محترم ملک ستیز کارشناس و تحلیلگر مسایل بین المللی
هم‌آهنگ‌ کننده ی نشست ( پروسه کابل)، این نشست را تحریم کردها

نشست‌های بین‌المللی از دید فرهنگ دیپلوماسی دارای سه ویژه‌گی هستند:

۱.

تمرکز بر سیاست جهانی
این نشست‌ها بیش‌تر به کنوانسیون‌ها شهیر اند یا به مسایل جهانی، منطقه‌یی و یا به جغرافیای ویژه‌یی در جغرافیای سیاسی جهان متمرکز هستند. هم‌آهنگی هم‌چو نشست‌ها را نهادهای جهانی، منطقه‌یی و فرامنطقه‌یی به عهده دارند

۲.

مفهوم محور
این نشست‌ها می‌توانند بین‌المللی و منطقه‌یی باشند و یا در حوزه‌یی راه‌اندازی گردند که دولت‌های خاصی را که به مفهوم قابل‌بحث مرتبط هستند، شامل می‌سازد. این نشست‌ها به وسیله یکی از دولت‌های آسیب پذیر هم‌آهنگ و توسط یکی از شخصیت‌های برجسته و با نفوذ ریاست می‌شود


۳.

دولت محور
نشست‌های بین‌المللی دولت‌محور به معضلهء یک دولت ویژه می‌شود. این نشست‌ها یا توسط نهادهای واسط و یا توسط دولت‌آسیب پذیر مدیریت می‌شود. اگر دولت آسیب‌پذیر مسوولیت مدیریت آن را دارد، در آن‌صورت وزیر خارجه هم‌آهنگ کننده و رییس دولت و یا رییس حکومت، ریاست این نشست‌ها به عهده دارند 


حالا در اصول روابط بین‌الدول، نشست کابل در گزینه سوم می‌گنجد. تصور کنید که هم‌آهنگ‌کننده آن نشست را تحریم کرده است. از دید تخنیکی این روی‌کرد بر فضای نشست تاثیر خیلی ناگواری می‌گذارد

Advertisements