فرید مزدک

“رستا خیز تغییر ” می تواند چونان جنبش تغییر بماند و گام به گام برای تغییر فکر کند و برنامه بسازد.

برای ” حامیان ” کشور ما؛ دولت و سرزمین ما افزار و میدانی اند، برای تامین منافع خود شان. برآیندِ برنامه های شبکه های مافیاییِ حاکم بر ساختار سیاسی کشور و غول های جهانی جنگ؛ همین هرج مرج، بی ثباتی، وحشیگری و کشتار مردم است که هر روز می بینیم.

در کشور ما دموکراسی، قانون اساسی و کمک های انسان دوستانه ی جامعه ی جهانی به گرو گان گرفته شده اند.

مبارزه برای برون رفت از وضعیت موجود،  مبارزه برای داد خواهی و دفاع از ارزش های دموکراتیک به یک جنبش آزاد و امروز ی ضرورت دارد.

آموزه های چند روزه ی اعتراض و چادر نشینی را باید جدی گرفت. نگذاشت  دست های آلوده و خونین مافیای قوم و دین و قدرت به ” رستا خیز تغییر ” برسد.

از اعتراض، نقد و حضور نیرومند در جاده ها و از چادر های گرم و پر از آرزو؛ می شود جنبشی برپا گردد که متضمن دگرگونی های پیوسته و حضور فعال جوانان در جریان های بعدی سیاسی کشور باشد.

” جنبش تبسم “، ” جنبش روشنایی “، ” رستاخیز تغیر “، جنبش ها، روند ها و جریان های  سیاسیِ بسیار و رسانه ها پُر اند از نیروی جوان و اندیشه های نو و جوان.

افغانستان کشور جوانان است؛ جوانانِ پیر و پُخته شده در گذرِ تُند حادثه ها و گرم و سرد های زندگی و روزگار. آنها باید متکی به خرد و اندوخته های خود باشند و دور از چنگال جریان های که دوران مصرف شان گذشته است.

!” تداوم ” استبداد را باید با تغییر پی در پی شکست

! تداوم خشوندت را باید با جنبش عدم خشونت متوقف ساخت

Advertisements