امور آماده گی جنگ با عطا به عبدالله سپرده شده است

گزارش می رسد که اعضای شورای امنیت از خوشحالی حق وناحق پیش جلالتمأب عبدالله می روند و از پیشرفت ها درمورد تدابیر امنیتی اتخاذ شده به خاطر اسکورت والی جدید به وی گزارش می دهند و از وی هدایات می گیرند!!! او هم بزرگوارانه و سخاورزانه حرف های زیرگوشی ماموران را می شنود و بعد از مختصر اصلاحات، هدایت تازه می دهد. مسئولیت کامیابی و ناکامی این عملیات را به نام وی رقم زده اند. گزارش های درز کرده مشعر است که عبدالله علی الظاهر هیچ نرمشی احتمالی را قبول ندارد.گزارشنامه افغانستان
+++++++++++++++++++++

انتظار و دلهره در شمال

درنقشه شورای امنیت ملی به هدف تعرض بر بلخ بدون شک به کار اندازی دسته جات حزب گلبدین نظیر افراد جمعه خان همدرد شامل خواهند بود. اما نیروی مهمی درآن حوزه وجود ندارد. نیروهای جمعه خان توان تغییر معادله را ندارند اما می توانند آشوب تولید کنند و دسته جات اعزامی از کابل ملبس با پوشش افراد محلی را درمناطق خود مستقر کرده و بعضی راه های فرعی را موقتاً مسدود کنند. هنوز سخن گفتن از نحوۀ واکنش محاذات خوابیدۀ مفرزه های قدرت های منطقه ای در بستر شمال زود است. آن ها برنامه های شان را در برابر حریفان کلان، خود مدیریت می کنند. برای مردم و قدرت های منطقه ای، چشم انداز اوضاع پسا عطا نور دربلخ روشن نیست اما همه به تجربه می دانند که چه اتفاقاتی ممکن است روی بدهد. دسته جات انتقالی داعش تا حدی با زمین و مناسبات آن جا وفق پیدا خواهند کرد. این چیزی است که نبرد های آینده به آن پاسخ خواهد داد.

گزارش نامه افغانستان

++++++++++++++++++++++++++++++++

سقوط واقعی بلخ آینده دسته کوچک دکترعبدالله را تعیین می کند

عملیات نظامی بالای بلخ آماده ونهایی بود و می دانستند که والی بلخ یک قدم عقب نشینی نمی کند. پس اعلام رسمی آن عمداً از طریق اداره ارگان های محل صورت گرفت که به طور مستقیم از زبان غنی یا عبدالله نوعی صدور جنگ تلقی نشود. هنوز روشن نیست که کدام یک از واحد های امنیتی به این کار درنظر گرفته شده اند. قطعن روشن است که قطعات گزینه شده بخشی از نیروهای حشری قومی ( نظیرقطعه مسلح ارگ) اند. اگر عملیاتی انجام شود بی هیچ تردیدی، بعد از گرفتن مجوز از فرماندهی قوای خارجی به راه خواهد افتاد. دو طرف حساب وکتاب خود را کرده اند. موضوعی که درحساب وکتاب ارگ و قوای خارجی درنمی گنجد، مالکیت بر آینده است. این نخستین بار خواهد بود که قوای مسلح ( اردوی ملی، پلیس وامنیت ملی) علیه مردم یک ولایت وهمچنان برضد نیمه دوم «حکومت» استفاده می شود. آن که درقعر تنفر تاریخ برای همیشه فرو می رود، غنی وعطا نور نیست؛ دکترعبدالله و دسته کوچک طرفدار وی است. امرالله صالح در برنامه سیاه سفید صریح از گردن خود خلاص کرد و گفت که ما الزامی دربرابر تاریخ و مسایل «قدیمی» نداریم و افغانستان مدرن می خواهیم.
او فراموش می کند که هرعاملی از یک گذشته ای به حال آمده است. چشم بستن رضاکاران به درس های تجربی جامعه و تاریخ، اعلام بی نسبی کامل است. عوامل بی نسب در بهترین حالت، مفتخر به «بکس برداری» و «اریکین گیری» برای قلدرهای غالب می شود. بدون فهم آن چه درتاریخ اتفاق افتاده و جامعه از کدام مسیر به این جا رسیده، نه نظام عادلانه ساخته می شود نه مدرن می شود. عوام گرایی سیاسی عمرکوتاه دارد.گزاش نامه افغانستان
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

بلخ دریک قدمی عملیات تهاجمی از سوی مرکز قرار دارد

به نظر می رسد که تیم کوچک سلطه در ارگ بر انجام عملیات نظامی بالای بلخ فیصله کرده است. فیصله غنی- عبدالله بی هیچ تردیدی با موافقت نیروهای مستقر خارجی در بلخ همراه است. این رویارویی تراژیک و نابرابر درتاریخ افغانستان یک حادثه تعیین کننده و مصدر بسیاری از تغییرات درآینده خواهد بود؛ تغییراتی که هیچ کس تا کنون ابعاد مختلف آن را پیشاپیش متوجه نمی شود. یک جنگی درازمدت، مزمن و بدون تاریخ در راه است.
جنگ کنونی، خصلت حیثیتی وهویتی به خود گرفته است و هرگاه حکومت کابل کوتاه بیاید، بحران جدی تر خواهد شد. نخستین نتیجه این جنگ فروپاشی سکتور امنیتی به لایه های قومی است. ظهور ارتش های مستقل درمناطق مستقل وجنگی است. این جنگ زورگویانه، حرکت نظام سازی را متوازن و همه پذیر را متوقف می کند؛ آنگاه نشانه های باخت نیروهای خارجی نیز شروع خواهد شد. خاموشی جنگ در جنوب بخشی از پروژه ای جنگ در محاذات شمال است که به سرحدات روسیه متصل است.
گزارش نامه افغانستان
+++++++++++++++++++++++++++++++

کرزی، فرماندهان شمالی و حوزه مشرقی هنوز خاموش اند

دروضعیتی که شمارش معکوس برای ایجاد یک تصادم در بلخ شروع شده است، متحدان والی بلخ به طور کامل خاموش اند. آن ها دیگر معتقد شده اند که برای واپسین حادثه خود را آماده نگهدارند. درین میان خاموشی حامد «کرزی» وسیاف ابهام آمیز تر است. به موازات آن محور قندهار و مشرقی که از متحدان عطا نور درمقاومت علیه تکتازی دولت مرکزی قرار دارد نیز صدایی بر نمی خیزد. بدون شک بسته های بزرگ پول درین شب ها و روز ها بین حلقات محلی و دولت مرکزی تا وبالا شده است. اما معامله با این وضعیت تنها به توزیع پول ربط ندارد. هرگاه پروان وکاپیسا، همراه با قندهار و مشرقی و حوزه بلخ مقاومت مسلحانه سراسری را آغاز کنند، کسی نمی داند که اوضاع به کجا خواهد رفت. خارجی ها عادتاً زود عقب نشینی می کنند. سرنوشت دولت کنونی چندان مشخص نیست.گزارش نامه افغانستان

++++++++++++++++++++++

قمار ارگ و امریکا بر سر مزار

اگر مزدوران و همپیمانان امریکایی در خاک کشور ما نبودند؛ هرگز بدین زودی نقشه های شوم قومی و نژادگرایانه به نتیجه نمی رسید و دیگر اینکه اقوام غیر پشتون نیز مستعد این موریانه های نفاق بودند
ولایت بلخ و در مرکزیت آن مزار شریف، که چندی قبل و در روزگارانی نه چندان دور، مرکزیت وحدت و اتحاد و از ارکان اصلی قدرت غیر پشتون ها اعم از تاجیک و هزاره و نیز جزو معدود ولایات بزرگ و امن کشور بشمار می رفت؛ اینک در سراشیبی سقوط قرار گرفته و به یمن قمار ارگ ریاست جمهوری و امریکا در آستانه ی یک هرج و مرج سیاسی است.

اینکه عطا محمد نور والی قدرتمند و بزرگ بلخ که مرکز ثقل گفتمان های سیاسی خارج از ارگ و نیز تعاملات گسترده با ناتو و دیگر مهمانان خوانده و ناخوانده کشورمان بود؛ چه اشتباهات فاحش استراتژیکی و چینش اشتباه مهره های شطرنج خود داشته است را بارها به نقد و بررسی و قلم فرسایی نشسته ایم حال…

حال نیز مجال آن نیست که درخصوص جایگاه بیش از پیش متزلزل عبدالله بعنوان ریاست اجرایی محکوم به شکست و انزوا و نیز عضو تنها مانده و رانده شده ی حزب جمعیت اسلامی سخن برانیم بلکه باید به یاری عاجل ولایت بلخ و نیز تاجیک ها و هزاره هایی شتافت که در آتش خانه جنگی نسوزند!

گرچه تذکرهای پیاپی و دل نگرانی های پیش از این درخصوص توطئه ی پشتون ها و کاشتن بذر نفاق و تفرقه میان اقوام بزرگ غیر پشتون با کمک و همکاری خارجی ها و سرسپردگان و مزدوران ابر قدرت غرب راه به جایی نبرد و بالاخره سران تاجیک و هزاره و ازبک در گرداب خانه جنگی و شمشیر از رو کشیدن برای هم حزبان و یاران دیرین خود گرفتار آمدند اما…

اما نمی توان تمام تقصیرات را متوجه قوم بزرگ بر حکومت نشسته و میراث دار قدرت دانست چرا که اگر مزدوران و همپیمانان امریکایی در خاک کشور ما نبودند؛ هرگز بدین زودی نقشه های شوم قومی و نژادگرایانه به نتیجه نمی رسید و دیگر اینکه خود اقوام غیر پشتون نیز مستعد این موریانه های نفاق بودند و بازهم از همان سوراخی گزیده شدند که پیش از این!

این همه مقدمه و تفسیر و تحلیل برای رسیدن به این نتیجه ی قاطع بود که عطا محمد نور هرگز ترور سیاسی نخواهد شد و هرگز سرنوشتی مشابه اسماعیل خان و یا عبدالرشید دوستم پیدا نخواهد کرد چرا که برخلاف رهبر ازبک ها که همه چیزش را در قمار با اشرف غنی باخت اما والی بلخ، در رویارویی غیر قابل باور با عبدالله، هنوز چیزهای بسیاری در چنته دارد که از آن جمله می توان به نفوذ و قدرت مثال زدنی عطا محمد نور در مزار شریف، جایگاه پر نشدنی در حزب جمعیت اسلامی و در میان بزرگان غیر پشتون دارد که قطعا ماجرا را به گونه ای دیگر رقم خواهند زد.

Advertisements