گردش به چپ

درحزب کارگر

انگلستان جدی است

نطفه های گردش به چپ در حزب کارگر انگلستان از چند سال پیش بسته شده و حالا تبدیل به جوانه هائی شده منطق می گوید نباید آن را نادیده گرفت. بویژه که این جوانه ها در سازمان جوانان این حزب و درجهت شعارهای سوسیالیستی نمایان شده است. “جرمی کوربین” رهبر حزب کارگر انگلستان، حزبی که بیم دارند انتخابات زودرس در انگلستان برگزار شود و این حزب برنده آن شده و حزب محافظه کار سقوط کنند، نرم و با احتیاط اما مصمم، خود را با همین گرایش به چپ در بدنه حزب همآهنگ می کند.

او اخیرا در جشنواره موسیقیGlastonbury  با حضور در میان جوانان عضو حزب کارگر سخنرانی کرد و گفت:

«اگر به دیواری که در انتهای این محل است نگاه کنید خواهید دید که پیامی برای پرزیدنت دونالد ترامپ نوشته شده است. دراین پیام گفته شده: «به جای ساختن دیوار پل بسازید.» (اشاره به دیواری که ترامپ می خواهد در مرز مکزیک بکشد)

آیا این درست است که مردمان بسیاری در کشورمان خانه‌ای نداشته باشند و  در خیابان‌ها بخوابند؟ آیا این درست است که شمار زیادی از مردم در فقر زندگی کنند، آن‌ هم در کشوری که ثروتمندان زیادی در ناز و نعمت زندگی می کنند ؟ پاسخ من اینست: نه! این وضع قابل تحمل نیست.

اینجا جشنواره‌ی موسیقی است، اما آنها که اینجا جمع شده اند صلح و شادی را با هم می خواهند.

من می گویم صلح دست یافتنی است به آن شرط که بخواهیم به آن دست یابیم. باید به بیگانه‌هراسی پایان داد و از پناهجویانی که از کشورهای نا امن و جنگ زده جهان وارد کشور ما شده اند حمایت کنیم و فرصت همراهی به آنها بدهیم، نه این که به آن‌ها به چشم خطر یا تهدید نگاه کنیم. نگاهی بیاندازیم به مشکلات سراسر جهان. ریشه‌ مشکلات جنگ و نابرابری است، طمع تسلط به منابع طبیعی، زیرپا گذاشتن حقوق بشر و برخورد غیرمنطقی با مخالفان سیاسی است. بیاندیشیم به جهانی که در آن به حقوق بشر احترام گذاشته شود. بیاندیشیم به ضرورت صلح، عدالت و دموکراسی در سراسر جهان. باید به نژادپرستی که جامعه ما را متفرق می‌کند پایان داد، باید با نابرابرای جنسیتی که باعث می‌شود زنان جامعه‌ از حقوق و فرصت‌های کمتری برخوردار ‌شوند مقابله کرد.

بگذارید سخنانم را با خواندن شعری از “پرسی شلی” پایان بدهم که او نیز به زبان شعر همان چیزی را می گوید که من در سخنانم به آنها اشاره کردم

++++++++++++++++++++++++++

وداع خطرناک

عراق با ایران

و اتحاد با اعراب

شواهد بسیاری از مدتی پیش نشان‌ می‌داد که در عراق چرخشی برعلیه جمهوری اسلامی در میان افکار عمومی مردم آن کشور در حال شکلگیری است. ما این خرچش را در شماره های اخیر راه توده در چند نوبت منعکس کرده بودم.

مواضع مقتی صدر و اعلام اینکه “ایران در عراق بدنبال منافع است” و کوشش عمارحکیم برای مستقل نشان دادن خود از ایران بیش از آنکه زمینه ساز این چرخش باشد، پیامد و نماد آن بود. این در حالیست که سقوط رژیم صدام حسین فرصتی تاریخی بود تا بتوان روابط دولت ملت ایران و عراق را که با هم پیوستگی دیرینه دارند ترمیم کرد و به دهه‌ها تقابل و تخاصم خاتمه داد. به ویژه آنکه شیعان و کردها که اکثریت مردم عراق را تشکیل‌ می‌دهند نسبت به ایران نگاهی دوستانه داشتند. جمهوری اسلامی این فرصت تاریخی را از دست داد. سیاست جمهوری اسلامی در مناطق شیعه نشین عبارت شد از هزینه‌های گزاف به حساب مردم ایران برای بازسازی و نوسازی مقابر امامان شیعه. از سوی دیگر تبدیل کردن عراق به محل صدور کالاهای مصرفی نان و آب دار برای سرمایه‌داران تجاری و سپاهی. مردم ایران هزینه طلاکاری ضریح امامان شیعه را‌ می‌پرداختند تا سرمایه‌داران تجاری و سپاهی بتوانند کالا به عراق صادر و سود ببرند. طلاکاری مقبره امامان برای شیعیان عراق نان و آب نشد، سیاست صدور کالاهای مصرفی هم به زیان بازسازی اقتصادی و تولیدی آن کشور تمام شد. پول‌ها و سودهای سرمایه‌داران ایرانی هم بنام صادرات از کشور خارج شد و معلوم نشد کجا رفت. پیامد این سیاست‌ها قربانی شدن مردم ایران و عراق برای تامین منافع مشتی سرمایه‌دار و سپاهی شد. نتیجه همه اینها آن شد که جمهوری اسلامی که با سیاست‌های سنی ستیزی اهل تسنن عراق را از قبل از دست داده بود، دوستی و همبستگی مذهبی شیعیان عراق را هم از دست داد.

در مورد کردها نیز وضع به همین شکل پیش رفت. جمهوری اسلامی بیش از آنکه به فکر ترمیم و بهبود مناسبات با کردهای عراق باشد نگران تاثیر خودمختاری کردستان عراق بر کردستان ایران بود. رفراندم استقلال کردستان عراق نقطه اوج این جدایی بود. در اینجا نیز ترکیه توانست پای خود را از ماجرای رفراندم کنار بکشد و سرکوب کردها را به حساب ایران بنویسد. بنابراین شرایط در نزد افکار عمومی مردم عراق از همه سو برای فاصله گرفتن از ایران فراهم شده و سیاست‌های منطقه‌ای امریکا، اسرائیل و عربستان هم در همین جهت حرکت‌ می‌کند.

اکنون وضع به سمتی پیش‌ می‌رود که دولت‌های عراق برای کسب محبوبیت داخلی و کمک‌های خارجی هر چه بیشتر به سوی سیاست‌های ایران ستیزی حرکت‌ می‌کنند و این چیزی نیست جز برداشت محصولی که جمهوری اسلامی بذر آن را در دو دهه اخیر در مناسبات بین‌المللی خود پاشیده است. این وضع را‌ می‌شود تغییر داد بشرطی که قبل از هرچیز تعریف مجددی از منافع ملی ایران و مردم ایران داشته باشیم. بشرطی‌ می‌توان در جهت حل مشکلات بین‌المللی کشورمان حرکت کرد که ابتدا در داخل بتوانیم تعریف درستی از منافع ملت و وحدت ملی داشته باشیم. اگر منافع ملی را بدرستی تعریف کنیم و آن را با منافع بخشی از فرماندهان سپاه و و آستانقدس و دار و دسته ائمه جمعه و مراجع تقلید و سنی ستیزان حرفه‌ای و کلان تاجران و اتاق بازرگانی مخلوط نکنیم، ظرفیت‌های ملی بسیاری برای نقش آفرینی و بهبود مناسبات سیاسی و اقتصادی خارجی ایران در چارچوب متقابلا سودمند از جمله با عراق و دیگر کشورهای همسایه و غیرهمسایه وجود دارد

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 
“ترامپ”

رئیس جمهوری

غیر قابل پیش بینی

اومانیته- ترجمه آذرنگ

یک سال پیش دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده امریکا رقیب خود را در انتخابات ریاست جمهوری شکست داد. ازآن زمان استراتژی وحشت و ترس در جامعه امریکا حاکم است. او می خواهد جهان را وارد یک دوران جدید کند. از یک سال پس از انتخاب ترامپ برخی از مقامات و مردم اشاره به چالش ها و حتی “سقوط” حکومت میکنند. اکنون هر فردی نسبت به موقعیت ضعیف ترازنامه دوره ریاست ترامپ اطمینان دارد. دیگران اکنون متقاعد شده اند که او به پایان دوره ریاست خود نمی رسد. مسئله ای که وی را تهدید میکند بررسی و تحقیقات  در مورد روابط او با مسکو  از طرف دادگاه است. این در حالی است که مناقشات بین جمهوریخواهان و دمکراتها ادامه دارد و منافع  بسیار بزرگ آنها در خطر است. این مانعی است برای ترامپ که در دراز مدت بتواند در قدرت باقی بماند. آیا میتوان از مشکلات ناگهانی و مکرری که او می آفریند و رو به رشد نیز هست چشم پوشید؟ مانند قوانین و مقررات که دایره ممنوعیت ها علیه اتباع برخی کشورهای مسلمان را در ایالات متحده توسط دادگاه محدود می کند. همچنین ناتوانی در اصلاح امور درمانی که اوباما دراین اصلاحات بسیار متعهد. بود

هنگامی که ترامپ به قلب سیستم نئو لیبرالیسم فشار می آورد باید در انتظار پیامدهای مهیب برای ایالات متحدامریکا بود. اکنون دونالد ترامپ تصمیم گرفته تا پایان سال جاری (اواخر بهار) اصلاحات مالیاتی خود را بعنوان یک رفرم تاریخی اعلام کند. پس از تصویب اصلاحات مالیاتی  دونالد ترامپ، سرمایه داران وال استریت، ثروتمندان ایالات متحده امریکا و قشر مرفه امریکا که به راحتی شامپاین سر می کشند چه واکنشی خواهند داشت؟

پس از چند هفته بحث و گفتگو بین نمایندگان جمهوری خواه، در مجلس سرانجام محتوای اصلاحات گسترده مالیاتی که قبل از کریسمس قرار است توسط اکثریت نمایندگان مجلس به تصویب برسد اعلام می شود. در واقع  برندگان اصلی این اصلاحات مالیاتی جدید، گروهها و شرکت های عمده اقتصادی و بانک  ها می باشند. دولت با این برنامه اقتصادی بدنه جامعه را فلج خواهد کرد. آنگونه که ترامپ اعلام کرده میزان مالیات شرکت های بزرگ از 35 در صد به 20 در صد کاهش می یابد. این میزان مالیاتی کمتر از حد متوسط مالیات در تمام کشورهای سرمایه داری است. میزان متوسط مالیات در کشورهای سرمایه داری 22.5 درصد است. البته وال استریت مشتاقانه در انتظاراعلام این اصلاحات تاریخی ترامپ است. در زمینه سیاست خارجی نیز با وجود حق وتو ایالات متحدهامریکا و اسرائیل در سازمان ملل، در آخرین رای گیری برای ادامه محاصره کوبا عملا در برابر کثریت جامعه جهانی قرار گرفتند. امریکا توانست طرح شکست محاصره کوبا را وتو کند اما تنها اسرائیل در کنار امریکا باقی ماند. محاصره اقتصادی کوبا از سال 1962 توسط امریکا بطور یک جانبه اعلام شد. در اول نوامبر سال 2017 در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با 191 رای مثبت و 2 رای مخالف به تصویب رسید . وزیر امور خارجه کوبا در رای گیری اخیر و با اشاره به وتوی امریکا گفت : ما به ایالات متحده امریکا یاد آوری می کنیم که شما هیچ بهانه ای برای انتقام از کوبا ندارید. حتی بهانه های مربوط به حقوق بشر نیز از شما گرفته شده است. ما از همین تریبون بار دیگر اعلام می کنیم که کوبا به شرطی که کاخ سفید به تصمیمات قانونی کشورکوبا احترام بگذارد به روابط سیاسی احترام آمیز میان دو کشور پایبند است

===========================================

پناهجویان

جنگ زده

لای چرخ دنده

قوانین اروپا!

یونگه ولت – ترجمه: الناز گرجی

کشورهای اتحادیه اروپا مسئول هستند در قبال  کسانی که به این کشورها پناه برده اند. آنها مسئول حفاظت و امنیت پناهندگان، از آزار و اذیت های سیاسی و همچنین مسئول حمایت از جان این افراد هستند اما در عمل پناهجویان از حق و حقوقی که اسناد حقوق بشری و کنوانسیون ژنو برای آنها در نظر گرفته محروم هستند. اگر برنامه های فعلی اتحادیه اروپا برای اصلاحات “سیستم مشترک پناهندگان اروپا” همین روند را طی کند اوضاع بدتر هم خواهد شد. کارشناسان در برلین با ارزیابی این شرایط ، در مورد برنامه ها و پیامدهای احتمالی این سیاست به آلمان هشدار داده اند. در ادامه این بحران مقرراتی که برای پروژه دوبلین نیز وضع شده تا کنون کارآمد نبوده است. بر اساس این قانون پناهندگان می بایستی بعد از ورود به خاک اروپا درخواست پناهندگی بدهند و کشور مذکور با گرفتن اثر انگشت مسئول بررسی پرونده آنان می شود اما این پروژه شکست خورده است.

به گفته یکی از وکلای پناهندگان در آلمان، نگرانی ها همچنان ادامه دارد و جزئیات بسیاری از این قوانین با دستورالعمل قابل اجرا هستند. درست است که هر کشور مقررات خود را اعمال می کند اما قوانین اتحادیه اروپا در این موارد بر قوانین هر کشوری برتری دارد. یکی از این قوانین حقوق ادغام خانواده است که بین این قوانین در کش و واکش است و به همین دلیل به گفته وکیل آلمانی دسترسی موثر به قانون باید تضمین شود، به خصوص در جنوب اروپا.

چهل وکیل در جزیره “لسبس” یونان برای چهارهزار پناهجو نشان دهنده آن است که دستورالعمل های اتحادیه اروپا در مورد پناهندگان نمی تواند به صورت صحیح اجرا شود.

به دلیل این ناهمگونی در اجرای مقررات حتی درایالت های مختلف کشوری مثل آلمان مشکلات زیادی به وجود آمده و تنها خاصیت آن ایجاد شغل برای وکلا است!

با توجه به تمایل آمریکا برای اقداماتی نظامی به بهانه دفاع بیشتر در مرزهای جنوبی اتحادیه اروپا دو تن از وکلا سیاست های محلی را مورد انتقاد قرار داده اند که چرا کشورهای غیر اروپایی باید تامین کننده امنیت اتحادیه اروپا باشند و این نشان از مقررات مختلف در هر کشور عضو این اتحادیه دارد

Advertisements