گپ به جا های باریک می کشد

استاد عطا محمد نوراز دکترخلیلزاد خواست که از مداخله در امور داخلی افغانستان دست بردارد و فوری از افغانستان خارج شود. وی خطاب به ارگ و امریکا و خلیلزاد اعلام کرد: دست تان تا واشنگتن خلاص، زور دارید یالله گزارش نامه افغانستان

++++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

آشی که برای کابل و امریکا پخته اند.

نقشه جدید جنگ/ کوبیدن بیشتر شهرها

آشی که برای کابل و امریکا پخته اند.
به نظر می رسد ترکیب بازیگران خارجی درجنگ افغانستان عوض شده است. آغاز دور تازۀ عملیات انتحاری زنجیره ای بر تجمعات متراکم از کابل تا قندهار و از مشرقی تا هلمند، خبر از عملیاتی شدن اتحاد عمدتاً سه گانه بین پاکستان، روسیه و ایران جمع چین، علیه امریکا است.
گمان می رود متفقین ضد امریکا با تکیه براشتباهات خشن مقامات کاخ سفید درهفده سال اخیر درافغانستان، نتیجه گرفته اند که ازین پس پی آمد منفی هر حمله در شهر ها به پای حکومت کابل و امریکا ختم می شود. شک و گمان عمومی نیز علیه داعش پروری کابل و امریکا رو به افزایش گذاشته است. ادامۀ این ضربات غیر قابل پیشگیری، پایه های حکومت را سست می کند؛ تصویر امریکا دراذهان عامه را ترسناک تر می کند و موازی با آن شرایط به نفع جبهه مقاومت به رهبری حکومت بلخ که اصلاحات و تغییر رهبری حکومت را شعار می دهد، بیشتر فراهم می شود.گزارشنامه افغانستان
+++++++++++++++++++++++++

امریکا به جای اشباح

،این بار با مردم باید بجنگد

خصلت مقاومت بلخ، داخلی و تک قومی نیست. سران همۀ اقوام فهمیده اند که با نابودی قدمی فاصله دارند.
 


دکتر خلیلزاد  در زمان و اوضاع متفاوت نسبت به امروز، به سقوط اسماعیل خان فیروزی حاصل کرد. روحیۀ عمومی طور دیگری بود. درآن زمان که کمپاین نجات افغانستان گوش ها را پُر کرده بود، خلیلزاد در مسند یک وایسرا در ضیافت ها پذیرایی می شد و برگ برنده ای خاصی که در دست داشت، پشتیبانی مارشال فهیم، عبدالله و قانونی از برنامه حذف اسماعیل خان از بندرگاه غرب و مدیریت امنیتی کل افغانستان بود.
اما جادوی زمان، کار خود را انجام داد. مردم اکنون از هیچ هیبت رسانه ای و جنگی هراسان نمی شوند.  جریان های «مقاومت» دربرابر سوال مرگ و زنده گی سیاسی وتاریخی ایستاده اند. مجبورشده اند به صف آرایی تدریجی و خاموش علیه نقشه های ارگ- امریکا روی بیاورند. نتیجه گیری حداکثر این است که سیاست ارگ- امریکا در رابطه به حذف و کم توان سازی نیروهای ضد طالب و تروریزم تغییرپذیر نیست و از جغرافیای افغانستان به عنوان یک «تخته خیز» برای رسیدن به مطالبات خود شان بهره می برند. مگر نیروهای ضد تروریزم پوره می دانند چه تدابیری و ذرایعی می تواند امریکا و ارگ را به تعدیل یا تغییر رفتار غیرعادلانه ای که در پیش گرفته اند؛ وادار کند و به آن ها یاد بدهد که غیر از چنگ زدن یک طرفه به «منافع» خود شان، ارزش های هستی و منافع دیگران را نیز نادیده نگیرند.
یکی از ویژه های منحصر به فرد شرایط امروز این است که در محور عطا محمد نور، تمامی اقوام ساکن درمملکت بسیج شده اند؛ مردمی که تجربه و درک مشترکی از سیاست امریکا و محفل دیسانتی ارگ حاصل کرده اند. تته پته گویی های خلیلزاد و حتی «استفاده از زور» دربرابر مردم بر اوضاع جاری ممکن است چند روزی کارآمدی خود را نشان دهد اما جنگ مردم با هیچ واحد قیاسی قابل سنجش وارزیابی نیست. مقاومت جزایر قدرت که از سوی فرماندهان و رهبران ضد طالب و داعش رهبری می شود، مختص جنبه داخلی و خصلت تک قومی ندارد. امریکا درهفده سال، فقط برای پاکستان وخودش مصدر خدمت شده است. سلاح هولناکی که درافغانستان تا هنوز علیه امریکا استفاده نشده، همانا درک سراسری و میلیونی مردم از سیاست آن کشور نسبت به سرنوشت افغانستان است. این درک سراسری، خصلت انفجاری سراسری هم دارد.
تاریخ جنگ امریکا دست کم در کوبا وویتنام نشان داده است که آن کشور درهیچ نبردی که مردم برای بقای خویش به میدان آمده اند، برنده نبوده است. درهم شکنی حکومت عراق وافغانستان حاصل انقطابی بود که بین دولت ها و مردم به وجود آمده بود. گزارش نامه افغانستان
++++++++++++++++++++++++++++++

ما برنده جنگ افغانستان نخواهیم بود چون که نمی دانیم چرا آن جا هستیم.

عنوان بالا از نیویورک تایمز است که مقاله ای را در باره افغانستان انتشار داده است.
 به حواله یک بررسی که در زمان جورج بوش در سال ۲۰۰۸ انجام شد آمده بود که « امریکا افغانستان را را از دست نمی دهد، مگر پیروز هم نمی شود و به اندازه کافی خوب نیست.». دولت ترمپ درماه اگست اوضاع جنگ افغانستان را دو باره بازنگری کرد. علل جنگ از نظر مشاوران ترمپ،  تریاک، فساد، فرقه های قومی و مضاف برهمه، حمایت پاکستان از طالبان و دادن پناه گاه های مخفی نیرومند از طریق شبکه های جاسوسی به آن ها است.
نیویورک تایمز سپس این پرسش را به میان می آورد که چرا این معضل این قدر جدی شده است؟ چرا امریکا نتوانست پاکستان را به عنوان یک متحدی که میلیارد های دالر از امریکا دریافت کرده است، وادار کند که از حمایت طالبان دست بردارد؟
یک دلیل بنیادی که اهداف امریکا همچنان متضاد، توهم آمیز و آشفته باقی مانده این است که از جورج بوش تا ترمپ به این سوال های اساسی که ما چرا درافغانستان هستیم؟  این همه قربانی های ما چه توجیهی دارند و چه وقت این جنگ خاتمه خواهد یافت؟ غالبا پاسخ های پیچیده و ناقص داده اند که افکارعمومی را قانع نکرده است.گزارش نامه افغا نستان
+++++++++++++++++++++++++++++++
هشدار زلمی خلیل زاد به عطا محمد نور

زلمی خلیل زاد سفیر پیشین امریکا در افغانستان به عطا محمد نور هشدار داد که صبر و حوصله حکومت و شریکان خارجی افغانستان در برابر وی زیاد نخواهد بود و جهانیان اجازه دوام تنش ها را نمی دهند.

به گزارش سایت همایون بنقل از آوا، سفیر پیشین امریکا در افغانستان و عراق و هم حزبی دونالد ترمپ، رییس جمهور امریکا در گفتگو با آریانانیوز اظهار نمود که با رییس جمهور و عطا محمد نور برای حل تنش ها جداگانه صحبت می کند.

خلیل زاد گفت: « صبر و حوصله هم از خود اندازه دارد. کاری نکنند که غلط حساب کنند. سیاسیون درست حساب نکرده اند. بعضی اوقات دو و دو نزد آنان هشت و یا دوازده شده است. بر اساس احساسات و غرور شخصی فیصله می کنیم و نه به اساس حسابی که دو و دو چهار می شود.”

به باور خلیل زاد هم پیمانان خارجی افغانستان و حکومت صبر و حوصله زیاد در برابر دوام مخالفت آقای نور با حکومت را ندارند و از دید او اجازه هم برای گسترده شدن بازی های خرد و کوچک و بدون محاسبه را نمی دهند.

وی تصریح نمود: «فکر نکنم که آقای نور این کار را بکند. او آدم هوشیار است. اشتباه خواهد بود که با نیروهای بین المللی مقابله کند. فکر نکنم که ضرورت شود که نیروهای جهانی فیصله رییس جمهور را به زور بالای نور بقبولانند. باید در چهارچوب قانون حل شود. هر چه زودتر بهتر.»

در عین حال، خلیل زاد در واکنش به پشتیبانی جنرال عبدالرازق، فرمانده پولیس قندهار و برخی مقام های دولتی از عطا محمد نور بیان کرد که جهان در این مورد بی طرف نخواهد ماند و نباید سیاسیون محاسبه غلط کنند.

او اضافه کرد: «غلط حساب نکنند که این مسله به مدت طولانی دوام کرده می تواند. این کار دروازه را به بازی های دیگر باز می کند. برخی ها از این مشکل همین حالا برای منافع شخصی و حزبی استفاده می کنند. مشکلی که در قندهار است، اگر تشویق شوند و ملک الطوایفی بسازند قابل قبول نیست. جهان بی طرف نخواهد بود.”

عطا محمد نور کنار رفتن اش از ولایت بلخ را وابسته به پذیرفته شدن خواست های جمعیت اسلامی از سوی ارگ ساخته است؛ اما کاخ سفید گفته است که تنش های سیاسی در افغانستان باید به گونه مسالمت آمیز در چهارچوب قانون حل شود.

Advertisements