اشرف غنی صد میلیون دالر از پول مردم را همه ساله، می دزدند!!!

طی حدود چهار سال از حاکمیت وحشت ملی، غنی و عبداله کم مانده است که بی آب شوند!!!
به گزارش آریانا نیوز، 

بحران کابل بانک؛ ۵۳۹ میلیون دالر بدهی تا کنون جمع آوری نشده است

رییس جمهور غنی در نخستین روز های کاری حکومت وحدت ملی پرونده فساد مالی کابل بانک را باز کرد و در آن زمان امید ها برای حصول بدیهی های این بانک تازه شد اما پس از بیشتر از سه سال آمار اداره تصفیه کابل بانک نگران کننده است.

به اساس آمار، این اداره از میان 987 میلیون دالر پول های دزدی شده این بانک تنها 448 میلیون دالر را جمع آوری کرده و هنوز هم قادر به جمع آوری 539 میلیون دالر بدیهی این بانک نشده است.

عبدالواحد خراسانی، رییس اداره تصفیه پول های کابل بانک گفت که سه تن از بدهکاران کابل بانک در زندان اند و 111 بدهکار دیگر لادرک هستند.

دیدبان شفافیت افغانستان حکومت وحدت ملی را در جمع آوری بدیهی های کابل بانک ناکام میداند.

سید اکرام افضلی، رییس این نهاد به آریانانیوز گفت: “حکومت وحدت ملی در جمع آوری این پول ها ناکام بوده و سالانه از بودجه ملی 100 میلیون دالر از پول مردم از سوی وزارت مالیه برای بحران  کابل بانک پرداخت می شود.”

کابل بانک نزدیک به هشت سال پیش به دلیل کاهش نقدینه گی ورشکست شد و گفته می شود برخی از  سهم داران آن نزدیک به 10 میلیون دالر را از این بانک لادرک کرده و در کشورهای عربی به ویژه دوبی سرمایه گذاری کرده اند.

گزارشگر: سمیرا ظفری

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

عبدالله و غنی، ستیزه جویان هویت

نمایندگان پارلمان و سنا به سادگی در راستای اهداف قبیله گرای ارگ خریده می شوند چه بماند کمیته مختلط و در این میان، نقش عبدالله به بزرگی اشرف غنی در ستیزه جویی هویت است تا نام “افغان” باقی بماند

به گزارش سایت همایون بنقل از شبکه اطلاع رسانی افغانستان ، توزیع شناسنامه های الکترونیک برای افغانستان یعنی شفافیت در انتخابات و بازگرداندن مشروعیت به نظام اما در سنگ اندازی های ریاست جمهوری در هزار توی دسیسه و قوم گرایی سردرگم است.

قانون ثبت احوال نفوس و توزیع شناسنامه های الکترونیک طی مراحل قانونی به تصویب مجلس نمایندگان و تایید مجلس سنا رسید و بعد از توشیع رییس جمهور باید نهایی و توزیع می شد که از امری قانونی به ناممکن بدل شد.

رییس جمهور در کنار مشاوران متعصب ارگ به دنبال فشار بر مجلس نمایندگان خواهان درج نام “افغان” و قومیت در شناسنامه ها بود و پس از کمکش های فراوان توسط کمیته مختلط از دو مجلس به رای موافق رسید اما این مجلس تهی از تمامی اعضا وارد جریان معامله با ارگ شده است.

اینکه مجلس سنا چرا مطابق میل ریاست جمهوری عمل کرد ریشه در معامله ها دارد که مبنای سیاست گذاری ارگ می باشد اما عمق کارشکنی ها زمانی نمود پیدا می کند که اشرف غنی برای ماندن در قدرت به دنبال مدیریت انتخابات است.

اختلاف های قومیتی و گسترش ناامنی، زمینه تقلب ها به مانند انتخابات سال 2014 فراهم می کند و با حذف دو حامی بزرگ انتخاباتی از صحنه سیاسی، جنرال دوستم و عطا محمد نور اینک معادلات سیاسی تغیرات چشم گیری کرده و شاهد حضور گلبدین حکمتیار می باشد که بارها از اهداف خود در تصاحب مجلس آینده گفته است.

در این میان، پارلمان با وجود بیشمار نماینده فاسد و امتیازطلب، بهترین گزینه برای وجهه قانونی دادن با اقدامات قوم گرایانه ارگ است و اگر در برابر درج نام “افغان” و خواست ریاست جمهوری مقاومت کرد نباید مغلوب توطیه دیگر می شد و اختیار را به کمیته ای مختلط می سپرد.

با طولانی شدن روند توزیع شناسنامه های الکترونیک که تنها بر سر درج نام “افغان” در ابهام به سر می برد نه تنها انتخابات آینده نه براساس رای مردم بلکه تقلب و مدیریت ارگ برگزار می شود بلکه قبول حکومت پشتونیزم است.

این در حالی می باشد که نقش عبدالله به عنوان یکی از عوامل به تاخیر افتادن توزیع شناسنامه های الکترونیک بسیار پررنگ است، رییس اجرایی که با کنار آمدن با رییس جمهور نه تنها به حزب جمعیت پشت کرد بلکه پشتون تر از هر رهبر پشتونی در راستای اهداف قومیتی گام برداشت.

 

مشکل نه درج و یا حذف نام “افغان” از این شناسنامه ها بلکه مقابله با قوم گرایی است که تمامی حکومت را در برگرفته و اکنون مهر قانونی بر رد هویت بخش اعظم جمعیت کشور می زند.

در این راستا، مدیریت انتخابات از سوی حکومت در بالاترین سطح در جریان می باشد و نمونه آن، تهی کردن کمیسیون انتخابات از اختیار است و ترویج ناامنی برای ایجاد فضای تقلب.

کمیته ای که باید بر اساس رای شانزده عضو در مقابل عملکرد غیرقانونی ریاست جمهوری ایستادگی می کرد در نبود اعضای خود توسط چند معامله گر رای به درج نام “افغان” دارد و حال کدام مجلس اراده و یا توان به چالش کشیدن حکومت را دارد، مجلس نمایندگان فاسد و یا مجلس سنای قبیله گرا؟

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

سیاسیون باید غنی را توبه سیاسی بدهند

مذاکرات حزب جمعیت اسلامی با ارگ ریاست جمهوری بر سر بلخ آغاز شده و روز گذشته نمایندگان دو طرف با هم دیدار داشته اند. جزییات این نشست هنوز فاش نشده، مردم اما نگران هستند. نگران یک توافق بد بر سرنوشت بلخ. این نگرانی از جایی ریشه می گیرد که مردم ما به علت عدم آشنایی با هنر چانه زنی همواره در مذاکرات شکست خورده اند و به قول معروف تن به معامله “بشقاب عدس” داده اند.

عملیات بشقاب عدس به استراتژی ها و برنامه هایی گفته می شود که یک گروه توتالیتر و تمامیت خواه، با درک وضعیت روانی جانب مقابل، امتیازات ناچیزی می دهد و امتیازات بزرگی می ستاند. نام این عملیات برگرفته شده از داستان “عیسی” برادر بزرگ یعقوب در تورات است.

در تورات آمده است که روزی عیسی با شکم گرسنه و دست خالی از شکار بر می گردد و می بیند که یعقوب عدس خیلی خوش مزه ای پخته. با یعقوب وارد معامله ای می شود و می گوید: “من از حق نخست زادگی ام که بنا بر سنن یهودی حقوق و امتیازات ویژه ای دارد، چشم می پوشم. در مقابل تو بشقابی از عدس به من بده!” از این به بعد است که “معامله بشقاب عدس” کنایه ای می شود برای واگذاری امتیازهای بزرگ در بدل امتیازهای کوچک.

عملیات بشقاب عدس در افغانستان با کنفرانس بن آغاز شد. در کنفرانس بن یک گروه تمامیت خواه و قومگرا با راه اندازی جنگ روانی و ایجاد وهم و ترس نخست ریاست جمهوری را در بدل چند وزارت از ما ستاندند و سپس از همان وزارت ها نیز حذف مان کردند.

مرحله دوم این عملیات در انتخابات ریاست جمهوری گذشته تطبیق شد. در انتخابات گذشته ریاست جمهوری علیرغم اینکه برنده قاطع آرای مردم تیم اصلاحات و همگرایی بود اما گروه رقیب با توجه به وضعیت روانی ما یک نهاد فاقد صلاحیتی به نام “ریاست اجرایی” را ایجاد کرده و باری دیگر ریاست جمهوری را از ما گرفتند.

ما در چند دوره مذاکره همواره نشان داده ایم که هنر چانه زنی را بلد نیستیم. از همین جا است که هر باری سیاسیون ما سر میز مذاکره می نشینند مردم ما نگران می شوند. نگران اینکه نکند سیاسیون ما باری دیگر فریب بخورند و با یک بشقاب عدس برگردند.

مقاومتی که در چند روز اخیر بر سر بلخ شکل گرفت بی نظیر بود. مردم افغانستان از جنوب تا شمال در کنار عطامحمد نور والی بلخ ایستادند و شجاعانه ایستادند. اکنون که در اثر این ایستادگی ها ارگ به مذاکره تن داده، سیاسیون ما باید غنی را توبه سیاسی بدهند و با روحیه قوی گفتگو کنند. حمایت مردمی که از موضع نور وجود دارد، او را در جایگاه برتر قرار داده است.

مذاکره کنندگان ما باید اینبار به یک بشقاب عدس و چند سفارت و وزارت تن ندهند. باید گفتگوهای فعلی را گفتگوی مقدماتی بخوانند و پیش شرط هر گونه مذاکره واقعی را الغای رسمی تصمیم ارگ درباره والی بلخ عنوان کنند.

عبدالشهید ثاقب
خبرگزاری جمهور

Advertisements