مدرسه های انتحاری در اچین

اَچیــن؛ پـرورشگاهِ کـودکان انتحـاری

عبدالاحـد پویا

یک کودک ۱۵سالۀ کنری طالبِ مدرسۀ داعش در ولسوالی اَچین ولایت ننگرهار، دولت‌مردان و شهروندان کشور را که زیر پرچم سه‌رنگ زنده‌گی می‌کنند؛ «مرتد» می‌خواند و می‌گوید: «هر که مخالف ماست، مرگش رواست «.
به‌دلیلِ خطرهای احتمالی از هر دو طرف (دولت و گروه موسوم به داعش) نام خود را مستعار، احمد معرفی کرد و نخواست که از مکان بودوباش و نشانی مدرسه‌اش در این گزارش ذکر شود

او کمتر از یک‌سال پیش به‌خواست خود و بدون اجازۀ خانواده‌اش، به‌یکی از این مدرسه‌ها پیوسته و افزون‌ بر آموزش‌های دینی (وهابیت)، با چندین نوع جنگ‌افزار سبک هم بَلد شده‌است.
احمد می‌افزاید که در این مدرسه، نزدیک به یک‌صد تن از هم‌سن و سالانش ازسوی آموزگاران داخلی و خارجی تدریس می‌شوند و هر کدام پس ‌از تکمیل آموزش‌های دوساله، به‌هدف آن‌چه از سوی آموزگاران‌شان تلقین شده (استقرار خلافت اسلامی)، آمادۀ هرگونه فداکاری و شهادت خواهند شد.
او با جمله‌های کوتاه و لهجۀ محلی مانند یک مذهبی افراطی حرف می‌زند و می‌گوید که درهمین یک‌سال پسین، چندین تن از هم‌سن و سالانش به جنگ رودررو و حمله‌های انتحاری رفته و برنگشته‌اند.
مثلِ این‌که ترسان شده باشد، از ادامۀ گفت‌وگو با خبرنگار پَیک معذرت می‌خواهد و می‌گوید که درصورت آگاه‌شدنِ آموزگارانش از این دیدار و گفت‌وگو، مجازات خواهد شد.
یافته‌های پَیک نیز به ‌این بسنده نمی‌شود. منابع مردمی در ولسوالی اچین ولایت ننگرهار که به‌دلیل تهدیدهای احتمالی نمی‌خواهند هویت‌شان فاش گردد، از حضور صدها کودکِ ده تا شانزده سالۀ دیگر، (بینِ ۵۰۰ تا ۷۰۰ کودک دختر و پسر) در ولسوالی‌های اچین، هسکه‌مینه و پچیراگام زیر آموزش و پرورش گروه داعش سخن می‌زنند.
این منابع ادعا می‌کنند که هرچند بیشترین کودکان در این مدرسه‌ها از ولایت‌ها و مناطق دیگر (کنر، لغمان، جوزجان و حتا پاکستانی و چیچنی …) هستند؛ اما تبلیغات و آموزش‌های مذهبی (سلفی و افراطی) از طریق مدرسه و رسانه، از سوی جنگ‌جویان داعش بالای روحیۀ دیگر کودکان محل‌شان نیز تأثیر سوء گذاشته، چنان‌که برخی از این کودکان‌هم به‌گونۀ داوطلبانه با این گروه می‌پیوندند.
برخی ‌از اعضای شورای ولایتی ننگرهار نیز، مُهر تأیید بر ادعای باشنده‌گان اَچین می‌گذارند و می‌گویند که تهدیدهای روزافزونِ توأم با حمله‌های هراس‌افگنانۀ گروه داعش در این ولایت سبب شده تا نیمی ‌از باشنده‌های این ولایت به‌دلیل همین وضعیت، از رفتنِ فرزندان شان به مکتب مانع شوند.
عبیدالله شینواری معاون شورای ولایتی ننگرهار می‌گوید که در دو سه سالِ پسین، حضور و فعالیت گروه داعش در مناطق مختلف این ولایت، بیشتر از هر بخش دیگر ضربۀ سنگینی بر معارف وارد کرده‌است؛ چنان‌که ده‌ها مکتب دولتی در مناطق زیرحاکمیت این گروه به‌روی صدها کودک مکتبی بسته مانده‌اند.
مسوولان معارف این ولایت نیز، مدعی‌اند که دستِ‌کم‌ ۶۵ درصد از مکتب‌ها، از اثر تهدیدها و فعالیت گروه موسوم به داعش در ولسوالی اچین، تخریب شده‌اند.
آصف شینواری سخنگوی ریاست معارف ننگرهار نیز می‌پذیرد که از جمله ۴۵ هزار دانش‌آموز، بیش‌وکم پنج‌صد تن در ولسوالی اَچین به‌دلیلِ همین تهدیدهای گروه داعش، از رفتن به مکتب محروم‌اند.
اما منابع مردمی، این محرومیت را چندین‌برابر از آن‌چه می‌دانند که مسوولان معارف این ولایت ادعا می‌کنند.

آموزش‌های دو مرحله‌یی
بربنیاد معلومات از کودکان شامل مدرسه و باشنده‌گان محل در ولسوالی اَچین، بیشترین جنگ‌جویان داعش که در حمله‌های انتحاری و حرکت‌های هراس‌افگنی سهم می‌گیرند، همین کودکانی هستند که از سنین مختلف (بالاتراز ده سال) شامل مدرسه‌های مربوط به‌این گروه می‌شوند. این کودکان پس از یک‌سال آموزش‌های دینی و عقیدتی، در مدت یک‌سال دیگر آموزش‌های جنگی و نظامی (استفاده از کلاشینکوف، تفنگ‌چه، بم دستی، ماین‌گذاری و انتحاری) را فرا می‌گیرند و پس از دوسال آموزش دینی و نظامی، آماده به جنگ رویاروی و حمله‌های انتحاری می‌شوند.
همچنان بربنیاد معلومات یک سایت انترنتی (مجله آلامتو)؛ گروه داعش در مناطق تحت حاکمیت و مدرسه‌های شان، تلاش می‌کند با استفاده از بازی و سرگرمی نیز، کودکان و نوجوانان را به‌صفوف خود جذب کند، تا به‌آسانی بتواند پس‌از آموزش و شست‌وشوی مغزی، آنان را به حمله‌های انتحاری و تخریبی بگمارند.
یافته‌های پَیک از منابع مردمی در ولسوالی اچین، بیان‌گر این ‌است که بیشترین حمله‌های مرگبار انتحاری و انفجاری سال روان در ولایت ننگرهار، توسط همین جنگ‌جویانی انجام شده که از کودکی زیر نظر آموزگاران داخلی و خارجی و جنگ‌جویانِ داعش، آموزش و پرورش یافته بودند.
هرچند ولایت ننگرهار در سال روان، گواه بیشترین روی‌دادهای مرگبار هراس‌افگنی در مقایسه با سایر ولایت‌های کشور بوده؛ اما دراین گزارش، به چند روی‌داد هراس‌افگنانه‌یی اشاره شده که به ‌نقل از منابع مردمی توسط ۱۸تن از نوجوانانِ همین مدرسه‌های داعش مستقر در ولسوالی‌های اچین، هسکه‌مینه و پچیراگام این ولایت انجام شده و از رسانه‌های ملی و بین‌المللی نیز گزارش شده‌اند، دراین‌جا فهرست شده‌اند.
این روی‌دادها بیشتر از دوصد کشته‌ و زخمی برجا گذاشته و این تلفات مشمول ‌بر تلفات ناشی‌از عملیات‌ها و بمباردمان‌های نیروهای دولت در سال روان، ولایت ننگرهار را در صدر آمار تلفات ملکی قرار داده‌است.
احمد نیز که یکی از صدها کودکِ پرورش‌یافتۀ داعش است، همۀ مخالفان خلافت اسلامی را، دشمن خطاب می‌کند و می‌گوید که پس‌از تکمیل کردن آموزش‌های نظامی، حتماً به جنگ خواهد رفت.
این گفته‌ها، بیان‌گر این‌است که دستِ‌کم دوسال زمان می‌برَد تا یک کودک زیر هژده‌سال با فراگیری آموزه‌های مذهبی افراطی و هراس‌افگنی، به‌صفوف جنگ‌جویان داعش اضافه شود.
آموزه‌های که به‌باور برخی‌از عالمان دین، هیچ‌گونه مشروعیت و جواز حقوقی و قانونی ندارد.
مفتی شمس‌رحمان فروتن عالم دین و معاون پیشین شورای علمای افغانستان می‌گوید که هرگاه دختر یا پسری ‌که سن قانونی (۱۸ سال) را تکمیل نه‌کرده باشد، حتا مکلف به رعایت احکام شریعت اسلام و انجام روزه و نماز نیستند و به‌همین دلیل‌است که استخدام کودکان در کارهای شاق و اجباری و حتا جهاد نیز، جواز ندارد. آقای فروتن از یک حدیث پیغمبر محمد(ص) چنین روایت می‌کند:» شماری از صحابۀ کرام که می‌خواستند در جنگ اشتراک کنند؛ اما پیغمبر(ص) به‌دلیل این‌که سِن شرعی و قانونی خودرا تکمیل نکرده بودند، از اشتراک شان در جهاد ممانعت کرد و گفت که آن‌ها تاهنوز جوان نشده‌اند».
این عالم دین می‌افزاید که در حال‌حاضر، حضور و فعالیت کودکان در صفوف گروه‌های افراطی و هراس‌افگن زیرنام جهاد و آن‌هم در کشور و جغرافیایی‌ که بیشتراز ۹۹درصد جمعیت آن مسلمان هستند، به‌جز بدنام کردنِ دین اسلام و استفاده‌ی سوء از نام و جایگاه اسلام، هدف دیگری در قبال نداشته و برعکس، یک عملِ غیرشرعی و غیرقانونی از دیدگاه دین مقدس اسلام است و بس.
باتوجه به‌این همه فعالیت‌ها و استفادۀ سوء از کودکان برای اهداف تخریب‌کارانه، منابع مردمی در ولسوالی اچین به‌این باوراند که نبود مکتب و حاکمیت دولت دراین مناطق، نه‌تنها سبب شده تا زمینه‌های تبلیغ و ترویج افراط‌گرایی و هراس‌افگنی درمیان مردم به‌ویژه کودکان رشد کند، بل‌که باعث روآوردنِ بسیاری از کودکان به‌سوی همین مدرسه‌ها نیز شده‌است.
هرچند مسوولانِ محلی در ولایت ننگرهار، تأثیرگذاری حضور و فعالیت گروه موسوم به داعش را در مناطق مختلف این ولایت، به‌دیدۀ شک و ناچیز می‌نگرند؛ اما به‌باور یک روان‌شناس، این فعالیت‌ها می‌تواند دورنمای خطرناکی را برای نسل امروز و فردای کشور رقم بزند.
شرف‌الدین عظیمی روان‌شناس و استاد دانشگاه در کابل می‌گوید که هدف از چنین آموزش‌ها بیشتر از هرچیز دیگر، کشتار انسان‌هاست و در جامعه‌یی که فقر اقتصادی، خشونت و فقرجنسی روبه‌افزایش باشد؛ گروه‌های هراس‌افگن و تبه‌‌کار به‌آسانی می‌توانند ازمیان نسل امروز سربازگیری کنند.

آموزش ویژه، چارۀ ممکن
با‌آن‌که مسوولان محلی در ولایت ننگرهار، حضور و فعالیت گروه موسوم به داعش را در مناطق مختلف این ولایت می‌پذیرند؛ اما برخلاف نگرانی‌های منابع مردمی، از کمیت و شکست جنگ‌جویان این گروه در برابر حاکمیت دولت سخن می‌زنند.
غلام سنایی ستانکزی فرمانده پولیس ولایت ننگرهار، می‌پذیرد که حتا شماری‌ از افراد گروه داعش را در پیوند به اختطاف کودکان ده تا پانزده سال برای آموزش‌های انتحاری در مربوطات این ولایت بازداشت کرده‌اند؛ اما برخلاف گفته‌های «احمد» و دیگر منابع مردمی ولسوالی اچین، تأکید می‌کند که شمار کودکان شامل مدرسه‌های داعش در ولسوالی‌های اچین، دِه بالا و خوگیانی، تا بیست تن‌ هم نمی‌رسند.
همچنان داده‌های معلوماتی وزارت عدلیه کشور، نشان می‌دهد که هم‌ اکنون ۱۳۵ کودک زیر هژده سال به‌ اتهام جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی در مرکز تربیت و اصلاح اطفال تحت حجز قرار دارند که از این میان، تنها ده تن آنان مشمول یک دختر به‌اتهام عضویت در گروه داعش و باقی به‌اتهام ترور، انتحار، انفجار و برخوردهای مسلحانه در بند به‌سر می‌برند.
بربنیاد این داده‌ها، ننگرهار دومین ولایتی پس ‌از کابل است که بیشترین کودکان زیر هژده سال متهم به جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی را با خود دارد؛ اما داده‌های پنج ماه نخست سال روان خورشیدی در مقایسه با زمان مشابه سال گذشته، دستِ‌کم سه برابر کاهش را در ولایت ننگرهار نشان می‌دهد.
بااین‌همه، برخی ‌از آگاهان مسایل سیاسی و اجتماعی، حکومت را برای جلوگیری از افزایش و گرایش کودکان به گروه‌های هراس‌افگن، مسوول خوانده و ادامۀ این وضعیت را نگران کننده می‌دانند. به‌باور آقای عظیمی روان‌شناس، افزون‌ براین‌ که کودکانِ پرورش‌یافتۀ گروه داعش، به یک نیروی خطرناک ویران‌گر مبدل شده‌اند؛ زمینۀ برگشت آنان به حالت ابتدایی و طبیعی نیز ممکن‌ است و دولت باید دراین زمینه با گماشتنِ افراد متخصص در نهادهای مسوول، دست به‌کار شود.
کمیسیون مستقل حقوق‌بشر افغانستان نیز، شمولیت کودکان در درگیری‌های مسلحانه را جنایت جنگی خوانده و از عضویت روزافزون کودکان به‌گروه‌های هراس‌افگن، اظهار نگرانی می‌کند.
بلال صدیقی سخنگوی این کمیسیون، میتود آموزش و نحوه پرورش کودکان در مرکزهای تربیت اصلاح اطفال را قناعت‌بخش نمی‌داند و می‌گوید که برای این کودکان باید، آموزگاران روان‌شناس استخدام شوند.
بااین‌حال، ریاست عمومی مراکز اصلاح و تربیت اطفال وزارت عدلیه کشور، افزایش جرایم امنیت داخلی و خارجی کودکان را یک مشکل جدی پنداشته و درنظر دارد تا یک مرکز واحد تربیت اصلاح اطفال را برای متهمان جرایم امنیت داخلی و خارجی ایجاد کند و با راه‌اندازی برنامه‌های ویژه (روان‌درمانی، آموزش‌های عقیدتی و فکری، ورزشی، تفریحی و برنامه‌های آموزشی مطابق نصاب معارف کشور) از گرایش دوبارۀ کودکان به صفوف مخالفان مسلح و اعمال تخریب‌کارانه جلوگیری شود.
بربنیاد معلومات این نهاد که به ایمیل خبرنگار پَیک رسیده، تدارک زمین و آغاز پروژۀ مرکز واحد تربیت و آموزش ویژۀ کودکان متهم به جرایم امنیت داخلی و خارجی، از سوی رهبری حکومت زیرکار است.
اما این‌که حکومت از چگونگی فعالیت و شمار کودکانِ زیر آموزش و پرورش داعش در ننگرهار چه می‌داند و چه برنامه‌هایی روی‌دست خواهد داشت؛ باتماس‌های پیگیر و ارایۀ نامۀ رسمی به ریاست عمومی امنیت ملی، هیچ پاسخی پیرامون این موضوع از جانب این نهاد دریافت نشد

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

ننگرهار؛ پرورشگاه داعش

واقعیت اینست که پروژه داعش سال‌هاست که در افغانستان از سوی دست‌های داخلی و بیرونی تقویت و تجهیز می‌ِشود. به همین اساس است که برخی از آگاهان امور سیاسی و بین‌المللی باورمند هستند که نسخه‌ی داعش بیش از آنکه یک خط ایدئولوژیک باشد زیادتر ابزاری برای گسترش جنگ در افغانستان و تضعیف قدرت‌های منطقه‌ای است که کشورهای غربی و در راس آن امریکا آن را سازماندهی می‌کنند

براساس یک گزارش تازه، گروه تروریستی داعش در برخی از مناطق ولایت ننگرهار حضور فعال دارند و نیروهایی را به‌منظور کشتار و هراس‌افکنی در افغانستان آموزش می‌دهد. نهاد تحقیقی – خبرنگاری پیک در یک گزارش تحقیقی‌اش فاش کرده که که بیش از ۵۰۰ کودک در ولسوالی‌های اچین، هسکه‌مینه و پچیراگام ولایت ننگرهار از سوی داعش آموزش می‌بینند؛ گفته شده که این کودکان بین سنین ۱۰- ۱۶ سال هستند و از نقاط مختلف کشور جذب صفوف هراس‌افکنی داعش شده‌اند.

پیش از این گزارش‌هایی به نشر رسید که نشان می‌داد گروه داعش دانش‌آموزان و سربازان خردسال را از برخی ولایت و حتی کابل به خدمت می‌گیرد و در ننگرهار زیر آموزش می‌گیرد. در این حتی یکی از وکلای پارلمان افغانستان مدعی بود که دختران و دانش‌آموزان خردسال حتی از طریق برخی نهادهای دینی کابل نیز تشویق به پیوستن به صفوف داعش می‌شوند و به‌منظور فراگیری آموزش‌های انتحاری و خرابکارانه به ننگرهار منتقل می‌شوند.

ننگرهار ولایتی در شرق افغانستان است که ساکنان بومی آنان اغلب پیرو اهل تسنن هستند. گروه داعش طی چند سالی که در افغانستان اعلام حضور کرده بیش‌ترین حضور و فعالیت‌شان را نیز در برخی از ولسوالی همین ولایت داشته‌اند. این گروه، در ننگرهار کمپ‌های مجهز آموزشی، رادیو، نشریه در اختیار دارند و کم‌ترین تهدیدی هم متوجه آنان نیست. پرسش‌های زیای مطرح است که چرا داعش بیش‌ترین تمرکزش را در این ولایت دارد و کدام دست‌ها در عقب این قضیه قرار دارد!

واقعیت اینست که پروژه داعش سال‌هاست که در افغانستان از سوی دست‌های داخلی و بیرونی تقویت و تجهیز می‌ِشود. به همین اساس است که برخی از آگاهان امور سیاسی و بین‌المللی باورمند هستند که نسخه‌ی داعش بیش از آنکه یک خط ایدئولوژیک باشد زیادتر ابزاری برای گسترش جنگ در افغانستان و تضعیف قدرت‌های منطقه‌ای است که کشورهای غربی و در راس آن امریکا آن را سازماندهی می‌کنند. این را برخی از مقامات امریکایی نیز بارها اعتراف کرده و سران اداره حکومت امریکا را متهم به ایجاد این گروه کرده‌اند که در تبانی با بعضی کشورهای عربی و بویژه عربستان سعودی این نسخه‌ی جدید تروریستی را تشکیل داده‌اند. باری دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا در پیکارهای انتخاباتی‌اش گفته بود که اداره پیشین امریکا مسئول ایجاد داعش است و از آن بهره‌برداری سیاسی می‌کند.

به نظر می‌رسد اکنون استراتژی امریکا و سایر متحدین‌اش در افغانستان بیش‌تر روی تقویت داعش هدف‌گیری دارد و می‌خواهد با گسترش نفوذ این گروه، ناامنی را در کشور و منطقه تشدید کند. این وضعیت، از یک‌سو بهانه‌ی حضور امریکا و همکارانش را در منطقه‌ تقویت می‌کند و از جانب دیگر، کشورهای اسلامی را نیز بیش‌تر در غرقاب خون و خشونت می‌کشاند.

در این میان اما بی‌توجهی و ضعف حکومت افغانستان در مبارزه با گروه داعش سوال‌برانگیز و جهت‌دار به نظر‌ می‌رسد. ننگرهار یکی از ولایت‌های افغانستان است و دولت مکلفیت دارد که در آن تامین امنیت کند. این‌که گروه ترویستی داعش، بخش‌هایی از قلمرو حکومت را تبدیل به حیات خلوت خود کرده، یک نگرانی جدی برای مردم به حساب می‌آید. بدون شک‌ حکومت افغانستان در راستای مبارزه با گروه داعش با ضعف و مماشات برخورد می‌کند. دیدگاه‌هایی وجود دارد که حکومت در برخورد با هراس‌افکنان با جدیت وارد عمل نمی‌شود و چه بسا به صورت عمدی برخی نقاط کشور را در اختیار داعش می‌گذارد.
ننگرهار اکنون به‌ سنگر تروریست‌های داعش مبدل شده و این گروه با آموزش کودکان خردسال_ که ذهن‌شان آسیب‌پذیرتر از سایر اقشار سنی جامعه هستند_ درصدد خونریزی مردم در سراسر کشور است؛ با این حال، اگر دولت برای نابودسازی این گروه دست به‌کار نشود و یا دیر بجنبد، بیم آن می‌رود که سناریوی جنگ سوریه این‌بار در افغانستان تکرار شود.
ضیا موسوی

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

توافق خلیلزاد با پاکستان: داعش بجای طالبان

با پیاده شدن این سیاست آمریکا در افغانستان، زمینه آسیب پذیری روسیه و ایران از جانب آمریکایی ها و عرب ها در مرزهای افغانستان با این کشور ها افزایش میابد و آنان نیز وادار به مقابله می شوند

به گزارش سایت همایون بنقل از بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان داکتر زلمی خلیلزاد، در دیدار با شماری از خبرنگاران در کابل از حکومت افغانستان و گروه طالبان خواست که تیم‌های شان را برای گفتگوهای صلح ایجاد و معرفی کنند.
این خواسته خلیلزاد به واقعیت موجود این روزها در افغانستان نزدیک است، زیرا زمان در قدرت بودن طالبان فرارسیده است و آمریکا دیگر به این گروه در صحنه افغانستان نیازی ندارد. به همین جهت لازم است تا این گروه با هماهنگی های سرتیمی های شان که در پاکستان هستند، یا به دولت افغانستان بپیوندند و یا به گروه داعش ملحق شوند.

در یک خبر تایید ناشده از یک منبع پاکستانی، گزارش شده است که زلمی خلیلزاد در سفرش به پاکستان با سران دولت پاکستان و ارتش این کشور توافق کرده است که سرتیمی های طالبان به دولت افغانستان نزدیک شده و گفتگوها را با دولت افغانستان آغاز کنند و آمریکا نیز در این میان ناظر بر گفتگوها خواهد بود.

در ادامه این گزارش آمده است که جهت رفع نگرانی پاکستان برای از دست دادن طالبان، به آنان وعده داده شده است تا تمامی هماهنگی های داعش از طریق عرب ها با آنان هماهنگ شده و ماننده طالبان تمامی سرتیمی های داعش نیز در پاکستان مستقر شوند و از سران ارتش این کشور برای عملیات و هرنوع تحرک دیگر در داخل افغانستان اجازه بگیرند.

با عملی شدن این سیاست، همه طرفهای ذیدخل در افغانستان به سود می برند و فقط در این میان سر اروپایی ها و چین و روسیه بازهم مانند گذشته بی کلاه خواهد ماند.

بدین ترتیب که آمریکا با تقویت داعش در افغانستان، هم رقبای این گروه که تا اندازه ای مانع فعالیت های تخریبی شان شده بودند را از سر راه بر می دارد و هم طالبان را به عنوان یک کتله قومی قوی وارد حکومت افغانستان می کند.
از جانب دیگر با گسترش فعالیت های داعش، ناامنی ها بیشتر می شود و آمریکایی ها بازهم در پناه این ناامنی ها راحت تر به غارت شان ادامه خواهند داد.

نفوذ پاکستان نیز مانند گذشته و حتی قوی تر از آن در داخل افغانستان حفظ می شود. زیرا با متصل شدن طالبان به بدنه حکومتی افغانستان، به تعداد نیروهای نفوذی پاکستان در داخل حکومت افغانستان افزوده می شود و زین پس پاکستانی ها نفوذ بیشتری بر حکومت افغانستان پیدا خواهند کرد.
از جانب دیگر، پاکستانی بازهم مانند گذشته و حتی بیشتر از گذشته، بر ایجاد ناامنی ها در افغانستان نقش فعال داشته و داعشی ها با هماهنگی آمریکایی ها و پول عرب ها در کنترول پاکستانی ها قرار خواهند گرفت.

عرب ها نیز که با تشتت طالبان از نفوذشان بر این گروه کاسته شده بود و اکثر طالبان مرزی با ایران و کشورهای آسیای میانه به آن کشور ها متمایل شده بودند، از حوزه نفوذ آن کشورها خارج شده و به دولت افغانستان خواهند پیوست.
با گسترش فعالیت های داعش در افغانستان حوزه نفوذ عرب ها نیز گسترش میابد و بدین وسیله عرب ها به اهداف از قبل تعیین شده خود که همانا نفوذ در مرزهای ایران و آسیای میانه است، با استقرار داعشی ها در مرزهای این کشورها میتوانند آنان را تحت فشار قرار داده از آنان در قبال این فشارها امتیاز بگیرند.

اختلاف نظر اروپایی ها با آمریکایی ها در افغانستان آنان را از حوزه سیاستگذاری آمریکایی ها دور کرده و در سیاست جدید آمریکا نقشی برای آنان درنظر گرفته نشده است. این سیاست ممکن است از قدرت مانور اروپایی ها در افغانستان بکاهد و آنان را در مقطعی مجبور به عقب نشینی از حوزه فعالیت شان در افغانستان بکند.
این موضوع از یکسو برای افغانستان خوب است که از تعدد حضور و فعالیت خارجی ها در کشور کاسته می شود و از جانب دیگر خوب نیست زیرا دیگر کسی مانع یکه تازی های آمریکایی ها و عرب ها در افغانستان نخواهد بود و آنان آنگونه که بخواهند با این کشور بازی خواهند کرد.

روسیه نیز مانند اروپایی ها یکبار دیگر از صحنه حضور و فعالیت مستقیم در افغانستان دور می شود و تا زمانیکه باز بخواهد راه ورود دیگری در افغانستان بیابد، آمریکایی ها چاره ای دیگر می اندیشند و تا آن زمان یکه تاز میدان خواهند بود.

با پیاده شدن این سیاست آمریکا در افغانستان، زمینه آسیب پذیری روسیه و ایران از جانب آمریکایی ها و عرب ها در مرزهای افغانستان با این کشور ها افزایش میابد و آنان نیز وادار به مقابله می شوند که با این وضعیت آینده بس تاریک در انتظار مردم افغانستان خواهد بود

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ناامنی در دایکندی؛ طالبان با تانک‌های زرهی و تسلیحات لیزری حمله کردند

بر بنیاد گزارش ها از ولایت دایکندی در مرکز افغانستان، در موج جدید ناامنی های این ولایت نسبتا امن، گروه طالبان بر پاسگاه‌های امنیتی در ولسوالی کجران این ولایت حمله کرده و ۱۳ سرباز امنیتی را کشته اند.

به گزارش آوا به نقل از اطلاعات روز، علی‌اکبر ناطقی؛ سخنگوی والی دایکندی امروز سه‌شنبه (۲۴ میزان) گفت که طالبان شب گذشته بر چندین پاسگاه امنیتی در ولسوالی کجران این ولایت حمله کرده‌اند که در نتیجه‌ ۱۳ نفر از نیروهای امنیتی کشته و ۱۳ سرباز دیگر زخمی شده‌اند.

آقای ناطقی گفت که در میان کشته‌شدگان، دو نفر از نیروهای خیزش مردمی، سه سرباز پولیس و هشت نفر از نیروهای ارتش شامل اند.

او افزود: «شب گذشته گزارش‌های امنیتی از حملات تهاجمی طالبان به ولسوالی کجران به ما رسید. تدابیر زمینی و هوایی از سوی بخش‌های امنیتی سنجیده شد و حمله‌ اول با مانور نظامی از طریق هوا دفع شد. نیروها در پسته‌ها توظیف بودند که ساعت یک شب گذشته، طالبان حملات تهاجمی‌شان را به گونه‌ پیشرفته و با تانک‌های زرهی آغاز کردند، سلاح‌های لیزری داشتند و هرنوع سلاح پرسونل امنیتی ما به تانک‌های آنان کار نمی‌کرد.»

سخنگوی والی دایکندی تأکید کرد که در جریان این حمله‌ تهاجمی طالبان، سه پاسگاه امنیتی سقوط کرده و به آتش کشیده شده است. به گفته‌ او، طالبان تمامی تجهیزات نظامی این پاسگاه‌ها را با خود برده‌اند.

قول اردو و نیروهای ائتلاف، کمک نکردند
آقای ناطقی گفت: «مشکل عمده این‌جا بود که ما سر شب، وقتی که آمادگی داشتیم، نیروهای هوایی از قندهار آمدند و طالبان متواری شدند، وقتی دوباره طالبان حمله را شروع کردند، به قول‌ اردو و نیروهای ائتلاف به تماس شدیم؛ اما متأسفانه ما را حمایت نکردند. وقتی که حمایت هوایی نداشتیم، طالبان از طریق زمین با سلاح‌های پیشرفته مجهز بودند و نیروهای امنیتی مقاومت نتوانستند.»

او افزود که در حال حاضر وضعیت، عادی است و جلسه‌ امنیتی در مرکز ولایت برگزار شده تا کمبودات تشخیص داده شود.

ولسوالی کجران دایکندی هم‌مرز با ولایت هلمند و ناامن‌ترین ولسوالی در دایکندی است که هر از گاه شاهد درگیری میان نیروهای امنیتی و جنگجویان طالبان بوده است.

کشته شدن ۶ سرباز ارتش در فراه
در رویدادی دیگر، در یک حمله طالبان بر حومه‌ شهر فراه، شش سرباز ارتش ملی جان باخته و سه تن دیگر شان زخمی شده اند.

به گزارش آوا به نقل از آریانانیوز، دادالله قانع؛ عضو شورای ولایتی فراه می‌گوید که شب گذشته گروه طالبان، پاسگاه های خطیبان، حومه شهر فراه را مورد حملات بزرگ قرار داد که در نتیجه، شش سرباز ارتش ملی در یک پاسگاه جان باخته و سه تن دیگر شان زخم برداشته اند.

این عضو شورای ولایتی فراه می‌گوید که در این حملات به طالبان نیز تلفات وارد شده که شورای ولایتی ارقام تلفات طالبان را در اختیار ندارد.

اما مقام‌های امنیتی ولایت فراه در مورد این حمله طالبان تاکنون از صحبت کردن با رسانه ها خودداری کرده اند.

این در حالی است که گروه طالبان با ختم عملیات نیروهای ناتو در فراه حملات شان را دوباره بر پاسگاه های امنیتی آغاز کرده اند.

Advertisements