سقوط پی

ولسوالی

‏‎ها در غور و فاریاب

مقام ‏های محلی این ولایت ها می گویند که طالبان پس از درگیری های چندین ساعته، توانستند که این ولسوالی ها را از اداره نیروهای دولتی بیرون کنند

ولسوالی «کوهستان» ولایت فاریاب و ولسوالی «تیوره» ولایت غور، در بیست و چهار ساعت گذشته، به دست طالبان سقوط کرده اند.

مقام های محلی در ولایت فاریاب می گویند که حمله طالبان ساعت ده شنبه شب، برای سقوط ولسوالی کوهستان آغاز شد، تا این که ساعت ۲ پس از نیمه شب، این ولسوالی سقوط کرد.

هفت ساعت پس از این رویداد،۲۲۰ کیلومتر دور تر از این شهر، طالبان توانستند که ولسوالی تیوره ولایت غور را نیز از اداره نیروهای دولتی بیرون کنند.

والی غور می گوید که در حمله طالبان بر ولسوالی تیوره، ده ها بیمار و پزشک شفاخانه این ولسوالی جان باختند، ادعای که طالبان آن را رد می کند.

اما ولسوالی کوهستان ولایت فاریاب چگونه به دست طالبان افتاد؟

محمد سمیع خیرخواه، رییس شورای ولایتی فاریاب در این باره می گوید: «دلیل این بود که ما با کمبود نیروهای اضافی رو به رو بودیم و کوماندوها ضرورت بود که نیامدند.»

عبدالکریم یورش، سخن گوی فرماندهی پولیس فاریاب نیز می افزاید: «ما تقاضای نیروهای اضافی زمینی و نیروهای هوایی را کردیم و خوشبختانه این تقاضای ما پذیرفته شده است.»

ولسوالی تیوره در جنوب ولایت غور موقعیت دارد و با شمال ولایت هلمند هم مرز است. شمال هلمند از سال ها بدینسو هم چون پای گاه نیرومند طالبان شناخته می شود.

محمد رادمنش، معاون سخن گوی وزارت دفاع ملی در باره سقوط این ولسوالی ها می گوید: «نیروهای کوماندو و اردوی ملی به طور لازم در هر دو ولسوالی جا به جا شده اند و در ساعت های بعدی وضعیت بهتر خواهد شد.»

در همین حال، عبدالله عبدالله، رییس اجراییه نیز می گوید در درگیری ها در این دو ولسوالی، نیروهای امنیتی تلفاتی نیز داشته اند.

وی می گوید: «یک نماینده پارلمان است که آخرین فردی بود که مقاومت کرد در آن ولسوالی، و نیروها هم مقاومت کردند و تلفات هم دادند.»

این دو ولسوالی در هفته های پسین نیز گواه درگیری هایی میان نیروهای دولتی و جنگ جویان طالب بوده اند.

عتیق امرخیل، نظامی پیشین در این باره می گوید: «از بین بردن این جنگ بسیار ساده است چون مشاورین کافی، نیروهای کافی و برنامه داریم اما ضعف ما در رهبری ما است.»

سمیع فیصل، دبیر مجلس سنا هم تصریح می کند: «مسؤولان حکومت در تأمین امنیت افغانستان ناکام هستند و نتوانسته اند که یک برنامه منسجم داشته باشند.»

در کنار این که ولسوالی های کوهستان و تیوره سقوط کرده اند، گزارش هایی وجود دارند که شماری از نیروهای دولتی نیز در این ولسوالی ها در محاصره طالبان به سر می برند و منابع امنیتی این ولسوالی ها از حکومت می خواهند که برای فرستادن نیروهای کمکی کاری بکند.

اما فاجعه با سقوط این دو ولسوالی پایان نمی یابد؛ زیرا همین اکنون این جنگ ها در ولایت های بدخشان، بغلان، کندز، زابل و هلمند نیز بیشتر از روزهای پیش، اوج گرفته اند

++++++++++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

شورای ولایتی کندز: ولسوالی خان آباد در آستانۀ سقوط قرار دارد

کندز از ولایت های به شدت ناامن در شمال کشور به شمار می رود؛ از دوسال بدینسو شماری از ولسوالی های این ولایت، میان نیروهای امنیتی و طالبان دست به دست می شوند

شورای ولایتی کندز هشدار می‎دهد که ولسوالی «خان آباد» این ولایت در آستانۀ سقوط قرار دارد و اگر در به این ولسوالی توجه نشود، طالبان این منطقه را تصرف خواهند کرد.

شماری از اعضای این شورا می گویند که طالبان دو روز پیش بر بخش های از این ولسوالی حمله کردند و شماری از روستاها را در اختیار شان در آوردند و هم اکنون درگیری ها در این این ولسوالی، ادامه دارند.

غلام ربانی ربانی، رییس شورای ولایتی کندز می گوید که طالبان شماری از روستا ها را در اختیار خودشان درآورده اند و نیز شاهراه کندز- تخار را به روی رفت آمد بسته اند.

از سویی هم، نیروهای خیزش مردمی در این ولسوالی نیز می گویند که اگر نیروهای تازه نفس به این ولسوالی نرسند، ممکن به زودی ولسوالی خان آباد به دست طالبان سقوط کند.

در همین حال،  حمید حمیدی، فرمانده پولیس کندز نیز تأیید می کند که طالبان خودشان تا نزدیکی های این ولسوالی رسانیده اند.

کندز در بیشتر از دوسال گذشته دوبار به دست طالبان سقوط کرد، که در نتیجه آن ده ها هزار خانواده این ولایت آواره شدند. هم اکنون نیز طالبان حتا در حومه های شهری کندز حضور گسترده دارند، اما نیروهای امنیتی دراین ولایت تا کنون نتوانسته اند که جنگ را در این ولایت مهار کنند

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

طالبان پس از تصرف تیوره بیماران و پزشکان را گلوله باران کردند

مقام های محلی در ولایت غور ادعا دارند که طالبان پس تصرف ولسوالی تیوره این ولایت، بر غیر نظامیان و پزشکان در این ولسوالی گلوله باری کرده اند و ده ها تن را کشته اند

مقامهای محلی در ولایت غور ادعا می‌کنند که طالبان مسلح پس از تصرف ولسوالی «تیوره» این ولایت وارد شفاخانۀ این ولسوالی شده اند و ده ها بیمار و پزشک در این شفاخانه را به گلوله بستند.

محمد اقبال نظامي، سخن گوي پوليس غور به طلوع نيوز مي گويد كه طالبان همه بيماران اين شفاخانه به شمول زنان و كودكان را كشته اند و اين شفاخانه را به آتش كشيده اند.

هرچند مسؤلان محلي اين ولايت در بارۀ تلفات نيروهاي امنيتي چيزي نمي گويند، اما شماري از باشنده گان اين ولسوالي مي گويند كه در اين درگيري ها بيش از ۳۰ تن از نيرو هاي امنيتي نيز جان باخته اند.

ولسوالی تیوره، بامداد امروز (یک‎شنبه، ۱ اسد) به دست طالبان سقوط کرد.

محمود انداربی، فرمانده پوليس نظم عامه که در حال حاضر در اين نبردها حضور دارد، می‌گويد كه طالبان وارد مركز اين ولسوالی شده‎اند و نيروهای امنيتی تنها در يكی از پاسگاه‎های اين ولسوالی، حضور دارند .

وی می افزاید که داکتر ابراهیم ملک زاده، فرمانده خیزش‌‎های مردمی و عضو مجلس نماینده‌گان، با شماری از افراد خیزش‎های مردمی در نزدیک ساختمان ولسوالی، در محاصره طالبان قرار داردند.

از سویی هم، عبدالحی خطیبی، سخن گوی والی غور می‎گوید که ولسوالی «پسابند» این ولایت نیز در محاصرۀ طالبان قرار دارد.

اما طالبان در خبرنامه یی، شلیک بر پزشکان و بیماران را و نیز به آتش کشیدن شفاخانه را رد کرده است

++++++++++++++++++++++++++++++

تروریزم برای مشروعیت بخشیدن به خارجی ها است

مبارزه با تروریزم برای مشروعیت موجودیت و توجیه حضور نیروهای خارجی در افغانستان استدلال می شود اما عملا بازی آن نیست که اعلام می شود، بازی آن است که گفته نمی شود

آمریکا بحث تروریزم را در محور گزارش سالانه اش در سال 2016 قرار داده و بیشتر بحث تفکیک گروه های تروریستی را که میان گروه های تحریک طالبان پاکستان و تحریک طالبان افغانستان انجام داده اند که بحث مبارزه صادقانه علیه یک گروه صورت می گیرد و علیه گروه دیگری صورت نمی گیرد این بحث روشن می سازد که باز هم بحث تحریک هراس افکنان و تروریستان در سطح منطقه وجود دارد که بگونه ای سلیقه ای و گزارشی با این افراد برخورد می شود. در عین زمان پذیرش و تایید این مساله که به عنوان گروه های هراس افکن پناهگاه ها و لانه های امنی در پاکستان داشته باشند می تواند دست آویزی برای دولت افغانستان بوده باشد.

به گزارش شبکه اطلاع رساني افغانستان(afghanpaper)، رحمت الله بیژن پور، آگاه مسایل سیاسی در برنامه «مثبت و منفی» گفت: کاملا مشهود است که بازی های اساسی در پاکستان علیه افغانستان سامان داده می شود و پرسش اینحا است که چرا پاکستان با جامعه بین الملل در مبارزه با تروریزم همکاری نمی کند و چرا آمریکا نیز در نظام بین الملل در رابطه با این مساله تلاش نمی کند؟ این پرسش ها یک مجموعه بزرگ از مفاهیم را به دنبال دارد و طبیعی است که در رابطه آن، مسایل زیاد و شک و تردید زیادی، است و کنش و واکنش زیادی، وجود دارد.

وی افزود: آمریکا با افغانستان پیمان امنیتی امضا کرده است و طبق این پیمان تعهد داده است که اگر کشوری به افغانستان حمله کند و امنیت آن را به خطر بیندازد با آن برخورد کند اما سال ها است که برای ما و جهانیان اثبات شده است پاکستان مردم افغانستان را عذاب می دهد اما آمریکا آن رانادیده می گیرد. هر روز هم نمونه ها و مواردی به افشا می رسد و به ظهور می آید که پاکستان در حقیقت پناهگاه خوبی برای ناامن کنندگان است. تنها چیزی که در این گزارش قابل پرسش و سوال برانگیز می باشد این است که جامعه بین المللی و آمریکا می خواهند ذهنیت عامه را از حوزه طالبان و حوزه گفتمان قبلی که به یک مرحله رسیده بود معطوف به یک بازی جدید کنند و شبکه حقانی که شبکه ای است نیرومند وارد بازی می شود.

بیژن پور، در خصوص فعالیت های بعدی گروه های دهشت افکن از جمله شبکه حقانی در افغانستان بیان داشت: آمریکایی ها این رابه صورت جدی در گزارش نیاورده اند که پاکستان به دلایل سرباز زدن از یک فیصله عمومی در باب ثبات منطقه ای درمورد افغانستان و موضع مبارزه با تروریزم که موضع جهانی است بی تعهدی می کند بلکه دارد پاکستان را در واقع از یک بازی به یک بازی دیگری انتقال می دهد. در حقیقت پاکستان نیز حوزه کار با طالبان را به اختفا می برد و حوزه کار با شبکه حقانی را رو می آورد. یعنی به این مفهوم که پاکستان گوشه دیگری از اقتدار خود را در سایه حمایت آمریکایی ها به ظهور می آورد. طالبان و القاعده به طور کل یک سازمان منطقه ای و سازمان بین المللی است و طالبان منطقه ای هستند و شبکه حقانی هم گونه دیگری از این فعالیت ها است. باورم این است که دیر یا زود ناظر بر یک سلسله تحولات سیاسی در رابطه با مساله شبکه خواهیم بود. برای شبکه به جای طالبان بیشتر رایزنی خواهد شد، مذاکرات سیاسی با آن صورت خواهد گرفت. باز هم در دبی، در قطر، در استانبول و جاهای دیگر مذاکره با رهبران شبکه حقانی صورت می گیرد. اما طبیعی است که آنهایی که مبارزه با آنها را اعلام کردند و اعلامیه جهانی برای آن ساختند، راست نمی گویندو مبارزه با تروریزم را حمایت نمی کنند.
وی، در خصوص سیاست آمریکا در افغانستان گفت: آمریکا، پاکستان، انگلستان و عربستان به صورت منظم و سیستماتیک این پروژه را انرژی می بخشند. مبارزه با تروریزم مساله ای است که برای مشروعیت موجودیت نیروها و توجیه حضور نیروهایشان در افغانستان استدلال می شود اما عملا همه عناصر سیاسی در این سرزمین می دانند که بازی آن نیست که در واقع اعلام می شود بازی آن است که گفته نمی شود. آمریکایی ها همیشه چیزی را که می خواهند انجام دهند را نمی گویند چیزی را که انجام نمی دهند همیشه عنوان می کنند.

بیژن پور، در خصوص رویکرد آمریکا در افغانستان و شبکه حقانی بیان داشت: ادبیات آمریکا در مورد پاکستان همیشه همین بوده است. پرواز طیارات بی سرنشین و بی پیلوت و بعد نشانه گرفتن، زدن، کشتن و سپس مساله القاعده، رهبری القاعده و به همان ترتیب مرگ ملا عمر و خیلی از مسایل دیگر اینها نشان می دهد که ادبیات آمریکا، این است که فراموش نشود که ما جبهه ضد تروریزم در منطقه را ساختیم اما دارند فراموش می کنند که در این مورد اقدام عملی کنند. پایان دادن به شبکه حقانی کار سختی نیست. اما اول باید سازو کارش را در ساختار نظام ملی در افغانستان تحکیم کنند که از داخل مبارزه صورت بگیرد و به همان ترتیبی که در توافقنامه است باید حمایت کنند. مطابق توافقنامه امنیتی بر طبق پروتکل مشترک بین آمریکا و افغانستان باید اقدام صورت بگیرد. این کار ساده ای است و نیروهای نظامی افغانستان آماده هستند، نیروهای اطلاعات افغانستان می دانند و بعد بازی آغاز می شود. اما مساله بر سر این است که طالبان تا مرحله ای رسیده اند که حالا تازه باید مذاکرات چند جانبه در روسیه پیگیری شود. این مذاکرات در حال به تعویق افتادن است و تعلیق می شود و بعد یک حوزه دیگر معرفی می شود. شبکه حقانی بسیار نفوذ دارد و این پاکستان است که می گوید مذاکرات را با این گروه آغاز کنیم تا رسمیت پیدا کند. یعنی در واقع شبکه حقانی باید به آن مشروعیت برسد که که در پاکستان نمایندگی داشته باشد.

.

.

Advertisements