در چهارمین هفته اعتراض به سیاست‌های اقتصادی دولت امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه و همزمان با چهارمین تظاهرات جلیقه زردها در پاریس، پلیس این کشور بیش از هزار نفر را بازداشت کرد.

به گزارش خبرگزاری ها، فرمانداری پاریس اعلام کرد که در تظاهرات روز شنبه ۵۵ نفر مجروح شدند. از این تعداد سه نفر مامور پلیس بودند.
از ساعت دو بعد از ظهر، هزاران نفر از هواداران حفاظت محیط زیست نیز در بخش دیگری از مرکز پاریس تظاهرات کردند. شماری از تظاهرکنندگان زیست‌بوم گرا شعار می‌دادند: «جلیقه زرد، جلیقه زرد، درد مشترک را فریاد می‌زنند.»
در پاریس دست‌کم ۱۲۷ مورد از بازداشت‌ها پیش از آغاز تظاهرات بوده است.
کریستف کاستانر، وزیر کشور فرانسه شمار تظاهر کنندگان در پاریس را ۸ هزار نفر اعلام کرد. به گفته وی ۳۱ هزار نفر در سراسر فرانسه در تجمع‌های روز شنبه ۸ دسامبر شرکت کرده‌اند.
در پاریس و بسیاری دیگر از شهرهای فرانسه تظاهرکنندگان در اعتراض به بازداشت دانش آموزان در حومه پایتخت، با دست‌های حلقه کرده پشت سر، جلوی نیروهای پلیس زانو می‌زدند.
پلیس در خیابان شانزه‌ لیزه پاریس با شلیک گاز اشک آور و استفاده از ماشین آب‌پاش، تظاهرکنندگان را متفرق کرد.
بسیاری از معترضان بین طاق نصرت و ضلع شمالی خیابان شانزه‌لیزه محاصره شده‌ بودند.
معترضان عمدتا پس از خواندن سرود ملی فرانسه شعار می‌دادند: «ماکرون، استعفا».
فرمانداری پاریس اعلام کرد بازداشت شدگان به سلاح سرد از جمله چوب بیسبال و توپ فلزی پتانک مجهز بودند.
بیش از ۵ هزار مامور پلیس برای مقابله با تظاهرکنندگان به خیابان‌های مرکزی پاریس اعزام شدند.
فروشگاه‌های خیابان شانزه‌ لیزه از شامگاه جمعه با سپرهای چوبی محصور شده‌ بودند.
خیابان‌های منتهی به کاخ الیزه، اقامتگاه ریاست جمهوری با خودروهای زرهی و حضور صدها مامور پلیس مسدود شده بود. تظاهرکنندگان در ورودی یکی از این خیابان‌ها به شدت با پلیس درگیر شدند.
از واپسین ساعات شامگاه جمعه خودروهای زرهی ژاندارمری طاق نصرت در بخش شمالی خیابان شانزه لیزه را محاصره کردند.
به نظر می‌رسد با توجه به حضور گسترده و تغییر تاکتیک پلیس، تظاهرات امروز نسبت به هفته‌های گذشته با خشونت کمتری همراه بوده است.
بیش از ۸۰ هزار مامور پلیس در سراسر فرانسه برای مقابله با تظاهرات جلیقه زردها بسیج شده‌ بودند.
در ده‌ها منطقه دیگر نیز تظاهرات همراه با بستن خیابان ها صورت گرفت. در استان اورین-رون-‌آلپ (به مرکزیت لیون) بزرگراه اصلی مسدود شد. در منطقه پل-میسترال همین استان، بازداشت یکی از رهبران جلیقه زردها به درگیری شدید بین معترضان و پلیس منجر شد.
بر اثر این تظاهرات بسیاری از بزرگراه‌ها و جاده‌های پر تردد فرانسه در شمال و غرب این کشور مسدود شد

هزاران نفر از معترضان به سیاستهای امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه در شهر تولوز نیز به خیابانها آمدند. پلیس برای متفرق کردن تظاهرکنندگان به شلیک گاز اشک آور متوسل شد.
در تظاهرات شهر تولوز در جنوب فرانسه هفت نفر مجروح شدند. دستکم ۲۴ نفر نیز از سوی پلیس بازداشت شدند.

شبکه تلویزیونی فرانس ۲۴نیز ضمن پخش تصاویری از تجمع و راهپیمایی معترضان جلیقه زرد گزارش داد: اعتراض ها هم اکنون وارد چهارمین هفته خود شده است.
اعتراض ها که به بهانه افزایش مالیات سوخت توسط دولت فرانسه آغاز شد، بسیاری از افراد را از اطراف پاریس و شهرهای دیگر به پایتخت فرانسه کشانده است.
اعتراضات ضددولتی ۱۷نوامبر (۲۶ آبان) و در اعتراض به افزایش مالیات سوخت آغاز شد که تاکنون چهار کشته برجای گذاشته است. جنبشی که به«جلیقه زردها» معروف شد، توانست دولت را وادار به عقب نشینی کند. قرار بود دولت در سال آینده میلادی مالیات سوخت را افزایش دهد. در پی اعتراضات این طرح لغو شد که یک تغییر موضع بزرگ در دولت مکرون به شمار می آید. این تغییر موضع چهار میلیارد یورو هزینه برای دولت مکرون به دنبال خواهد داشت.

جلیقه زردها در بلژیک هم به خیابان ها آمدند

همزمان با تظاهرات جلیقه زردها در پاریس، معترضان به سیاست‌های دولت بلژیک نیز با پوشیدن جلیقه هایی به رنگ زرد، با برگزاری تظاهراتی خواستار کناره گیری نخست وزیر این کشور شدند.
به گزارش روز شنبه شبکه تلویزیونی فرانس ۲۴، تظاهرات ضد دولتی در بروکسل به درگیری با پلیس ضد شورش منجر شد.
بر اساس آخرین آمار ارائه شده، تاکنون بیش از هشتاد تظاهر کننده توسط نیروهای پلیس بازداشت شده اند.
این تظاهرات در منطقه ای از شهر بروکسل اتقاق افتاد و شاهدان عینی تعداد تظاهرکنندگان را حدود ششصد تن تخمین می زنند.
تظاهرکنندگان با سر دادن شعارهای ضد دولتی، خواستار کناره گیری شار میشل نخست وزیر بلژیک شدند.
بیشتر معترضان در نزدیکی پارک سلطنتی بین محله نهادهای اروپایی و پارلمان بلژیک تجمع کرده و با نیروهای پلیس درگیر شدند.
پلیس با شلیک گاز اشک‌آور و استفاده از ماشین‌های آب‌پاش تظاهرکنندگان را متفرق کرد.
بر اساس آخرین گزارش ها، پلیس تمامی راه‌های منتهی به منطقه نهادهای اتحادیه اروپا در میدان ‘شومان’ را مسدود کرده است.
برگزاری تظاهرات اعتراض آمیز در بروکسل در حالیست که تظاهرات ضد دولتی جلیقه زردها در فرانسه نیز از صبح روز شنبه بار دیگر با درگیری پلیس و معترضان آغاز شد

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

10

 نکته درباره جنبش «جلیقه‌زردها»

جلیقه زردها.jpg

این روزها کلیدواژه «جلیقه‌زردها» در رسانه‌های مختلف زیاد تکرار می‌شود؛ افرادی که در فرانسه دست به اعتراضات گسترده‌ای زده‌اند.

در ادامه، ۱۰ نکته درباره‌ی جنبش جلیقه‌زردها را می‌خوانید:

۱.

«جنبش جلیقه‌زردها» اشاره به جنبشی اجتماعی در فرانسه است که از ماه می سال ۲۰۱۸ (اردیبهشت ۹۷) ابتدا در فضای آنلاین آغاز شد و از ۱۷ نوامبر (۲۶ آبان) به تظاهرات خیابانی کشیده شد و تا شهر والونیا (منطقه‌ی فرانسوی زبان بلژیک) هم گسترش پیدا کرد.

۲.

بیشتر تظاهرکنندگان انگیزه‌های اقتصادی دارند و به هیچ حزب، گروه سیاسی یا اتحادیه‌ای وابسته نیستند. گزارشگر نشریه‌ی «تایم» در گزارش خود فضای این روزهای فرانسه را «اتمسفر یک جنگ داخلی» توصیف می‌کند و می‌نویسد «این جنبش بیشتر از طریق شبکه‌های اجتماعی گسترش یافته است».

۳.

در ماه می ۲۰۱۸، در واکنش به افزایش قیمت سوخت که ناشی از افزایش مالیات‌ها بود، زنی از شهرستان «سِنه‌مارن» درخواستی اینترنتی در یک وبسایت به راه انداخت که طی چند هفته بیش از ۳۰۰ هزار امضا جمع کرد. به موازات آن دو مرد از همان شهرستان در فیسبوک رویداد «همه‌ی راه‌ها را ببندید» را طراحی کردند. ایده‌ی پوشیدن جلیقه‌های زرد در یکی از ویدئوهای این افراد مطرح شد.

۴.

از سال ۲۰۰۸ رانندگان وسایل نقلیه در فرانسه قانوناً موظف شدند یک جلیقه‌ی زردرنگ به همراه داشته باشند تا هنگام توقف کنار جاده، برای بهتر دیده شدن آن را بپوشند. از آن زمان این جلیقه‌ها بطور گسترده و ارزان در دسترس قرار گرفته و معترضان به دلیل همین «ارزان و در دسترس همه بودن» آن را به عنوان نماد خود انتخاب کردند.

۵.

شوک افزایش قیمت گازوئیل که سوخت مصرفی بخش زیادی از خودروهای فرانسوی است، در کنار هزینه‌های بالای زندگی و بار مالیات‌های دولتی بر دوش شهروندان طبقه‌ی کارگر و متوسط  فرانسه، بالاخره صدای شهروندان را درآورد و آنها درخواست‌هایشان از جمله کاهش مالیات سوخت، عدم حذف مالیات بر دارایی، افزایش حداقل دستمزد کارگران و استعفای امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه را مطرح کردند.

۶.

رئیس جمهوری فرانسه مدعی است «اصلاحات اقتصادی» برای بهبود جایگاه فرانسه در اقتصاد جهانی انجام می‌شود و قیمت سوخت نیز برای کاهش استفاده از سوخت‌های فسیلی صورت گرفته است. اما معترضان می‌گویند این مالیات‌ها پیشتر برای کسب‌وکارهای بزرگ تعیین شده و نباید دامنگیر اقشار ضعیف شود. برخی منتقدان هم می‌گویند به جای افزایش قیمت سوخت، باید جلوی هدررفت آن را گرفت.

۷.

اعتراض‌ها به سیاست‌های دولت ماکرون تنها یک سال و نیم بعد از ریاست او بر دولت آغاز شد؛ انتخابی از سر ناچاری و برای گریز از انتخاب نماینده‌ی جناح راست افراطی. رئیس جمهوری که با مشارکت ۴۲ درصد رای‌دهنگان به این مقام رسیده و بین مردم کشورش کمتر از ۳۰ درصد محبوبیت دارد، حالا مخالفان سرسختی مقابل خود می‌بیند؛ مخالفانی که نه‌تنها به کاهش قیمت سوخت یا افزایش دستمز قانع نیستند، بلکه به دموکراسی غیرمستقیم هم اعتقادی ندارند و ایده‌ی بازتعریف نظام جمهوری فرانسه را در سر می‌پرورانند تا شهروندان در تصمیم‌گیری‌های کشور دخالت بیشتری داشته باشند.

۸.

دولت فرانسه تا اینجای کار برای پایان بخشیدن به اعتراض‌ها از هر دو راهبرد نرم و سخت استفاده کرده است. از طرفی تصمیم دولت برای افزایش مالیات بر سوخت فعلاً ملغی شده و از طرف دیگر معترضانی که به خیابان بیایند با خودروهای زرهی، گاز اشک‌آور و البته بازداشت مواجه خواهند شد.

۹.

شاید حرف‌های «دنیس»، راننده‌کامیون سی‌ساله‌ای که از بندر نرماندی به پاریس آمده تا صدای اعتراضش را به گوش دولت برساند، بخوبی روشنگر روح این جنبش خیابانی باشد؛ او به گزارشگر خبرگزاری فرانسه گفته: «من بخاطر پسر پانزده‌ماهه‌ام به اینجا آمده‌ام؛ نمی‌توانم بگذارم او در کشوری زندگی کند که در آن فقرا استثمار می‌شوند».

۱۰

. طبق آمار دولت فرانسه، دیروز (هشتم دسامبر) تنها از صبح تا بعد از ظهر، بیش از ۶۰۰ نفر بازداشت شده‌اند، با این حال جلیقه‌زردها از سراسر فرانسه آمده‌اند و همچنان در خیابان شانز الیزه در قلب پاریس حضور دارند و تلاش می‌کنند عملکرد شهر را مختل و مطالباتشان را فریاد کنند.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

گفت‌وگو با مردی که «جلیقه زرد» را نماد اعتراضات در فرانسه کرد

46626371_303.jpg

شش هفته پس از انتشار ویدئوی ژیسلان کوتار در فیس‌بوک، جنبش جلیقه‌زردها در فرانسه اینک دولت پاریس را با بحران روبرو کرده است؛ کوتار در ویدئوی خود خواسته بود تا معترضان به نشان همبستگی جلیقه‌های ایمنی شبرنگ به تن کنند.

به گزارش ایسنا، ژیسلان کوتار یکی از معدود چهره‌های قابل شناسایی جنبش معترضان فرانسوی موسوم به جلیقه‌زردها است که از اواسط نوامبر در اعتراض به افزایش بهای مالیات سوخت به خیابان‌ها آمده‌اند. روز ۲۴ اکتبر کوتار در پاسخی به یک فراخوان، ویدیوئی از خودش در فیس‌بوک پست کرد. در این ویدئو او پیشنهاد کرد هر کسی که قصد پیوستن به نخستین تجمع اعتراضی در روز ۱۷ نوامبر را دارد، جلیقه‌ ایمنی شبرنگ را که وجود آنها در تمامی خودروها در فرانسه الزامی است، به نشان همبستگی به تن کند.

این ویدئو به سرعت در شبکه‌های اجتماعی دست به دست و بیش از پنج میلیون بار دیده شد. ایده کوتار با استقبال همگانی مواجه شد و در نهایت این جنبش اعتراضی به جنبش جلیقه‌زردها شهرت یافت. فعالان مدنی نیز به کوتار «مرد جلیقه» لقب دادند.

چند هفته پس از انتشار ویدئوی کوتار، اعتراضات در فرانسه به خبر اول رسانه‌های جهان بدل شد؛ اعتراضاتی که با مرگ چهار معترض، بازداشت صدها تن و خساراتی به اماکن و اموال عمومی و همچنین اقتصاد کشور همراه بوده و به صنف‌های دیگر نیز کشیده شده است.

کوتار مکانیک است و اکنون به عنوان سخنگوی جلیقه‌زردها در شهر ناربون در جنوب فرانسه فعالیت دارد. شبکه خبری دویچه‌وله با او گفت‌وگویی داشته که به شرح زیر است.

– شما چطور به این فکر افتادید که از جلیقه‌های ایمنی شبرنگ به عنوان یک نماد استفاده کنید؟

خیلی ساده بود. وقتی داشتم ویدیوئی از خودم ضبط می‌کردم، نگاهم به جلیقه‌ای افتاد که همیشه موقع کار به تن دارم. با خودم فکر کردم، این جلیقه توی چشم می‌زند و همه ما طبق قانون باید یکی از آنها را در خودروهایمان داشته باشیم، پس چرا از آن به عنوان نوعی کد رنگی استفاده نکنیم؛ تنها برای این که ببینیم آیا مردم حاضر به بیرون آمدن و اعتراض کردن هستند یا نه، و این دقیقا چیزی است که رخ داد.

– شما گفتید از اریک دروئه، یک راننده کامیون، الهام گرفتید که فراخوان داده و خواسته بود مردم روز ۱۷ نوامبر برای نشان دادن اعتراض‌ خود به خیابان‌ها بیایند.

درست است. من تازگی با او صحبت کردم و او به من گفت که فکر می‌کند جلیقه زرد درست همان چیزی بود که به آن احتیاج داشتیم. اریک دروئه فراخوان را داد و من هم ایده نماد را مطرح کردم و جریان به راه افتاد.

– شما این ویدیو را اواخر اکتبر ضبط کردید. حالا اعتراضات جلیقه‌زردها مهم‌ترین موضوع در فرانسه است. آیا اتفاقات چند هفته گذشته موجب بهت و تعجب شما شده است؟

بله، واقعا دیوانه‌کننده بوده است. من به خاطر شغلم دور تا دور فرانسه رانندگی می‌کنم و هر جا که جلیقه‌زردها را ببینم، می‌ایستم. خودم را معرفی می‌کنم و بیشتر اوقات آنها من را می‌شناسند. فوق‌العاده است. ایده خوبی به ذهن من رسید اما فکر نمی‌کردم که تعداد زیادی از آدم‌ها از این ایده استقبال کنند.

– آیا شما از تظاهرات شنبه هفته گذشته در پاریس شوکه شدید؟

من شوکه شدم اما رسانه‌ها تنها تصاویری از جلیقه‌زردها را نشان می‌دهند که در حال حمله کردن به مأموران هستند ولی شما می‌توانید ببینید که مأموران تنها به یک بهانه کوچک برای شلیک گازهای اشک‌آور احتیاج دارند. این درست نیست. از نظر من تاکتیک‌های پلیس یک شکست کامل بوده است.

– آیا شما از راهی که این جنبش اعتراضی پیش گرفته، خرسند هستید؟

بله، کاملا. ما کم‌کم در حال مشاهده نتایج هستیم. رییس‌جمهور طرح افزایش مالیات سوخت برای سال ۲۰۱۹ را متوقف کرد.

– پس چرا با وجود رسیدن به هدف، همچنان در حال سازماندهی اعتراضات هستید؟

برای این که این کافی نیست. ما هنوز باید بر سر میزان کنونی مالیات بجنگیم که چند سال پیش تعیین شده و به اجرا درآمده است. ما باید سال‌ها پیش از خواب بیدار می‌شدیم و حالا باید جبران آن سال‌هایی را بکنیم که از دست داده‌ایم.

– چه اتفاقی باید بیافتد تا رضایت جلیقه‌زردها جلب شود؟

فکر می‌کنم رییس‌جمهور باید از غارش بیرون بیاید و با مردم فرانسه روبه‌رو شود؛ نه با انتشار بیانیه مطبوعاتی بلکه در واقعیت، در میانه میدان. با این حال، فکر نمی‌کنم این اتفاق هرگز رخ بدهد. او (امانوئل ماکرون) خیلی فاصله گرفته و به این‌که یک گام هم به عقب برنداشته، افتخار می‌کند. مشکل اینجاست که هم او و هم ما یک‌دنده هستیم. یک جایی در نهایت یک نفر باید تسلیم شود و ما روی این حساب می‌کنیم که او تسلیم شود.

– این جنبش در مقابل موضع‌گیری سیاسی یا تأثیرپذیری سیاسی مقاومت کرده است. آیا اختلاف‌ نظر و اصطکاکی میان فعالان جلیقه‌زرد که نظرات سیاسی متفاوتی دارند، به وجود آمده است؟

بله، ما واقعا در این که از یکدیگر درک اشتباه داشته باشیم، موفق هستیم. ما می‌توانیم به راحتی دچار تفرقه شویم. برای مثال در ناربون، شهری که من در آن زندگی می‌کنم، سه حوزه فعالیت وجود دارد و ما نتوانسته‌ایم این سه حوزه را به هم نزدیک کنیم و از دل آنها یک حوزه بسازیم. هر کس می‌خواهد حوزه خودش را مدیریت کند و به سبک خودش کار کند. این یکی از عیب‌های فرانسوی‌هاست. ما نمی‌توانیم به راحتی با هم به توافق برسیم. این بزرگ‌ترین مشکل جلیقه‌زردهاست؛ این که به توافق برسند و در یک جهت حرکت کنند اما فکر می‌کنم در چند هفته آینده به این نقطه خواهیم رسید.

– گرایش سیاسی‌ شما چیست؟

من اصلا فردی سیاسی نیستم. دوست دارم که در مورد قوانین مهمی که تصویب می‌شوند، حق رأی داشته باشم. ما حق تصمیم‌گیری در مورد این مسائل را نداریم؛ فقط هر پنج سال یک‌بار حق انتخاب یک رییس‌جمهور را داریم.

– چرا شما شخصا درگیر اعتراضات علیه افزایش مالیات سوخت شدید؟

قیمت سوخت در مقایسه با سال‌های گذشته باورنکردنی شده است. حقوق من کفایت می‌کند اما دوستان زیادی دارم که حقوقشان اندکی از من کمتر است و به شدت در تنگنای مالی هستند. وقوع کوچک‌ترین ایراد در خودرو فاجعه‌بار می‌شود و باید زیر بار قرض‌هایی بروید که هرگز تمام نمی‌شوند.

– آیا شما مخالف تلاش ماکرون برای بهبود وضعیت محیط زیست هستید؟

نه، در واقع ما دوست داریم که سوار بر خودروهایی با انرژی پاک شویم اما برنامه دولت کارایی ندارد. از این طریق ما به جایی نمی‌رسیم. ما حتی نمی‌توانیم در حال حاضر از عهده مخارج خودروهایمان بربیاییم؛ به همین خاطر برای همه غیرممکن است که بتوانند خودروهای برقی یا هیبریدی بخرند.

– در مورد آینده این جنبش چه فکر می‌کنید؟

فکر می‌کنم به خشونت کشیده شود که این امر اجتناب‌ناپذیر است. به نظر من خشم عمومی بسیار شدید است. ماکرون خیلی دیر واکنش نشان داد. بیشتر کسانی که با آنها در خیابان صحبت کرده‌ام، خواستار کناره‌گیری او هستند. دیدن این که مردم در بلژیک، ایتالیا و آلمان هم جلیقه‌های زرد را به عنوان نماد استفاده می‌کنند، دلگرم‌کننده است. امیدوارم این جنبش تبدیل به حرکتی بین‌المللی شود. هر زمان که خشمگین هستیم، جلیقه‌های زرد را به تن می‌کنیم تا این خشم را نشان دهیم.

..

Advertisements