این قضیه را هم مانند قتل عام درقول اردوی شاهین، شفاخانه نظامی کابل، کشتار قندهار و … دریک نمد «کمسیون حقیقت یاب» بپیچید و درآرشیف کمیسیون ها بگذارید.

یک گزارش اطلاعاتی حکایت دارد که چند روز قبل چند تن از چچنی ها و پشتون های پاکستانی بنام پشتون های هلمندی وارد هرات شدند و مورد استقبال دو تن از سران دولتی و یک تن از سران امنیتی قرار گرفتند.
طی چند روز گذشته این افراد میهمان افراد میزبان بودند به احتمال قوی تمامی سلاح ها و مواد انفجاری شان توسط همین دولتی ها تهیه شده است.
از سرنوشت این افراد خبری نبود تا این که شام سه شنبه موقع نماز عشا، پنج حمله کننده انتحاری بدون نقاب و با کفش‌های اسپورت وارد مسجد جوادیه هرات شدند.
دو تن آنان از درب مسجد شروع به تیر اندازی کردند و سپس وارد مسجد شدند و نمازگذاران را نیز زیر رگبار گلوله گرفتند. سپس این دو تن به میان نمازگزاران رفته و خود را منفجر کردند.
سه انتحاری دیگر در بیرون مسجد بر مردم تیراندازی کردند که این تیراندازی ها تا ساعتی پس از انفجار داخل مسجد ادامه داشت.
شاهدان عینی می گویند که صدای صحبت دوتن از انتحاری ها را شنیدند که به زبان چچنی صحبت می کردند ولی یک تن دیگر شان به همه دستور می داد پشتو حرف می زد.
افراد حمله کننده به سلاح کلاشینکف مسلح بودند.
در ادامه سه تن از انتحاری‌ها از صحن مسجد بیرون شده و فرار کردند و مردم ملکی هرچند به نیروهای امنیتی گفتند که اینها حمله‌ کننده ها هستند و به آنان شلیک کنید، نیروهای امنیتی شلیک نکردند و گفتند که اجازه تیر اندازی نداریم.
مردم خشمگین بر پولیس و پاسگاه مستقر در فلکه بکرآباد یورش بردند که باعث درگیری میان پولیس و نیروهای مردمی شد و پولیسی که اجازه تیراندازی بر مهاجمان را نداشت، اینک بر مردم بی دفاع حمله کرد و چند تن را به خاک و خون کشید.
مردم محل تاکید دارند که پولیس در این حمله با مهاجمان همکاری کرده و در انتقال و بعدا فرار سه انتحاری از محل با آنان بوده است.
چنانچه دست پولیس و سران دولتی در هرات در حمله به مسجد جوادیه هرات دخیل باشد، رسیدگی به این پرونده نیز مانند دیگر پرونده های حملات و ناامنی ها به فراموشی سپرده خواهد شد.گزارش نامه افغانستان
Advertisements