هارون میرزاده

درس های از مقاومت سه ماهه بلخ

حکومت حبیب الله کلکانی حتا بدون سواد و بدون پشتوانه مردمی در اوج خیزش فاشیزم نادر خانی برای ۹ ماه دوام یافت، اما با تاسف حکومت نور بلخ با وصف سرمایه های هنگفت و حمایت میلیونی مردم بیش از سه ماه نتوانست مقاومت کند.
بلخ در نتیجه یک خیانت بزرگ درونی بدست فاشیزم ارگ افتاد.
برخی ها مدعی اند که ” ما از اول شخصیت کاذب عطا محمد را خوب می شناختیم، ازینرو دنبال او نرفتیم. ولی شما کور کورانه همه تخم‌های تانرا در سبد او گذاشتید.”
واقعیت اینست که عیب ها و ضعف های استاد عطا برای اکثریت مردم پنهان نبود. اما با وصف آن تلاش صورت گرفت که از او شخصیت باورمند به آرمانهای مردم ساخته شود، اما با تاسف بیش از سه ماه دوام نکرد.
از اینکه بر او حتا سه ماه اعتماد کردند بسیاری ها پشیمان هستند، ولی از اینکه در ظرف سه ماه در محور شخصیت ضعیف او یک رستاخیز ضد فاشیزم با قلم و قدم ایجاد شد هرگز قابل پشیمانی نیست. بیداری که درین سه ما ایجاد شد در ۱۸ سال نظیر آن دیده نشده بود. این رستاخیر نفرت میلیونها انسان از حکومت خود کامه و تبهکار ارگ را به نمایش گذاشت. چهره اصلی ” مار آستین، مردم شمال افشا شد. این سه ماه یک آزمون برای دلالان سیاسی و قومی و جهادی نیز بود.
در فرجام استاد عطا سقوط کرد ولی بیداری مردم سقوط نکرده است. بیداری اجتماعی در نفس خود یک قدرت است. و این قدرت بزرگترین ثروت ملی است.

واقعیت اینست که رهبران، آیدیولوژی ها و احزاب ابزار نیستند، هدف رستگاری مردم است. برای مردم عطا ابزار بود و نه هدف. خوشبختی اینست که عطا نتوانست بیشتر از سه ماه مردم را بدور خود بچرخاند. اما عبدالله بحیث مار آستین بیش از ۳ دهه است بهترین فرزندان و آرمانهای مان را نیش زده ولی تا هنوز بسیاری ها او ا فرشته صبر استراژیک می شمارند.

Advertisements