این سناتور ها، صد البته؛بعد از آگاهی چند ساله ی مردم، هوشیار و بیدار شدند. بهگزارش جمهور
برخی سناتورها:
امریکا و ناتو از عاملان اصلی جنگ افغانستان اند/ برای انجام مذاکرات به پاکستان نمی رویم

شماری از سناتورها در مجلس سنا می گویند که رهبران حکومت نیز به منافع ملی افغانستان صادق نیستند و اگر نه با زیر فشار قراردادن امریکا می توانند چالش‌های کنونی کشور را رفع سازند

شماری از سناتورها در مجلس سنا می گویند که رهبران حکومت نیز به منافع ملی افغانستان صادق نیستند و اگر نه با زیر فشار قراردادن امریکا می توانند چالش‌های کنونی کشور را رفع سازند.
به گزارش خبرگزاری جمهور؛ برخی سناتورها در مجلس سنا می گویند که سیاست‌های دوگانه و ضد و نقیض سران حکومت منافع ملی افغانستان را خنثا کرده است.
سناتوران تاکید دارند که اگر رهبران حکومت صادقانه امریکا را زیر فشار قرار دهند، چالش های کنونی افغانستان بزودترین فرصت ممکن حل خواهند شد.
به گفته آنان، دولت افغانستان در مبارزه با تروریزم و نیز روند صلح در کشور موضع قوی و واحد ندارد و به همین خاطر چالش‌های امنیتی روز به روز افزایش می یابد.
حسیب الله کلیمزی یک عضو سنا در رابطه اوضاع امنیتی کشور گفت: “این واضح است که همسایه‌ها نمی خواهند ثبات در کشور تامین گردد، اما؛ ما هم به منافع ملی خود صادق نیستیم وگرنه امریکا را برای آوردن صلح و امنیت در کشور زیر فشار قرار دهیم”.
آقای کلیمزی افزود، رهبران حکومت مسولیت های خود را درست انجام نداده اند وگرنه یکی از عاملان اصلی جنگ در افغانستان، امریکا و ناتو است و حکومت باید از آنها قویاً بخواهد که جنگ را در کشور خاتمه دهند.
آصف صدیقی دیگر عضو مجلس سنا هم گفت که کشورهای همسایه در تامین صلح و امنیت در افغانستان نقش خوبی نداشته اند ولی دولت افغانستان با امریکا پیمان نظامی امضا کرده است، “این پیمان به چه دردی می خورد که مردم افغانستان نتایج مثبت اش را در تامین صلح و امنیت حس نکنند؟”.
آقای صدیقی خاطر نشان کرد که سیاسیون افغانستان باید “برای خدا و وطن کار کنند نه برای سفارت‌های مشخص بیرونی”.
از سوی هم، این سناتوران از تقاضای حکومت از شورای ملی برای تدارک یک سفر به پاکستان نیز به شدت انتقاد کرده و تاکید دارند که پاکستان هرگز در قبال صلح و ثبات در افغانستان صادق نیست.
محمد آصف صدیقی گفت: “رییس جمهور طی مکتوبی از شورای ملی خواسته است که یک هیات پارلمانی را برای انجام گفتگوهای صلح با پارلمان و حکومت پاکستان به اسلام آباد بفرستد؛ ما چندین بار با هیات پارلمانی پاکستان بحث جدی کردیم و هیات پاکستان برای همکاری وعده داده بودند، ولی صادق نماندند”.
آقای صدیقی افزود که مجلس سنای افغانستان برای انجام گفتگوهای صلح به پاکستان نمی رود تا پاکستان مقام‌های پاکستان بدانند که افغانستان به دست آوردهای این نشست ها مطمئین نیست.
حسیب الله کلیمزی دیگر عضو سنا نیز گفت: “دیروز در شهر نو کابل انفجار شد که دولت افغانستان، پاکستان را متهم به راه اندازی این حمله کرد؛ اما امروز رییس جمهورغنی از مجلس سنا می خواهد که برای انجام گفتگوهای صلح به پاکستان سفر کند؛ این چه موقفی است که رییس جمهور در پیش می گیرد”.
آقای کلیمزی افزود، دولت افغانستان باید یکبار دشمن خود را معلوم کند و دیگر نباید دست دوستی به طرف او دراز نماید.
او یاد آور شد که رهبران حکومت باید موقف قوی در برابر مبارزه با تروریزم و یا روند صلح اتخاذ کند؛ زیرا سیاست‌های متناقض رهبران حکومت منافع ملی افغانستان را با خطر بیشتر مواجه می سازد.
این در حالی است که پس از تنش طولانی در روابط افغانستان و پاکستان، سران دو کشور در حاشیه نشست شانگهای که اوایل هفته جاری در قزاقستان برگزار شده بود، باهم دیدار کرده و بر از سرگیری نشست‌های چهار جانبه افغانستان، پاکستان، امریکا و چین توافق کردند.
این روند، سال گذشته پس از برگزاری پنجمین نشست دیگر برگزار نشد.
دولت افغانستان، پاکستان را به عدم تطبیق تعهداتی که در این نشست ها داده بود متهم کرد و نشست‌های چهار جانبه را متوقف ساخت

++++++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

سناتورها:
صدور حکم یک سال زندان برای مسوولان قول اردوی شاهین عادلانه و منطقی نیست
 روز گذشته، نزدیک به سی تن از متهمان کوتاهی در جلوگیری از حادثه خونین حمله به لشکر ۲۰۹ شاهین در بلخ، در دادگاه ابتدایی کابل مجرم شناخته شده و به حبس هایی از یک تا سه سال محکوم شدند. از اتفاقات نادری که کمتر رخ داده بود و در طول حیات دولت جدید کابل، سابقه نداشت.
حوالی ظهر روز جمعه اول ثور، گروهی از طالبان با عبوری بی دردسر از ایست های بازرسی پایگاه بزرگ نظامی بلخ، خود را به دو نقطه حساس این پایگاه رساندند و شروع به تیراندازی به سمت سربازان ارتش ملی کردند.
سربازانی که در صف نماز جمعه ایستاده و غیرمسلح، در حال انجام فریضه الهی بودند. چند تن از مهاجمان همزمان به سالن غذاخوری نیز حمله کرده و تمامی سربازان را به گلوله بستند. سربازانی هنگام ظهر یا در مسجد و در نماز بودند و یا در سالن غذاخوری مشغول صرف طعام، که به یک باره با این حادثه رو به رو شدند.
آمارها به شدت ضد و نقیض بود و تاکنون هم به آن صراحت داده نشده است؛
اما آخرین آمار از کشته شدن دست کم ۲۰۰ سرباز ارتش ملی در این حادثه حکایت می کرد. حمله ای که تبعات آن را فقط مردم

قادر به درک کردن هستند و توانایی سکوت در برابر آن را دارند.
عبدالله حبیبی وزیر دفاع و قدم شاه شهیم رییس ستاد ارتش چند روز پس از بروز این حادثه از سمت هایشان استعفا دادند و این بزرگترین اتفاق در طول تاریخ سیاسی افغانستان بود که آب ها را هم از آسیاب انداخت. این دو نظامی کهنه کار افغانستان، سپس برای دور ماندن از مباحث، هر دو به عنوان سفیر در برخی کشورهای عربی تعیین شدند و داستان در همین نقطه به پایان رسید.
حالا وزارت دفاع افغانستان اعلام کرده است که شماری از مسوولین پایگاه نظامی بلخ که کوتاهی در انجام وظیفه در آنها محرز بوده؛ شناسایی و محاکمه شده اند. اقدامی نمایشی که غنی به عنوان فرماندهی اعلای قوای مسلح، می خواهد نشان دهد که در پیگیری موضوعات حساس کشوری مصمم است.
در این محاکمه مسوولین ارشد تا به پایین ترین سطح لشکر ۲۰۹ شاهین، به حبس های تنفیذی محکوم شده اند و البته این دادگاه ابتدایی است و در محاکم تمیز قطعا تغییراتی خواهد آمد که معمولا مردم و رسانه ها از آن بی خبر خواهند ماند. البته اگر دادگاه نهایی آن اصلا برگزار شود.
پر واضح است که مساله اصلی در داخل این پایگاه نظامی نبود و ریشه خصمانه آن در جایی دیگر شکل گرفته و دامن مسوولین و از همه مهمتر ۲۰۰ شهید بی دفاع آن را گرفت.
مشکل به ارگ بر می گردد؛ جایی که تمام سیاست های جنگ و صلح افغانستان در آن دیکته شده و به مرحله اجرا می رسد.
مثل همیشه برخی از آگاهان، مشاور امنیت ملی رییس جمهوری افغانستان را متهم اصلی پرونده فاجعه بلخ دانستند. سدی عبور ناپذیر که هیچ وقت، هیچ کسی از او توضیحی نخواسته و هیچ قدرتی هم توان بازپرسی از شخص جناب مشاور را ندارد.
در حادثه حمله به کاروان حامل ژنرال عبدالرشید دوستم معاون اول ریاست جمهوری در فاریاب، دوستم مشاور امنیت ملی را مسوول این حمله معرفی کرد. در حادثه خونین کابل که دست کم ۱۵۰ تن در
کثری از ثانیه نابود شدند

در حادثه حمله به کاروان حامل ژنرال عبدالرشید دوستم معاون اول ریاست جمهوری در فاریاب، دوستم مشاور امنیت ملی را مسوول این حمله معرفی کرد. در حادثه خونین کابل که دست کم ۱۵۰ تن در کثری از ثانیه نابود شدند نیز این فرد متهم ردیف اول شناخته شد؛ اما هیچ کس قادر نیست این آدم را مورد بازپرسی قرار دهد.

نیز این فرد متهم ردیف اول شناخته شد؛ اما هیچ کس قادر نیست این آدم را مورد بازپرسی قرار دهد.
هیچ قدرتی قضایی وجود ندارد که مدعیان دست داشتن این فرد در حوادث تروریستی را پای میز دادگاه کشانده و از آنها بخواهد تا شواهدی که از آن دم می زنند را ارایه کنند. تا یا خودشان به دلیل بستن افترا به مقامات دولتی بازداشت شوند؛ یا مدارکشان مورد بررسی قرار گرفته و ثابت شود که در ارگ چه می گذرد.
مسوولین ارشد وزارت دفاع ملی، بدون درنگ از کارشان کنار گذاشته شده و با کمال تعجب دیدیم که پست هایی سیاسی و مغایر با تخصص شان، به آنها اعطا گردید و به خارج از افغانستان فرستاده شدند. شایعات و اتهاماتی که به این و آن بسته می شد هم خاموش و اجساد شهدا هم به خانواده هایشان تحویل داده شد و داستان برای رییس جمهور مثل همیشه ختم به خیر گردید.
حالا محاکمه کسانی که شک داریم اصلا از چیزی خبر بوده اند؛ برای ما تبدیل به شعاری شده تا به مردم خود بگوییم که دموکراسی مداری و قانون مندی، از اساسی ترین بنیان های نظام فعلی افغانستان است.
احتمالا کفن شهدای حادثه اولین جمعه ماه ثور سال ۱۳۹۶ خشک شده و مردم هم پذیرفته اند که این یک اتفاق جاری در دل طبیعت افغانستان است که نمی توان بروز آن را مانع شد.
نظام، برنامه های خود را پیش می برد و مشاور امنیت ملی هم بدون اینکه حتا بیانیه ای در دفاع و یا رد اتهامات موجود صادر کند؛ به راحتی و در امنیت کامل، در چهارچوب تسخیرناپذیر ارگ ریاست جمهوری افغانستان به کارش ادامه می دهد و قرار نیست در مورد هیچ چیزی به کسی توضیح بدهد.
مردم افغانستان را به تحمل مصایب عادت داده اند. ما بیش از این ها را هم تحمل می کنیم؛ چون از برخاستن چیزی نمی دانیم و با استعداد تمام، فقط زمین خوردن را آموخته ایم.
الیاس کاتب – اموربین الملل

Advertisements