهی ندارند جز این که یکی را گزینه کنند. گرگفتمان «صلح» دایم مقتضای تاریخ قرار گیرد، طالب، با همه ابعاد مخرش و ترسناکش، باید تن به مطالبات زنده گی امروزین بدهد. تن به ویراستاری شکل وماهیت بدهد. هر گروه یا نحلۀ فکری یا اجتماعی که غیر ازین می اندیشد، شاد زی و بالنده گی نصیب شان باد!
گزارشنامه افغانستان
Advertisements