منابع امنیتی افغانستان از آغاز دوباره درگیری میان نیروهای افغان و پاکستانی اما این بار در ولسوالی دند پتان ولایت پکتیا، خبر دادند.

بر اساس گزارش رسانه‌های افغانستان، امروز دوشنبه 16 آوریل سربازان افغان و سربازان خارجی می‌خواستند عملیاتی را برای بستن راه اکمالاتی طالبان در نزدیک خط دیورند آغاز کنند، اما نظامیان پاکستانی علیه نیروهای افغان حملات را آغاز کردند که با واکنش سربازان افغان روبه‌رو شدند.

گفته می‌شود، هم‌اکنون دوطرف از جنگ‌افزارهای سنگین در برابر یک دیگر کار می‌گیرند و درگیری هنوز هم جریان دارد.

قابل ذکر است که ولسوالی دند پتان ولایت پکتیا، هم‌مرز با ولسوالی زازی‌میدان ولایت خوست است که روز گذشته سربازان افغان و پاکستانی در آنجا درگیر شدند و درنتیجه، دو غیرنظامی و یک سرباز افغان و دو سرباز پاکستانی کشته شد.

پس از این درگیری روز گذشته یک‌شنبه سربازان افغان، در ولسوالی دندپتان برای پاسخ‌دهی به حملات سربازان پاکستانی جابجا شدند.

سخنگوی ارتش پاکستان روز یک‌شنبه تأیید کرد که در درگیری میان سربازان مرزی این کشور با سربازان مرزی افغانستان، دو سرباز پاکستانی کشته شده و پنج تن دیگر آنان زخمی شدند.

پولیس ولایت خوست در شرق افغانستان اما گفت که در این درگیری شش نظامی پاکستانی کشته شده و یک تن دیگر شان از سوی سربازان مرزی افغانستان بازداشت شده است

+++++++++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

جنگ پاکستان بر سر کل افغانستان است نه دیورند

این مغالطه نادرست است که جنگ پاکستان بر سر خط دیورند است. جنگ پنجاب بر سر کل افغانستان است و آنها می خواهند که به تورغندی و اسلام قلعه برسند

مردم با همکاری نظامیان مرزی کشور در ولایت های خوست، پکتیا و پکتیکا با نظامیان پاکستانی در امتداد خط دیورند درگیر شدند. این درگیری پس از آن آغاز شده که نظامیان پاکستانی وارد خاک افغانستان شده اند و بربخش های ولایت خوست، حملات موشکی و توپخانه ای انجام داده اند. در این نبرد به نیروهای پاکستانی تلفات سنگین وارد شده و یک سرباز افغانستان نیز کشته شده است. اما چرا مردم پاسخ نظامیان پاکستانی را داده اند و این نبرد چه عواقبی را به دنبال خواهد داشت؟

گزارش سایت همایون بنقل از شبکه اطلاع رسانی افغانستان ، حبیب الله جانبدار، رییس تشکیلات حزب حق و عدالت، در برنامه «خط کابل» گفت: می دانیم که همواره در طول تاریخ از این جغرافیای محدود همواره توده ها و مردم دفاع کرده اند. حالا هم اگر پاکستان به صورت رسمی و منظم جنگ را آغاز کند در آن صورت مطمین باشید که همه ملت افغانستان متحدانه و یکپارچه از تمامیت ارضی خود دفاع خواهند کرد. در طول تاریخ چنین بوده است. بنابراین آزموده را آزمودن خطا است. در جنگ های گذشته ملت به اثبات رسانده،در امپراطوری هایی که آفتاب در آن غروب نمی کرد، همین ملت پابرهنه، با نان خشک و غذایی بسیار ابتدایی توانستند با امپراطوری ها جنگ کنند و بالاخره از سرزمین خود دفاع کنند.

جانبدار، در ارتباط با اقداماتی که مردم در دفاع از خود در مقابل تجاوز پاکستان کرده اند بیان داشت: واقعا فضایی بوجود آمده و در سرتاسر افغانستان بخصوص دوطرف خط فرضی دیورند ما می بینیم که آهسته آهسته مردم علیه مظالم نیروهای پاکستانی و علیه استبداد پاکستانی و پنجابی ایستاده اند. آگاهی مردم ارتقا یافته و در مقابل این ظلم و استبداد ایستادگی می کنند. نه تنها در این طرف خط دیورند بلکه اطلاع دارید که در داخل مناطقی که تحت تسلط حکومت پاکستان هست در آنجا هم خیزش ها و جنبش هایی بوجود آمده و علیه سیاست های پنجاب موضع گیری می کنند.

وی افزود: آنها همین مساله را به یک صدا گفتند که در مناطقی که پیشروی کردند نیروهای پاکستانی آنها را به عقب زدند و خود مردم بدون اینکه از کسی پرسش کنند و از کسی مشوره و اجازه بگیرند از زمین های خود واز مناطقی که در آنجا سکونت دارند دفاع مسلحانه کردند. مردم این مناطق همیشه این افتخار را داشته اند که از خاک خود دفاع کنند.

جانبدار، در ارتباط با هدف پاکستان از جنگ در افغانستان بیان داشت: ما می بینیم که آهسته آهسته پرونده جرایم پاکستان و خصوصا پنجاب در حال تکمیل شدن است و یک روزی می رسد که این مساله به سازمان ملل ارجاع خواهد شد. ولی برای فعلا چیزی که قابل یادآوری است ملت افغانستان ملت بیداری است که می داند منظور پاکستان کسب عمق استراتژیک است. این مغالطه نادرست است که جنگ پاکستان بر سر خط دیورند است. جنگ پنجاب بر سر کل افغانستان است و آنها می خواهند که به ترغندی و اسلام قلعه برسند.

رییس تشکیلات حزب حق و عدالت افغانستان، خارجی ها را در انجام وظیفه شان یعنی حمایت از امنیت ما بی تعهد می داند و می گوید: ما از لحاظ سیاسی و دیپلماتیک معاهداتی با ناتو و آمریکا داریم. این تعهدات باید مورد اجرا قرار می گرفت و در برابر پاکستان عکس العمل نشان داده می شد. اما متاسفانه ما چنین چیزی نمی بینیم. آنها وظیفه خود را انجام نمی دهند. حکومت هم باید حمایت مردم را با خود همراه می کرد و از آنها برای مقابله با دشمن خارجی حمایت می شد. در حال حاضر مردم از خود دفاع می کنند اما بسیار کم با حکومت همراه هستند

++++++++++++++++++++++++++++++.

تجاوز مرزی و مردمی که ایستاده می میرند.

خوست در کمتر از ده روز از سفر غنی و وعده های بسیار مورد حمله مرزی نظامیان پاکستان قرار گرفت و در حالیکه ارگ سرگرم تبلیغات انتخاباتی است، باشندگان و نظامیان محلی با جان خود در برابر تجاوزها ایستادگی می کنند

به گزارش سایت همایون بنقل ازشبکه اطلاع رسانی افغانستان ، نظامیان پاکستان با گذر از مرز در ولسوالی زاری میدان ولایت خوست با حمله متقابل باشندگان محلی و اردوی ملی مواجه شد که در درگیری طولانی، دو مرزبان این کشور کشته و سه تن دیگر زخمی شدند در حالی که ده روز پیش، پاکستان و افغانستان تعهد سپردند که از نقض حریم فضایی و ارضی همدیگر اجتناب می کنند.

افغانستان چنان درگیر با سیاست سلطه طلبانه و ناامنی گروه های متعدد تروریستی تحت حمایت اسلام آباد است که نه توان و نه خواهان نقض حریم مرزی این کشور می باشد اما نظامیان پاکستان بارها با تعرض به خاک کشور از راکت پراکنی های کور گرفته تا ایجاد پایگاه های فراتر از خط دیورند دست به حمله می زنند که در حرکتی کم سابقه این بار در خوست نظامیان اقدام به حمله متقابل کردند.

افغانستان به دلیل موضع ضعیفی که در قبال حکومت اسلام آباد دارد همواره مورد تهدید و تجاوز از سوی این کشور قرار گرفته و همچنان که معضل خط دیورند با فرافکنی های راس قدرت بدل به حیثیتی برای رهبران پشتون شده است، پاکستان هم از مرز عبور می کند و هم مناطق مسکونی را در راکت پراکنی های کور زیر آتش قرار می دهد.

هرچند خوست به دلیل هم مرز بودن با ولایت های پکتیا و پکتیکا در کنار مرز مشترک با کشور پاکستان، ولایتی ناامن می باشد و تحت نفوذ شبکه حقانی اما در ابتدای سال، میزبان رییس جمهور با وعده های بیشمار بود از امنیت گرفته تا شکوفایی اقتصاد.

این در حالی می باشد که با وجود تجاوزهای مرزی پاکستان و درگیری های به تکرار میان مرزبانان دو کشور، حکومت هیچ گاه سیاست مقتدرانه ای در برابر اسلام آباد اتخاد نکرد و چشم بر کشتار و زخمی های حمله های راکتی آن سوی مرز بست.

اینکه چرا و به چه دلیل نظامیان این کشور اقدام به نقض حریم مرزی افغانستان می کنند بنا به سیاست قلدرانه اسلام آباد است که هیچ اعتنایی به حکومت از هم گسسته وحدت ملی ندارد و از مرزها برای انتقال نیرو به طالبان و ارتباط با شبکه حقانی استفاده می کند و به خوبی آگاه می باشد که این حکومت، توان مقابله در ولایت های همواره ناامن مرزی را ندارد.

در همین راستا، جدای از نظامیان محلی که در بیشتر مواقع یا تهی از اختیار و یا بی اراده برای مقابله با حمله گروه های تروریستی و نظامیان پاکستانی می باشند، باشندگان محلی تنها سد در برابر این گونه تجاوز ها هستند.

در پیش روی ها و ایجاد حصار مرزی توسط حکومت اسلام آباد، رییس جمهور و رهبران پشتونی که تاب تحمل هیچ صدایی برای پایان دادن به معضل دیورند را نداشتند، سکوت اختیار کردند و در مقابل، مردم محلی ایستادند و جان دادند.

اگر خط دیورند، حیثیت ارگ و رهبران پشتون است چرا در برابر نقص حریم مرزی و حصارکشی پاکستان هیچ واکنشی نشان نداده و سرگرم از میان بردن موانع قومی داخلی می باشند؟ مگر مردمی که بی دفاع در تجاوز مرزی، حمله های نظامیان و گروه های تحت امر اسلام آباد کشته و زخمی می شوند از آن این قومیت نیست؟

ولایت های مرزی باشندگان پشتون همواره مورد هجوم پاکستان به هر بهانه ای قرار می گیرد که نشان می دهد، رهبران این قومیت با قربانی کردن مردم خود تنها به فکر رسیدن به منافع از راه خیانت و همراه شدن با تروریستان هستند.

در این میان، اختلاف های دیرینه بر سر مرز دو هزار و 400 کیلومتری در کنار ناامنی ولایت های مرزی سبب شده است که گروه های تروریستی از طریق پاکستان وارد کشور شوند و رهبران آنان در حال رفت و آمد باشند، بماند که ارتباط تنگاتنگی میان نظامیان این کشور و طالب، داعش و شبکه حقانی در جریان است.

و حال با وجود جابه جایی اردوی ملی در منطقه مرزی درگیر با نظامیان پاکستان که چنین مقابله ای از سوی حکومت بی سابقه می باشد باید گفت که اشرف غنی با وجود هزینه مالی و معنوی که خرج سفر به ولایت خوست و دیگر مناطق پشتون نشین برای تبلیغات انتخاباتی می کند برای رسیدن به رای مردم حداقل امنیت را تا زمان انتخابات برقرار کند.

اگر حکومت و رهبران امنیتی تنها گوشه ای از دلیری باشندگان بی سلاح محلی را در برابر تجاوز پاکستان و حمله تروریستان داشتند، اکنون مرزها امن و پاکستان جرات نقص حریم مرزی را نداشت، چه برسد به ایجاد ناامنی در ولایت ها و انتحاری در پایتخت.

Advertisements