هیلی ارشاد: به جای سر، باید به پاهای معترضان «تغییر» تیراندازی می شد!

یکی از بلاهت های آزار دهنده روزگار ما این است که اکثریت کسانی که از دلالان سیاسی و سوداگران جبهه ضد طالب و تروریزم به دلایل سیاسی وتجارتی، بیزار و متنفر اند، از کشتار جوانان معترض کابل حمایت کردند! اکثرکسانی که درون پنهان شان ناگهان شعله کشید و برون زد، از قتل آدم ها تجلیل کردند.

اما شماری از همین اکثریتی نقاب پوش، مشمول دکتر، انجنیر، کارشناس، شاعر، روزنامه نگار، وکیل، معزز وووو کشتار صد ها جوان مدافع مملکت در قول اردوی شاهین را که از سوی تروریستان سر به نیست شدند، محکوم نکردند؛ همین اکثریت، خونخواری آشکار در شفاخانه نظامی کابل را محکوم نکردند وحتی اشاره می دادند که این کار شورای نظار است؛ کشتار افسران اکادیمی پلیس و اپرات برازنده امنیت ملی در ریاست ده امنیت را با سکوت برگزار کردند؛ همین اکثریت، بیرق افرازی در دانشگاه ننگرهار با شعار های زنده باد اسامه بن لادن و زنده باد طالبان را محکوم نکردند؛ اما همین اکثریت، اعتراض رستاخیرتغییر را که از رنج و تعب به ستوه آمده و خواستار ختم بازی شورای امنیت ملی وتبانی با طالب وتروریزم بودند؛ محکوم کرده و از گل نبی و اتمر قهرمان تراشیدند و از غنی، «بابا» درست کردند. اما درین میان یک بانوی انتحاری، نسبت به معترضان کابل همدردی نشان داد؛ این شخصیت انتحاری هیلی ارشاد بود که سخت درحق معترضان از رأفت قلب و سعه صدر کار گرفت و در گفت و گوی تلویزیونی اظهارداشت:
من هم با چنین کشتاری موافق نیستم. تیراندازی نیروهای ارگ ، مستقیم بر فرق سالم ایزدیار و دیگرانش، یک اشتباه بود؛ باید به پاهای شان تیراندازی می شد!
بنا برین، آینده را چه گونه در نظر می آورید؟

گزارش نامه افغانستان
Advertisements