خطر جبهه واحد طالب- مجاهد

اگر پاکستان، روسیه، چین وایران موفق شوند تا جبهات جنگی طالب و مجاهد را واحد ساخته و سیستم عمومی جنگ را علیه امریکایی ها به وجود بیاورند،‌ پروگرام جهاد همانند سال های شصت خورشیدی دو باره درمقیاس منطقه و جهان توسعه پیدا می کند. شاید امریکایی ها و انگلیس ها چنین چیزی را دم حاضر مایه نگرانی ندانند. آن ها اگر مانند شیطان چهارده مقام علم را هم پاس کرده باشند، روال ضد قانونمندی جنگ افغانستان را درک کرده نمی توانند. آن ها سرانجام البته بعد از شکست به خود می آیند، اما صدمه ای که به افغانستان می رسد، سهمناک است.
++++++++++++++++

رهبری اردو و پلیس تصفیه می شود

جنرال میشل فینزل یک مقام ارشد نیروهای ناتو- امریکایی موسوم به «حمایت قاطع» شاهدی داد که پیشرفت دولت افغانستان از امور نظامی فراتر رفته و اکنون فساد و بی کفایتی را آماج گرفته است و دولت کابل مبارزه علیه فساد، خویش خوری را درپیش گرفته و جوانان آموزش دیده وحرفه ای را جایگزین کارکنان سالمند و کم ظرفیت نظامی می سازد. ازین قرار معلوم می شود که تصفیه فرماندهان جنگ پخته ضد طالب وداعش و جایگزین کردن افراد خودی که فقط درس اطاعت کامل از حکومت را فراگرفته و مادونانی بی ضرر در تعمیل اجندای سیاسی به شمار آیند، قدم به قدم درحال عملی شدن است.
جنرال فینزل در مورد قرار داد های لوژستیک وزارت دفاع و پلیس و این که برای کدامیک از خسربره های دکترغنی داده شده است، لب از لب تکان ندادو همچنان در مورد سن و سال چند سفیر کروکور و تاریخ زده از جمله کاکای غنی در مسکو گوش خود را به کری زد.
+++++++++++++++++

امکان اتحاد بین طالبان ومجاهدین به وجود آمده است

استقبال طالبان از اسماعیل خان و دعوت از وی به دفتر طالبان درقطر، یک زورآزمایی دیگر بین نیروهای داخلی و منطقه ای است. دفتر قطر، تحت مدیریت سی آی ای است اما محوریت طالب در دست پاکستان قرار دارد.
 طالبان قطری کمترین امکان اجرایی برای آن چه می گویند یا از آدرس آنان گفته می شود، ندارند. اما این نخستین بار است که طالبان از یک فرمانده ضد خود ( اسماعیل خان) دعوت به همگروهی کرده اند.
این دعوت چنین معنی می دهد که تلاش ها برای ایجاد ائتلاف جنگی و سیاسی بین طالبان و «مجاهدین» نتیجه داده است. امریکایی ها با حفظ طالبان به نفع پاکستان و اعمال نگاه تاکتیکی به کشوری استراتیژیک مانند افغانستان اشتباه ترمیم ناپذیری را مرتکب شده اند. این اشتباه تقریبا به مرحله غیر قابل بازگشت رسیده است. خطای آشکار امریکا این است که هنوز هم حمایت خود از یک اقلیت گذشته گرا و بی ریشه را در ارگ کابل ادامه می دهد.هرسه مطلب انتخابی، برگرفته شده از گزارشنانمه افغانستان
Advertisements