اما مطالبات مردم درخیابان ها و خواست های سران ضد طالب- داعش، اعلام «ماتم ملی» نیست؛ تحرک جدید علیه ائتلاف جدید ارگ و طالب است.
ائتلاف ارگ – طالب، از میان بد و بدتر، سرانجام در کوتاه مدت (تاکتیکی)، بهانتخاب بد، راضی شده است.
ارگ اعلامیه داده است که «  به منظور گرامی داشت یاد و خاطرۀ شهدای رویدادهای اخیر تروریستی، حکومت وحدت ملی فردا شنبه مورخ ۲۰ جوزای سال روان را ماتم ملی اعلام می کند.» کاربرد سردرگُم «رویدادهای اخیر» گریز از تن دادن  به تغییر و دسترسی به فرصت برای ساماندهی سبوتاژ علیه مردم است. مردم دیگر با نشر اخبار جعلی اداره نمی شوند.

همدردی لفظی پس از ده روز با مردم  سوگوار، با آن که منافقانه و بدهنجار است، گوشه ای از اثرات مقاومت ملی را نیز به  اثبات می رساند. اما مطالبات اصلی نسل نو معترض و جریان های ضد طالب، آوردن «تغییر» درنظام، محاکمه گل نبی «احمدزی» و برکناری حنیف «اتمر» است.
مخالفان درجاده ها و پنجاه درصدی های «شریک» درگاه،  با ائتلاف ارگ وطالب هنوز پنجه در پنجه اند و فشار می دهند تا کدام دستی خم شود. اگر جنبش اعتراضی و سران ضد طالب- داعش در رسیدن به مطالبات شان راه معامله یا فضولی همیشه گی را در پیش گیرند، و درهمین برهه ، با گردن خمی اعتیادی، باردیگر دور انفاس اماره شان به طواف برخیزند؛ بازگشت سلطه دکتاتوری بدوی اجتناب ناپذیر است و دیگر تا یک دوره نا معلوم، از دموکراسی، مشارکت، کثرت گرایی وهم گرایی حرف وحدیثی نخواهد بود.
 تفسیرمسأله این است: هرچند ظرفیت کاربردی بدویت سیاسی درعصر ارتباطات ودگردیسی های گیج کننده، ازنظرعملی، چیزی کمتر از ظرفیت های «دن کیشوتی» است؛ اما فرصت های توسعه و همگرایی ملی را به اسارت یک زمان کوتاه دیگر در می آورد. درین گیرودار، همگرایی «جنبش روشنایی و رستاخیز تغییر» بسیار تعیین کننده است و می تواند سدی استوار در برابر بدویت سیاسی بنیان نهد و هم مردم فروشان و برده های مال ومتاع را درین این معادله را نیز به انزوا بکشاند و به مرور، روانۀ گودال فراموشی سازد. گزارش نامه افغانستان
Advertisements