اینکه یک تیم دیگر بتواند در مقابل تیم های انتخاباتی اتمر و غنی بایستد، قابل توجه است اما چرا عبدالله در راس آن تیم باشد؟ کسیکه بارها امتحان خود را پس داده و هرگز شایستگی و لیاقت اعتماد را ندارد و به عنوان فردی معامله گر در تاریخ سیاسی افغانستان ثبت شده است

طی همایشی در کابل، داکتر عبدالله برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری اعلام وجود کرد.
در این همایش جنرال عبدالرشید دوستم و محمد کریم خلیلی سخنرانی کردند، آنان با تاکید بر اتحاد اقوام بصورت قوی از داکتر عبدالله حمایت و پشتیبانی نمودند.

جنرال دوستم و محمد کریم خلیلی هرکدام افراد درجه اول و نزدیک خود را به عنوان معاونان داکتر عبدالله در تکت انتخاباتی ثبات و همگرایی معرفی کردند. جنرال دوستم، عنایت الله بابر فرهمند رییس دفتر خود را به عنوان معاون اول داکتر عبدالله معرفی کرد و کریم خلیلی، اسدالله سعادتی را به عنوان معاون دوم داکتر عبدالله معرفی نمود.

بطور یقین که نه فرهمند می تواند مانند جنرال دوستم نماینده عام جامعه ترک تبار افغانستان باشد و نه سعادتی مانند خلیلی نماینده جامعه هزاره تحصیل کرده و بردبار این کشور! اینکه داکتر عبدالله نتوانسته است جنرال دوستم و کریم خلیلی را قانع بسازد تا خودشان به عنوان معاونان وی در نامزدی انتخابات ریاست جمهوری شرکت داشته باشند، می ماند برای فرصتی دیگر!

اما آنچه قابل توجه است، حضور صلاح الدین ربانی در این تکت انتخاباتی است که این این سوال ها را می تواند در اذهان عامه متبادر بسازد:
آیا صلاح الدین خان به عنوان رهبر حزب جمعیت اسلامی می تواند از همه اعضا در حمایت از داکتر عبدالله نمایندگی کند؟
آیا صلاح الدین خان یکبار دیگر فریب وعده های فریبنده داکتر عبدالله را خورده است؟
آیا صلاح الدین خان با چه سمتی در تیم انتخاباتی عبدالله حضور دارد؟
آیا صلاح الدین خان در آینده شریک تمامی معامله گری های عبدالله خواهد بود؟
آیا صلاح الدین خان که فردی بربار و در عین حال محکم و با اراده است، میتواند در آینده وعده خلافی ها و دروغ های عبدالله را تحمل کند؟
آیا صلاح الدین خان معامله گری عبدالله در انتخابات ریاست جمهوری گذشته را فراموش کرده است؟
و ده ها سوال دیگر که شاید برای هیچکدام از آنها جوابی نباشد…

اینکه یک تیم دیگر بتواند در مقابل تیم های انتخاباتی و پر سر و صدای حنیف اتمر و اشرف غنی بایستد، قابل توجه است اما چرا داکتر عبدالله در راس آن تیم باشد؟ کسیکه بارها و بارها امتحان خود را پس داده و هرگز شایستگی و لیاقت اعتماد را ندارد و به عنوان فردی معامله گر در تاریخ سیاسی افغانستان ثبت شده است!

امیدواری جامعه امروز کشور ما به جانب عبداللطیف پدرام و فرامرز تمنا و احمد ولی مسعود بود که بدون جانبداری و آزادانه در انتخابات ورود کرده بودند اما آنان نیز با معرفی تیمی ضعیف در نامزدی انتخابات ریاست جمهوری، تمامی امید و آرزوهای جامعه نو اندیش و نسل جوان کشور را برباد دادند.

همانگونه که بارها اعلام کردیم، اینها بازی های استخباراتی است و هرگز در این کشور انتخاب به رای نیست بل به تصمیم سفارت آمریکا و همکاری دیگر قدرت های ذیدخل در امور این کشور است. اما حضور یک تیم قوی انتخاباتی می توانست نقشه های قدرت های اشغالگر را در داخل افغانستان برهم زده و یا به تاخیر اندازد و قدرت مردم را به رخ غربی ها بکشد و بتواند حق خود را از قدرت های اشغالگر در کشور بگیرد.

اما با این آرایش انتخاباتی که تیم های ضعیف در مقابل تیم منتخب سفارت آمریکا از خود به منصه ظهور گذاشته اند، راه بجایی نخواهیم برد و یکبار دیگر انتخاباتی مملو از تقلب و جعل همراه با معامله گری را به تجربه خواهیم نشست.