حقانی و طالب و داعش دشمن و عوامل جنگ و ناامنی هستند. اما عامل اصلی برای ما آمریکا، پاکستان و انگلیس است. اینها هستند که زمینه را مساعد کرده اند که این گروه ها بیایند و ما را بکشند

در حمله انتحاری به هتل کانتینلتال چهارده شهروند خارجی و چهار افغان کشته شده اند. براساس گزارش وزارت خارجه مسوولیت این حمله را شبکه حقانی دارد اما طالبان هم ادعا کرده اند که این حمله کار آنان است. حالا سوال اینجا است که در میان کمربندهای شدید امنیتی که تا رسیدن به در ورودی این هتل قرار دارد و در عین زمان کمربندهای امنیتی که در نقاط دیگر شهر کابل وجود دارد چگونه شش مهاجم با موتر مملو از مواد پر از سلاح و جنگ افزار می تواند رد شود و چرا به اطلاعات کشفی و استخباراتی توجه جدی صورت نگرفته است؟

به گزارش  سایت همایون بنقل ازشبکه اطلاع رسانی افغانستان ، زلمی زابلی عضو مجلس سنا در برنامه «مثبت و منفی» گفت: روز پنجشنبه سفارت آمریکا یک اعلامیه را پخش کرد. گویا که آنها مکمل اطلاعات از این قضیه داشتند. اما جای سوال است آنها که این اطلاعات را دارند چرا استخبارات و نیروهای خود را به کار ننداختند تا از این رویداد جلوگیری کنند و قبل از اینکه این رویداد رخ دهد آنها را دستگیر کنند. این احتمال هم وجود دارد که مهاجمان با خارجی های آن هتل هماهنگی کرده و بعد از خارج شدن افرادی که می خواستند حملات را شروع کرده باشند. وگرنه این را هیچ کس نمی تواند قبول کند که وقتی چهار دروازه امنیتی داریم مهاجمان با سلاح سنگین از آن بگذرند. گذشته از آن سه هفته می شد که هتل امنیتش را به بخش خصوصی سپرده بود.

وی، سران حکومت را برای تامین امنیت در خواب خوانده و می گوید: ما در طول پانزده سال اخیر چندین بار از اینگونه حملات داشتیم. پس تجربه داریم، اما چرا هیچ برنامه ریزی برای جلوگیری از چنین رویدادهایی نمی شود؟ یا چرا آمادگی برای برخورد به موقع با این رویدادها نمی شود. چرا نیروهای استخباراتی برای چنین شرایطی که هر چند مدت یکبار در کشور ما اتفاق می افتد آموزش داده نمی شود؟

زابلی، معتقد است خارجی ها به نام حمایت از امنیت ما کشور را اشغال کرده اند اما در واقع هدف شان هیچ تامین امنیت نیست و افزود: چرا حکومت با آمریکایی ها رک حرف نمی زند که وقتی جنگ استخباراتی است. همین حملات استخباراتی بسیار مغلقی در افغانستان و خصوصا در کابل رخ می دهد. چرا به ما کمک نمی کنید و چرا آموزش نمی دهید؟ مگر نه اینکه این جزو وظایف شما بوده است؟

این عضو سنا، معتقد است آمریکا با هدف ناامنی به افغانستان آمده و گفت: واضح است که آمریکا و انگلیس می خواهند در داخل افغانستان جنگ باشد، حکومت ما خودکفا نباشد، ما هماهنگی میان بخش های مختلف کشور نداشته باشیم. نمونه کارش هم این حکومت فعلی است که آن را بر سر ما تحمیل کرد. حالا حتی اجازه نمی دهند که این حکومت به توافقنامه سیاسی که امضا کرده است عمل کنند. جنگ را، قاچاق را و کشت و کشتار را زیاد کردند. حکومت را تکه تکه کردند. سیاست های آمریکا و ناتو در واقع یک پالسی است که می خواهند ما را در یک جنجال بیندازند و خود نیات خود را به پیش ببرند. آمریکا آمده است که ما بی اتفاقی داشته باشیم و یک دولت منسجم و هاهنگ و خودکفا نداشته باشیم وگرنه به راحتی می تواند اینجا را کنترل کند.

وی در خصوص عامل اصلی جنگ در افغانستان می گوید: طالبان، حقانی و داعش همه دشمنان ما هستند و عوامل جنگ و ناامنی در افغانستان می باشند. اما عامل اصلی برای ما آمریکا، پاکستان و انگلیس است. اینها هستند که زمینه را مساعد کرده اند که این گروه ها بیایند و ما را بکشند. چرا آنها به ما تعهد تامین امنیت در برابر این گروه ها را می کنند اما عمل نمی کنند؟ خودمان هم ملامت هستیم که چرا نمی توانیم در برابر این کشورهای بزرگ جواب های دندان شکنی دهیم که چرا با ما بازی می کنند؟

 

+++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

حکومت به جای توطئه و حذف شخصیت ها برای مهار تروریستان هزینه کند

شاهدان عینی حمله اینترکانتیننتال: بیش از ۶۰ نفر کشته شدند

شماری از افراد که از حمله روز یکشنبه بر هوتل اینترکانتیننتال کابل، جان سالم بدر برده اند، می‌گویند که در این رویداد بیش از ۶۰ نفر کشته شده اند.

به گزارش مانیتورینگ آوا، زمری همدرد؛ مسؤول اداره تنظیم خدمات مخابراتی هرات که ۱۲ ساعت تمام هنگام حمله مهاجمان بر هوتل اینترکانتیننتال، در داخل هوتل گیر مانده بود، می گوید چند ساعت پیش از حمله، ماشین‌های اسکن هوتل، غیر فعال شده و مهاجمان از دروازه عقبی نه؛ بلکه از ایست های بازرسی، وارد هوتل شده اند و هنگام ورورد به گلوله‌باری پرداختند.

به گفته او، همزمان در ۵ طبقه این هوتل درگیری آغاز شد و بیش از ۶۰ نفر در این رویداد، کشته شدند.
آقای همدرد می‌گوید که مهاجمان اتاق به اتاق به روی افراد شلیک کرده و بعد از پرتاب نارنجک، دروازه اتاق را می‌بستند.

مسؤول اداره تنظیم خدمات مخابراتی ولایت هرات گفت: «وسایل از چک‌پاینت‌ها (ایست‌های بازرسی) اصلی تیر شده (گذشته)، همراه ما ۲۰ دانه بیگ بود، تلاشی نشد و ماشین های اسکن خاموش شده بود.»

آقای همدرد اظهار داشت: «من شاهد بودم که با نعره الله اکبر مردم را می کشتند. مردم خود شان را از طبقه سه و چهار پایین انداختند.»

سید زکریا؛ کارمند ریاست مخابرات ولایت بدخشان نیز که در زمان حمله، خود را از طبقه دوم هوتل به بیرون پرتاب کرده و پایش آسیب دیده، انجام این حمله بدون همکاری افرادی از درون هوتل را غیر ممکن می‌داند.
او هم می‌گوید که در این رویداد بیش از ۶۰ تن جان باخته اند.

همزمان، منابع رسانه‌ای گزارش می‌دهند که روز دوشنبه، یک روز بعد از وقوع درگیری نیز هنوز آمبولانس‌ها برای انتقال اجساد و زخمی‌ها به سمت هوتل اینترکانتیننتال می‌رفتند و پولیس به خبرنگاران اجازه ورود به هوتل را نمی‌داد.

خبرنگاران می‌گویند که آنها روز دوشنبه همچنان در اطراف محل رویداد، با کسانی روبرو می‌شدند که در جستجوی اقارب شان بودند و از زنده یا مرده بودن آنها خبری نداشتند.

در همین حال، ویس‌احمد برمک؛ وزیر امور داخله می‌گوید که افرادی از داخل هوتل اینترکانتیننتال با مهاجمان همکاری کرده و زمینه انجام حمله مرگبار شب یکشنبه بر این هوتل را فراهم ساخته اند.

آقای برمک به رسانه‌ها گفت: «یک گروپ شش نفری انتحاری وقتی داخل هوتل می شود، هیچ امکان ندارد -البته به اساس معلومات ابتدائی چون بررسی های ما تا هنوز تکمیل نشده است- که افراد نفوذی در داخل هوتل نبوده باشد.»

وزیر امور داخله تایید می‌کند که در این رویداد «ضعف استخباراتی» وجود داشته است

+++++++++++++++++++++++++++++++

ستون پنجمی ها را نشانه بگیرید

در همه جنایات سازمان یافته مستقیم یا غیر مستقیم دست ستون پنجم که در داخل نظام حضور فعال دارند دخیل است اما مسوولیت جنایات را گاهی به نام داعش و گاهی به نام طالب در رسانه ها انعکاس می دهند

در بین مردم اعوام متل های عامیانه زیادی وجود دارد زمانیکه یک خانم نان خوب و مزه داری را آماده می کند از رنگ دیگ گرفته تا مرچ و مصاله را بر آن علاوه می کند مردم می گویند (کار را مصاله می کند لاف را بی بی می زند).

به عقیده من در افغانستان با همه جنایات سازمان یافته مستقیم یا غیر مستقیم دست ستون پنجم که در داخل نظام حضور فعال دارند دخیل است اما مسوولیت این همه جنایات را گاهی به نام داعش و گاهی به نام طالب در رسانه ها انعکاس می دهند. اصطلاح ستون پنجم در میان تحلیلگران و آگاهان نظامی و سیاسی در افغانستان از چند سال بدینسو نیز مروج شده است ستون پنجم که نسبت به دشمنان بیرونی افغانستان از داخل نظام حاکمیت مردم را زیادتر تهدید می‌ کند. اصطلاح ستون پنجم به گروهی از افراد خاین و مزدور بیگانه گفته می‌ شود که از داخل یک دولت یا یک حکومت بر ضد آن کار می‌ کنند زمانیکه دولت ها با بحران فراگیر روبرو می شوند گروه ستون پنجم فعالیت های خویش را ازدیاد بخشیده در مخالفت با عملکردهای دولت قرار می‌گیرد.

گروه ستون پنجم در تعریف و تفسیر با جاسوس فرق می‌ کند. جاسوس‌ ها معمولا زیادتر برای کشور خود کار می‌کنند اما ستون پنجم برای دشمن در داخل نظام از اعتماد که بر وی شده است سوء استفاده نموده کار می‌ کند. گروه ستون پنجم بعضی اوقات به‌ صورت سازمان‌ یافته و هدفمندانه کار می‌ کند و گاهی هم بدون آگاهی. اصطلاح ستون پنجم برای اولین بار در جریان جنگ‌ های سه‌ ساله کشور اسپانیا (1936‌-1939) به کار گرفته شد و سپس وارد ادبیات سیاسی در اکثر کشورها گردید.

در جنگ‌ های اسپانیا از سال های 1936 تا 1939 هنگامیکه جنرال امیلیومولا یکی از سرکردگان اردوی جنرال فرانکو با افراد خود به سوی مادرید پایتخت اسپانیا پیشروی می کرد برای مسوولین حکومتی در شهر مادرید پیغام فرستاده گفته بود من با چهار غند سرباز و تجهیزات از شرق و غرب و شمال و جنوب به سوی پایتخت اسپانیا پیش می‌ آیم ولی شما فقط روی این چهار غند محاسبه نکنید بلکه فرقه دیگری به نام ستون پنجم هم داریم که در مادرید و حتی در میان جمع شما رهبران حکومت اسپانیا حضور دارند که دانسته یا ندانسته برای ما فعالیت می‌ کنند.

شاید از نظر فکری هم با ما موافق نباشند ولی چون با عقیده و نظریه شما صددر‌صد مخالف هستند بنابراین اعمال‌ شان غیر‌مستقیم به نفع ما تمام می‌ شود. اگر از چهار ستون اعزامی نگرانی ندارید از این ستون پنجم بترسید که در تمام امور و شوون شما نفوذ دارند و راه ورود چهار غند دیگر ما را به آسانی به داخل شهر هموار می‌ کنند. از آن پس اصطلاح ستون پنجم وارد قاموس سیاسی شد و به کسانی اطلاق گردید که به‌عنوان جاسوس و عوامل مخفی در یک دولت و یا سازمان برای دولت متبوع خود کار می‌ کند یعنی به مثابه عوامل دشمن در یک دولت کار کرده از داخل دست به تخریب زده و زمینه فروپاشی نظام ها را مساعد می‌سازد.

اما در مورد افغانستان نقش و نفوذ طالبان، داعش و سازمان استخباراتی پاکستان در داخل نظام سیاسی کشور حمایت‌ های حساب‌ شده‌ و تاکتیکی منابع دولتی نظام از طالبان و تروریزم که علیه نظام افغانستان قرار دارند و تلاش‌ های اتنوسنتریک بر محور قدرت حتی به قیمت منافع و مصالح ملی تعریف ظاهری از ستون پنجم است که ظاهرا برای سیاستمداران، منتقدان و تحلیلگران سیاسی قابل فهم است هر چند سیاستمداران و رهبران سیاسی هیچگاه به این تله نزدیک نشده اند منافع شخصی‌ شان را در برابر منافع ملی با خطر مواجه نساختند ولی شماری از تحلیلگران و منتقدان بارها به گوش رهبران نطام سیاسی رسانده‌ اند.

متاسفانه یا به حق یا به ناحق بعضی اوقات نیز اتهام ستون پنجم تا سطوح رهبری حکومت نیز وارد آمده است اما در این اواخر به یکبارگی حدس و گمان ها و اتهامات زیادتر شده است هنگام حمله بر کانتینانتال سه یا چهار نفر از تروریستان در حدود 15 ساعت با نیروهای داخلی و خارجی می جنگیدند و سلاح و مهمات ثقیله و خفیفه فراوانی در دسترس شان قرار داشت آیا اینقدر سلاح و مهمات همان لحظه انتقال شده که تروریستان وارد هوتل گردیده نخیر ستون پنجمی بوده که قبلا این برنامه را طراحی، سلاح و مهمات را با خاطر آرام به محل واقع انتقال داده متاسفانه با گذشت هر روز در کشور ما اصطلاح سیاسی ستون پنجم رنگ و شکل عینی می‌ گیرد و برای عموم مردم تقریبا قابل درک و فهم شده است پرسش‌ های زیادی مطرح می‌ گردد.

آیا ستون پنجم را می‌توان نزدیک به واقعیت‌ های عینی امنیتی و سیاسی افغانستان تعریفی واضح کرد؟ ستون پنجم کی و چگونه در افغانستان شکل گرفته و فربه شده است؟ برخورد دولت بخصوص حکومت با این پدیده چگونه بوده و بعد از این چگونه خواهد بود. به عقیده من کسی می پذیرد یا نمی پذیرد، کسی قبول دارد یا ندارد. موجود بودن ستون پنجم در داخل دستگاه حاکمیت یک واقعیت انکارناپذیر است که نمی‌ شود نسبت به آن با دیده‌ ی اغماض نگریست.

اگر اراده ای جهت تصفیه ستون پنجم از داخل نظام باشد این حاکمیت به یک خانه تکانی جدی و فوری ضرورت دارد با گذشت هر روز بخصوص نا‌امنی‌ های اخیر در افغانستان و شدت حملات هدفمندانه دشمن بخصوص حوادث چهارصد بستر حمله به قل اردوی 209 شاهین حمله به هوتل انتر کانتینانتال، حمله بر مسجد باقر العلوم، حمله به مسجد امام زمان به شمول حملات انتحاری در کابل و شهرهای دیگر بسیاری‌ ها را نگران ساخته است. به باور من با گذشت هر روز مهره های ستون پنجم در درون حکومت وحدت ملی نسبت به هر زمان دیگر فعال تر گردیده و زمینه این حملات را به نفع دشمن فراهم می‌ کنند.

خوب به یاد دارم زمانی استاد عبدرب الرسول سیاف از رهبران جهادی گفته بود که هشدارهایش در رابطه به فعالیت‌ های ستون پنجم در دولت نادیده گرفته شده است. سیاف زمانی به طور علنی گفته بود که افراد انتحارکننده به کمک عناصر مشخص از اطراف کابل و منطقه بت‌ خاک به داخل شهر کابل آورده می‌ شوند و به اهداف مشخص حمله می‌ کنند. او همچنان گفته بود: اعلامیه‌ ها و شبنامه‌ های طالبان در منطقه وزیر محمد‌اکبر‌خان کابل ترتیب و نشر می‌گردد. این ادعا همچنان از جانب برخی سران حکومت، بسیاری از تحلیلگران و آگاهان امور امنیت و استخبارات از طریق رسانه‌ ها مطرح گردید اما کسی از فرد و یا گروه مشخصی به مثابه ستون پنجم نام نمی‌ برد ولی وظیفه نهادهای امنیتی و استخباراتی و رهبران سیاسی دولت است که با ستون پنجم برخورد کنند.

متاسفانه عوض اینکه مسوولین توجه جدی به امنیت و آسایش مردم داشته باشند و حکومت پلان و طرح برای از بین بردن این چالش ها داشته باشد این حاکمیت بجای پرداختن به مساله امنیت، اقتصاد و رفاه عمومی تا هنوز مشغول تقسیم قدرت و زدوبندهای داخلی خود اند. از تعیینات پست‌ های بالای حکومتی تا سطح مدیریت‌ ها مورد اختلاف رهبران حکومت وحدت ملی است. معرفی افراد در یک مقام دولتی و سپس مخالفت به آنها تبدیل به یک روند طولانی شده است که کارکرد حکومت را آسیب زده است.

حکومت از اولویت‌ های اصلی خود مثل تمرکز بر امنیت، پیگیری پروسه صلح، اصلاح نظام انتخاباتی، توزیع تذکره‌ های الکترونیک، بهبود وضعیت اقتصادی مردم، مبارزه جدی با فساد اداری و مبارزه با مواد مخدر منحرف شده است و به مسایل شخصی و کوچک تمرکز کرده است. این وضعیت خلای پاسخگویی را به‌ وجود آورده است و میزان باورمندی مردم به حکومت به شدت کاسته شده و روزانه صف‌ های طولانی را برای گرفتن پاسپورت و تایید اسناد‌شان در ادارات دولتی تشکیل می‌ دهند تا به نحوی کشور را ترک کنند.

جنگ و صلح با طالبان در چارچوب یک استراتژی واضح برای مردم توضیح داده نمی‌ شود. علاوه بر این سرمایه‌ ها از کشور در حال فرار است و حکومت برنامه‌ ای برای بهبود وضعیت اقتصادی و امنیتی مردم ندارد و فقر و بیکاری بیداد می‌ کند. از نظر مشروعیت پایه‌ های نظام، انتخابات مجلس نمایندگان و حکومت لرزان است از سوی دیگر متاسفانه حکومت برای برگزاری انتخابات بودجه و برنامه لازم ندارد. وضعیت عمومی‌ به شدت مخدوش و مردم نگران‌ اند. مجموعه این فاکتورها زمینه را برای فعالیت قوی دشمن مساعد ساخته و حکومت هم نه تنها هیچ قاطعیتی در برابر ستون پنجم در داخل کشور ندارد بلکه گاهی تریبون دولت نیز برای اعلام نظر در اختیار‌شان گذاشته می‌ شود که بگویند هیچ طالبی در پاکستان وجود ندارد همه در داخل افغانستان اند.

در نتیجه این بی‌ برنامگی‌ ها هر روز به درد و رنج مردم ما می افزاید خبر از تلفات سنگین نیروی‌ های امنیتی خبر از فقر و افزایش جرایم خبر از فرار و مهاجرت‌ های دسته‌ جمعی. این یک تصویر کلی از وضعیت این حاکمیت است. از یک طرف حملات دشمن به همکاری ستون پنجم افزایش یافته و از طرف دیگر حکومت چندپارچه است و به اولویت‌ های امنیتی و اقتصادی توجه نمی‌ شود. این وضعیت سبب ایجاد فضای مناسب برای فعالیت‌ های جسورانه ستون پنجمی‌ ها شده است. فضا برای کسانی مساعد شده است که از داخل و بیرون حکومت از طالبان گروه های تروریستی دیگر حمایت می‌ کنند. عده ای به این باور اند که تعدادی از ستون پنجمی ها در شهر کابل بعد از مرگ ملا عمر برایش مراسم فاتحه برگزار کردند اما هیچ کس نگفت که چرا شما برای سربازان که در راه وطن کشته می شوند مراسم فاتحه برگزار نمی کنید.

عده ای بدبختانه آگاهانه به اشاره اربابان قدرت تعصبات قومی و زبانی را دامن می زنند، پروسه‌ های ملی را سپوتاژ نموده و ارزش های مردمی را گروگان گرفته اند. امیدوارم رییس جمهور و رییس اجرایی بدانند که در واقع این سبوتاژ تاریخ یک ملت است که برایش جفا روا داشته می شود. فراموش نشود ستون پنجم تنها در برابر نظام و حکومت یا در برابر ثبات سیاسی نیست بلکه ستون پنجم مسیر تاریخ به سوی یک آینده درخشان را سد گردیده و تا سقوط نظام دست از جنایت برنمی دارند.

بنابراین تا زمانیکه رهبران حکومت وحدت ملی به این مسایل اولویت ندهند و هرچه زودتر خود را از قید و بند تقسیم قدرت و دامن زدن به تعصبات قومی و زبانی که بنیاد اختلاف میان سران این حکومت را می سازد نرهانند و برای شناسایی و سرکوب ستون پنجم که خطر بالقوه برای حکومت می‌ باشد به شدت وارد عمل نشوند احتمال سقوط حکومت دور از تصور نبوده و در آینده شاهد جنایات هولناک تر نیز در مناطق مختلف بدست دشمن خواهیم بود.

تاریخ افغانستان و منازعات سایر کشورها نشان می‌ دهد که فعالیت قوی ستون پنجم در درون نظام حتی سبب فروپاشی حکومت‌ ها شده است. این حاکمیت نیز مجزا نیست بهتر است رهبران حکومت وحدت ملی وقت‌ شان را بیشتر به مسایل کلان امنیتی و سیاسی صرف کنند و با ایجاد استراتژی قوی امنیتی و تحلیل از جامعه سیاسی افغانستان طرح اساسی برای مقابله با دشمن و عوامل مخرب در درون نظام (ستون پنجم) را پی‌ ریزی و به منصه اجرا بگذارند تا از خطر بالقوه سقوط جلوگیری و نگرانی مردم را نسبت به آینده رفع کنند به باور من زدودن ستون پنجم از داخل نظام کار آسانی نخواهد بود.

این حقله کثیف چه به صورت جمعی و چه به صورت فردی به شکل دینامیک گرایش جدی به طرف مخالفان مسلح و منافع بیگانگان دارند اما بدبختانه برخورد متسامحانه‌ ی حکومت در برابر ستون پنجمی‌ ها ناشی از اجبارهای دست و پاگیری زمامداران است که در این هاونگ مخلوط کوبیده شده.

به باور من عمق ریشه‌ ی ستون پنجم فراتر از آن است که با ساده‌ انگاری ‌بتوان با آن مبارزه کرد به عقیده من ستون پنجم صرفا یک نیروی محلی داخل نظام نیست بلکه یک مجموعه از نیروهای مخرب داخل نظام، سازمان‌ های اطلاعاتی منطقه‌ ای و همکاران بین‌ المللی یاری‌ رسان آنها است. تا زمانیکه مداخله‌ ی مستقیم سازمان‌ های اطلاعاتی منطقه و همسایگان بخصوص پاکستان ادامه داشته باشد و بازی دوگانه‌ ی حامیان بین‌ المللی افغانستان و عدم صداقت آنان در سرکوب کامل دشمنان مردم افغانستان و دامن زدن زمامداران به تعصبات قومی و زبانی ادامه داشته باشد متاسفانه همین روز و روزگار تلخ ادامه خواهد داشت.

احمد سعیدی

.

Advertisements