جشن غنی – عبدالله در تئاتر سبوتاژی به افتخار دور جدید استخدام موقتی جنگ سالاران/ در نخستین فصل تقابل ترزیق شده همه چیز گفته نشد، اما نوبت همه چیز خواهد رسید.
قصرسلام خانه، نمادی از تاریخ غداری در «پادشاه گردشی» های بیش ازیک قرن اخیر است. از برچه کاری به جان کندک مشر بی گناه ( علی رضا خان) به دستور شاه امان الله در صحن سلام خانه تا استماع فرمان درباری از بهر گرامیداشت ظاهری «خواجه بابو» های لمیده بر بالش های پراز دالر.
محفل منعقده دیروز درارگ به افتخار فرمانده الماس زاهد از نزدیکان گلبدین حکمتیار بزرگ ترین تلاش سرباز گیری محفل بود اما این ایوب سالنگی بود که بیش از حد معمول «مجرایی» داد و گفت: به‌نمایندگی ازمردم شمال، به‌رئیس جمهور کشور اطمینان می‌دهم که به دشمنان و تروریستان اجازۀ نفاق‌افگنی را نمی‌دهیم. نامبرده نگفت که کدام منطقه شمال به لانه ترور و توطئه بدل نشده است؟!
معلوم است که فهم وی از «مردم شمال» معادل فهم «دکترغنی» و مشاورانش از مردم جنوب است. این بازی سخت کوتاه مدت ومعیوب است. فاسد از غرب آمده وتفنگ اندیش پول باور، نه توسعه می آورد نه امنیت. اثبات این نکته، وضعیت فعلی است.
حاجی اقبال جز این پروژه است و برشمشیر فرمان بوسه زد. او به نماینده گی از حکمتیار با اشاره به «ائتلاف» جنرال دوستم، عطا، محقق به شمول جمیعت وشورای نظار گفت «ما درکناررئیس جمهور خواهیم ایستاد.»
 عبدالرحیم راشد براساس سناریوی سفارش شده، با حرارت صد درجه شاکراز  «فرهنگ مشوره» از ر«رهبری سالم» دکترغنی دم زد. درجملاتی که به زبان قهرمان «اعزاز» شده تئاتر سلام خانه – الماس زاهد – «مشاور ارشد و نمایندۀ خاص رئیس‌جمهور در امور انسجام ملی گذاشته بودند، هیچ نکته ای نبود جز این که «شورای نجات» از «تقابل» روی گردانده و افتخار «تفاهم» نصیب شود.
دکترغنی که کمترین عنایتی به « ارزش های جهاد» ندارد، مثل روایات دینی وگه گاه آیاتی بی مناسبت و «سوته ساز» از قرآن برمی کشد، فوری سرتعظیم لفظی به «خواست قهرمانان جهاد» خماند و درمقام مدیر تئاتر، عمومیت پردازی کرد و پس وپیش رفت و سرانجام هدف اصلی را با گفتن «این کشور، کشور توطئه نیست» محتاطانه لحظه ای حرف دل بیرون دارد و دلخوش از کرده ای که درپیش است، به «شورای نجات» گوشزد کرد که از کش وگیر زیاد چیزی به دست نخواهد آورد؛ چرا که هر توطئه به ناکامی منتج خواهد شد.»
گزارشنامه افغانستان
Advertisements