جبهه مقاومت را احیا کنید

اینک که دیگر حاشیه امنی برای رهبران قومی نمانده و مردم غیرپشتون در خیابان، مسجد و مکتب به خاک و خون کشیده می شوند، آیا زمان تکرار جبهه مقاومت در برابر تروریست طالب و ارگ نرسیده است؟

به گزارش  سایت همایون بنقل ازشبکه اطلاع رسانی افغانستان ، تحولات گسترده ای در سیاست و جنگ در دوران حکومت اشرف غنی رخ داد که مهم ترین آن، تضعیف مناطق تحت حاکمیت رهبران قومی غیرپشتون و گسترش دامنه ناامنی و جنگ گروه های تروریستی بود به طوری که پایتخت و مقر حکومت وی دستخوش حمله و کشتارهای به تکرار می شود.

این در حالی است که کشتار، سقوط و قحطی از آن مناطقی می شود که باشندگان دیگر اقوام در آن زندگی می کند و امنیت معطوف به ولایت های پشتون نشین شده است، آیا تیم استخبارات ارگ در هماهنگی با طالبان به هدف نابودی و از میان بردن اقوام غیرپشتون عمل می می کند یا اختیاری برای ارایه اطلاعات استخباراتی و کنترل حمله های تروریستان ندارد؟

طالبان در حمله به قندوز و چند روز گذشته به ولایت غزنی از یک روش و در امنیت کامل اقدام به جابه جایی نیروها و تجهیزات کرد و این ولایت را ویران، غارت و فجایع انسانی آفرید در حالی که حکومت و رهبران ارشد امنیتی تنها به محکوم کردن و گفته های دروغین اکتفا کردند.

و همچنان که باشندگان پایتخت در هراس و وحشت این حمله به سر می برند، مرکز آموزش با نام موعود و مربوط به شیعان کابل در منطقه دشت برچی مورد حمله قرار گرفت و هرچند تاکنون گروهی این انفجار را به عهده نگرفته است اما چه تفاوتی دارد که طالب یا داعش مسوول باشد زمانی که حکومت در پس پرده، مجری جنگ و کشتارهاست و ارتباط تنگاتنگی با تروریستان دارد.

گروه های تروریستی با وجود حمله های بزرگ و تلفات تکان دهنده غیرنظامیان درصدد براندازی جنگ مذهبی بخصوص در پایتخت بودند که در کنار ارگ با سرخوردگی پاسخ گرفتند اما چگونه می توان مانع این حمله ها بر مراکز آموزشی و قتل عام کودکان شد؟

در حالی که حفظ امنیت در کشوری که تروریست در سایه امن حکومت به استخبارات و امکانات قدرت دسترسی دارد و به راحتی، هر منطقه و ولایتی را به خاک و خون می کشاند از دایره توان شهروندان خارج است.

قتل عام مردم، غارت و سقوط ولایت های غیرپشتون برای حکومت نه تنها سرافکندگی نیست بلکه امتیاز در جهت تک قومی کردن کشور و رسیدن به قدرت پشتونیزمی است و برهمین مبنا، تنها راه پیش روی رهبران و قومیت های غیرپشتون، اتحاد برای بقا می باشد.

اتحادی که اگرچه در افغانستان ناممکن به نظر می رسد اما مردم از قومیت های مختلف به تکرار نشان دادند که در برابر تروریستان متحد هستند و با وجود حمله و کشتارها بر مساجد و مراکز آموزشی به جنگ مذهبی دامن نمی زنند.

اشرف غنی برای از میان بردن هر نشانی از قدرت غیرپشتون به قدرت رسید و تروریست تر از هر تروریستی برای مردم این سرزمین جنگ و خون به بار آورده و خلا عدم حمایت مردمی را با کشتار آنان به وسیله موترِ جنگی طالب و داعش جبران می کند و زمانی که حتی رهبران قومی و سیاسی با لشکر نظامی و ثروت هنگفت توان حفظ امنیت خود را ندارند، مردم چگونه امید به امنیت از چنین نظامی را خواهند داشت؟

طالبان برای قدرت نمایی و رسیدن به صدر اخبار، هم یک ولایت را در آستانه سقوط می کشاند و هم مردم بی دفاع دیگر اقوام را قتل عام می کند تا هیزم جنگی قدرت های خارجی با نام نیابتی روشن باشد و قبیله گرایان به کشوری پشتونیزمی نزدیک شوند.

هرچند این سرزمین مستعد جنگ قومی، هیچ گاه به خود اتحاد در راستای منافع ملی را ندیده است اما در برابر تجاوز شوروی و حاکمیت افراط گرایان طالب، جبهه ای شکل گرفت به نام مقاومت در همراهی رهبران قومی و اراده مردم.

و اینک که دیگر حاشیه امن حتی در شمال برای رهبران مخالف و مورد تنفر حکومتِ غنی نمانده و مردم در جای جای کشور به خاک و خون کشیده می شود آیا زمان تکرار جبهه مقاومت در برابر تروریست طالب و حکومت نرسیده است؟

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

دیگر ماتم نگیرید، اینبار انتقام بگیرید

دیگر ماتم گرفتن بس است، روح انتقام را درخود زنده کنید قبیله وحشت سیصد سال است خون می ریزد و می سوزد و ویران می کند.

چقدر تحمل و تا چند این همه جوانان ما قربانی توطیه های سران قبیله وحشت شوند چند روز است از زمین و آسمان این کشور خون می بارد و مردم در سوگ فرزندان و خانواده هایشان خون می گریند. دیگر بس است غنی، کرزی، طالب و داعش همه از یک قبیله اند و یک برنامه دارند آن هم به زنجیر کشیدن غیر خودی ها و حاکم بودن بالای دیگران.

ناگفته نماند همه شرکای غنی، خلیلی، سرور دانش، محقق، عبدالله و ویس برمک نیز شریک جرم غنی و وحشت قبیله اند و در کشتار مردم ما دست هایشان تا آرنج در خون جوانان ما غرق است اینها قابل بخشش نیستند.

غنی و کرزی در یک دادگاه مردمی باید به اشد مجازات محکوم شوند. راه دیگری جز مقاومت مسلحانه و انتقام از این گروه وجود ندارد. این است واقعیت های تلخ خون آشامی قبیله وحشت!

محمد اسلم سلیم

++++++++++++++++++++++++++++++++++

مردم باید خود امنیت را بدست گیرند

همه ما خوب می‌دانیم فاجعه از کجا مدیریت می‌شود، بجای تلف‌کردن وقت و انرژی در تحلیل‌، عزاداری و بد و بیراه گفتن منطقی فکر کنیم و متحدانه عمل کنیم.

هزاره‌ ها می‌توانند امنیت خانه، مسجد، مکتب، سرک و ولسوالی‌ها و غرب کابل را خود بگیرند راه دیگری نمانده است. در شرایط فعلی سه راه‌حل موثر عملی بنظر می‌رسد:
1. عاجل از حکومت بخواهیم تا سلاح و معاش برای گارد‌های مردمی بدهد، این گاردها در روزهای عاشورا خیلی موثر عمل کردند.
2. اگر حکومت همکاری نکرد منتظر مرگ نمانیم از هر امکان برای مسلح شدن استفاده شود همه باید مسلح شوند تا هر وقت لازم شد وارد عمل شده و از خود دفاع کنند.
3. آخرین راه‌ حل در صورت وخامت وضعیت امنیتی شاید این باشد که تمامی عساکر و صاحب‌ منصبان هزاره موقتا اردوی ملی را ترک کنند و امنیت خانه و محله خود را بگیرند.

در مدتی که از عمر حکومت اشرف‌ غنی باقی مانده هر روز باید منتظر فاجعه دیگری مانند غزنی و کورس موعود باشیم. بیش از ده فاجعه دیگر در راه است اما نباید روحیه خود را باخت یا از روی خشم و استیصال به راه‌حل های غیرعملی توصیه شود نود درصد این فاجعه‌ها قابل پیشگیری است یا می‌توان میزان تلفات را به حداقل ممکن رساند.

حکومت به‌ سرعت به سمت فروپاشی در حرکت است حتی امکان درگیری قومی نیز زیاد شده است برای بدترین سناریوها باید آمادگی بگیریم.

یاسین رسولی

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

آتش بس با طالبان خیانت ملی است

آتش بس با طالبان حتی برای انجام نماز عید هم خیانت ملی و جنایت نابخشودنی می‌ باشد.

روز گذشته حاکم ارگ کابل بی پروا و گستاخانه شعار ننگین آتش بس با طالبان را به تکرار فریاد زد و به آنها مشورت داد که بگویند: «جنایت غزنین کار آنها نبوده است». کدام وجدان می تواند تا این حد فاقد احساس انسانی و مملو از محبت با جنود شیطان و باند تبهکار طالبان تروریست باشد؟ چه کسی غیر از یک روانپریش فاشیست می تواند در روز خونین غرب کابل و ماتم و عزای غزنین شعار آتش بس با جانی ترین و منفورترین تروریست های تاریخ جهان بشریت را عربده بکشد؟

آتش بس با طالبان حتی برای انجام نماز عید هم خیانت ملی و جنایت نابخشودنی می‌ باشد وقاحت هم حدی دارد و بی شرمی هم مرزی. فقط یک ذهن بیمار و اندیشه ی مریض می تواند در صبحگاه فاجعه غم انگیز کمپ چینایی غورماچ و شبیخون خونین بغلان چنین همایشی را راه بیاندازد و شعار آتش بس با دشمن را فریاد برآورد.

سخنرانی اخیر او را می توان شرم آورترین سخنرانی اشرف غنی در روز خونبار غرب کابل و ماتم و عزای غزنین برشمرد. آتش بس با این جنایتکاران خون آشام و جنود‌شیطان خود خیانت ملی و به معنی مشارکت در جنایت طالبان می باشد.

عبدالحی خراسانی

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

محقق خطاب به مردم:

صلاحیت تصمیم‌گیری در دست ما نیست/ ملت باید خود راه چاره پیدا کند

آقای محقق گفت:”عذر تقصير به پيشگاه افغانستان بخون نشسته و ملت عزيز، برايتان غمگینم، و دست ما كوتاه و خرما بر نخيل ، امكانات و تسليحات كشور در اختيار ما نيست و صلاحيت تصميم‌گيرى هم در دست ما نيست تا از شرف، حيثييت و جان و هستى‌تان دفاع كنيم

حاجی محمد محقق معاون دوم ریاست اجرایی در واکنش به حمله تروریستی در غرب شهر کابل گفته که امكانات و تسليحات كشور را در اختیار ندارد و صلاحیت تصمیم‌گیری نیز در دست او نیست تا از شرف، حیثیت و جان مردم دفاع کند

.

به گزارش سایت همایون بنقل از خبرگزاری جمهور ؛ آقای محقق در پیامی؛‌ حمله انتحاری عصر روز چهارشنبه (24 اسد) در مرکز آموزشی در دشت برچی در غرب شهر کابل که دستکم 48 شهید و 67 زخمی بر جای گذاشت را به شدت محکوم کرده است.

وی، با اشاره به حمله طالبان به شهر غزنی؛ تلفات نیروهای امنیتی در بغلان و فاریاب و حمله انتحاری در غرب شهر کابل، هفته جاری را هفته خونین برای مردم افغانستان خوانده است.

آقای محقق افزوده:”آنچه كه در اين مايه تأثر است بی‌برنامگى دولت در امر دفاع از ولايات و مراكز نظامى و امنيتى كشور و عدم مشورت با خبرگان امنيتى و نظامى اين سرزمين است و بدتر از آن بازى‌هاى پيدا و پنهان مشكوك در قبال دشمنان وطن است ، داعشى‌هاى تكفيرى كه هر از گاه يك مسجد و يا آموزشگاه مردم را بخون می‌كشند و صدها نفر بيگناه را بخون می‌نشانند ، يك روز در جلال آباد روزى ديگر در هرات و يك روز هم در گرديز و روزى در كابل، با كمال تأسف همين خون آشامان در تصادم بين طالبان و داعشيان در ولایت جوزجان با امكانات ملت از محاصره طالبان كشيده شده با احترام به شبرغان و بعد به كابل انتقال ميابند، پس ملت به چه كسى اعتماد كنند و كدام حكومت از اين مردم دفاع كند.”

وی بیان داشته:”مجموع حوادث هفته جارى و صدها شهيد اين حوادث ما را به اين نتيجه می‌رساند كه ملت بی‌دفاع است و بايد خود راه چاره پيدا كنند اما مشكل ديگر اينكه اگر مردم به خاطر دفاع از جان و مال ناموس‌شان در برابر گروه‌هاى افراطى و تكفيرى با فروختن مال و دارايى شان سلاح تهيه كنند آنان به عنوان مسلح غير مسوول شناخته شده پيش از طالب و داعش حكومت به سراغ آنان می‌روند و خود حكومت هم كه براى دفاع از مناطق برنامه ندارند و كسانی كه در راس هرم حكومت اند هيج تعلق خاطر به ملت ندارند و نمی‌دانند كه چگونه در برابر تشكیل‌هايى كه سيل آسا از خارج سرازير می‌شوند آرايش نيرو كنند و مناطق را حفظ كنند و خارجى‌ها هم به اين دلخوش دارند كه حكومت هم پيمانى دارند غافل از اينكه ملت در حال تباه شدن است و حكومت داران فقط مشغول سرمايه اندوزى در خارج كشور است .”

معاون دوم ریاست اجرایی در اخیر تاکید کرده:”عذر تقصير به پيشگاه افغانستان بخون نشسته و ملت عزيز، برايتان غمگینم، و دست ما كوتاه و خرما بر نخيل ، امكانات و تسليحات كشور در اختيار ما نيست و صلاحيت تصميم‌گيرى هم در دست ما نيست تا از شرف، حيثييت و جان و هستى‌تان دفاع كنيم ولى در كنارتان هستيم .”… .”

Advertisements