اول: حزب التحریر به صورت نسبی ادعای برپایی “خلافت اسلامی” را در ذهن جوانان دانشگاهی و خارج

 دانشگاهی در 10 سال گذشته القاء نموده است. در عین حال، بزرگترین ادعیه و ادله گروه تروریستی داعش نیز برپایی “خلافت اسلامی” و ساختن “دولت اسلامی” است. آیا “حزب التحریر” ابزار آماده سازی فکری جوانان برای حضور “داعش” بوده است.

دوم: مواد مخدر: برای هیچ کسی پنهان نمانده است که “مواد مخدر” به صورت عمدی، سیستماتیک و با شیوه خاصی برای جوانان بعضی از مناطق داده میشود و تعدادی از جوانان این مناطق را زمینگیر کرده است. آیا توزیع مواد مخدر در راستای اضمحلال قوه جنگی و فزیکی جوانان برای دفاع از مناطق شان بوده است.

و بالاخره آیا این دو به مثابه دو سلاح خطرناک فکری و وجودی برای تسخیر ذهن و وجود جوانان افغانستان بوده است؟

نوت: احساسات جوانان برای وطن، دین و دیگر مقدسات نیکو است ولی اگر از این مقدسات توسط جریان های تروریستی بهره گیری شود، باید علیه آن ایستاد.
داکتر مصطفا امید

Advertisements