آقایان نبیل و داودزی! برای همیش با دنیای سیاست وداع کنید

محترم ملک ستیز
وقتی عالی‌رتبه‌ ترین شخصیت‌های سیاسی دولتِ قبلی پرده از جنایات بر می‌دارند، چنین می‌شود نتیجه‌گیری کرد:
۱. سکوت در برابر جنایاتی به این گسترده‌گی و بزرگی که بر سرنوشت مردم اثر گذاشته «خیانت ملی» بوده است. شما وزیر داخله، خارجه، رییس امنیت و مشاور…. استخدام نشده‌ بودید تا در برابر جنایاتی به سان چاپ کارت‌های جعلی انتخاباتی در وزیراکبر خان، اخذ معاشات خیالی «رهبران» سیاسی و تنظیمی، جریان دالرهای جعلی در بازار انتخاباتی، پیش‌نهاد ملیون‌ دالری برای فشار بر رییس جمهور و ده‌ها جنایت دیگر سکوت می‌کردید و حالا به نام این‌که «گزارش داده‌اید!» برائت گیرید. مگر آن‌زمان رسانه‌ها نبودند؟ حتا بیش‌تر از امروز بودند. برای حمایت از همان کارت‌های جعلی سربازان میهن سرداده‌اند، شهروندان فقیر گلو و انگشت داده‌اند و حقوق زنان و فرزندان شان‌را جانیان به‌ نام «رهبران» به جیب زده‌اند. آیا می‌دانید چه کرده‌اید؟
۲. شما به قول خود تان متصدیان یک دولت فریب‌کار، دزد و خان‌سالار بوده‌اید. در هر عمل‌کرد آن دولت دستان شما آلوده است. حالا شما نباید با اظهارات «معصومانه» با احساسات مردم فقیر بازی کنید. شما زمانی در وجدان شهروندان، بی‌گناه می‌بودید که به سان یک مامور صادق، شفاف و ارزش‌مند در برابر این همه جنایات، در زمانی‌که کوله‌باری از قدرت حقوقی، اقتصادی و سیاسی را با خود داشتید عمل می‌کردید.
۳. حالا شما نهادهای سیاسی را هماهنگی و سازمان‌دهی می‌کنید و به‌صورت قطع تلاش دارید بر قدرت برسید. ذهن مردهء گروهی از افراد بی‌حافظه شاید شما را قبول کند. مگر مردم نمی‌دانند که دیروز، شما کلان‌ترین امتیازات سیاسی را با خود داشتید؟ شهروندان به شما اعتماد کردند و شما را با همه مشقت روزگار قبول کردند. اما پی‌آمد عمل‌کردهای دیروز شما، شکل‌گیری نظام شکنندهء امروز است که بر گلوی مردم پا گذاشته است.
۴. حداقل فرهنگ افشاگری‌های شما را می‌پذیرم. پیش‌نهادم برای شما این است که از این بیش‌تر همه واقعیت‌ها را برملا سازید. اما خود برای همیش با دنیای سیاست وداع کنید. حالا بهتر است با وجدان خود محاسبه کنید.
 

احزاب سیاسی، مبتذل‌ترین «اپوزسیون»

 
محترم ملک ستیز
 

آیا وضعیتی برآمده از دلِ چنین «افتضاح» سزاوار مردم افغانستان است؟

حالا خوش‌بختانه رابطهء ما با جهان خیلی گسترده شده است. حداقل ۳۰ فیصد جمعیت افغانستان در خارج از کشور زنده‌گی می‌کند و ده در صد هم‌میهنان ما روزانه از طریق رسمی و یا رسانه‌یی با جهان در تماس است. رسانه‌های اجتماعی جهان‌را کوچک‌تر از دهکده‌یی ساخته است. تجارب جهان حتا کشورهای بدنامی چون پاکستان نشان داده‌است حکومت‌هایی‌که بر بنیاد تقلب شکل گرفته‌ اند، مسیر مشروعیت نظام‌های سیاسی را دچار آسیب‌های جبران ناپذیر می‌سازد. کوچک‌ترین تلقب در روند دولت‌سازی سبب رفتن حکومت‌ها و مداخلهء ساختارهای نظارت و تنفیذ قانون می‌شود. ارتش، پولیس و استخبارات ضامن ارادهء ملی و سلامت نظام‌های سیاسی در جهان هستند.

اما در کشور ما مقامات دست اول حکومت‌ آقای کرزی پرده از روی تقلب‌های کلان که هم‌ردیف خیانت ملی هستند، بر می‌دارند. آن‌ها می‌خواهند بگویند که این حکومت از طریق تقلب ساختارمند توسط حکومت، بر گرده مردم نشسته‌اند. آن‌ها می‌گویند شما رییسان پوشالی و تقلبی هستید که عمل‌کرد تان مشروعیت، مقبولیت و رضاییت مردم را با خود ندارد. اما آب از آب تکان نمی‌خورد. مثل این‌که عالی‌جنابان (که از همین انتخابات تقلبی زاده‌ شده‌اند)، حتا یک واکنش نشان نمی‌دهند. معنای این کار چنین است:«شما مردم گوسفندی سزوار حکومت‌داری ما هستید. ما بازهم می‌آییم و شما به ما رای خواهید داد». از این‌رو یکی رفتن به امریکا، روسیه و لندن را با ژست‌های «رهبرانه» ترجیح می‌دهد و دیگری ادعای سرقوماندانی اعلی را عمری برای خود ضمانت کرده است.

واقعیت این است که ما از نبود فرهنگ سیاسی سازنده رنج می‌بریم. احزاب سیاسی که مبتذل‌ترین «اپوزسیون» را می‌سازند، نیز خاموش هستند. چون این به اصطلاح اپوزسیون با یکی از جوانب جنایت هم‌کاسه است. پارلمان که مشغول پاک‌سازی افتضاحات خود است کوچک‌ترین دست‌آوردی که شفافیت‌زا باشد، ارایه نکرده است. نهادهای قضایی و عدلی منتظر هستند تا سرقوماندان اعلی چه سفارش می‌دهد. سابق‌ها می‌گفتیم که اگر جامعهء جهانی در زمینه کاری کند. حالا که آقای ترامپ گفته ما را به دولت‌داری تان غرضی نیست فهمیده می‌شود که چنین حالتی امریکا را نیز خوش‌نود ساخته است.

Advertisements