حکومت پاسخ رای مردم را با گلوله داد!
ویس الدین کریمی نیز ساعت پیش در بیمارستان جان به حق سپرد

.

كشته شدن جوان آگاه و بیدار و دلسوز کشور، محمدسالم ایزدیار، فرزند رشید سناتور محمدعلم ایزدیار توسط عوامل وحشی گارنیزون کابل به خانواده و دوستان آن مرحوم و به عموم مردم آزادیخواه افغانستان تسلیت عرض می دارد. الحاج محمدسالم فارغ التحصیل مقطع ماستری از هند بود. یکی از تصاویر ذیل، مشارکت در تشییع جنازه تبسم (دخترک معصوم هزاره) است که در غزنی به همراه 14 شهروند هزاره توسط تروریست ها سر بریده شده بود. و تصویر دیگر، لحظه شهادت خود این جوان قهرمان است.

او انسان اگاه و دلسوز به مردم و كشورش بود.
روح اش شاد

+++++++++++++++++++++++++++

امروز مردم در کابل طی اعتراضات شدیدی برای سران حکومت دست نشانده و مزدور آمریکایی نشان دادند که برای تامین عدالت و برابری آماده هر نوع قربانی میباشند.
حضور روشنفکران و وطنپرستان عدالتخواه در صفوف مظاهره کنندگان,دژ های حامیان طالبان و تروریستان را در ارگ و شورای امنیت به لرزه در آورده بود.

 

++++++++++++++++++++++++++++

عامل کشتار امروز
گل نبی ریس گارنیزیون

همراه با بادیگارد های غنی امر فیر بر اعتراض کننده گان را در تبانی با جاهد وزیر داخله داده اند
و اولین فیر از جانب بادیگارد های غنی بر عدالت خواهان گردیده
در حالیکه این اعتراضات بخاطر تامین امنیت شهروندان و خونخواهی شهدای دیروز براه انداخته شده و متشکل از اقوام مختلف افغانستان بوده
و حق فیر به روی متعرض که با عث تخریبات و برهم زدن نظم عامه نگردد خلاف نورم های حقوق بشر و حقوق افراد و شهر وندان ومختل ساختن فضای دیموکراتیک و بیان ازاد میگردد
نوت
این جنرال ها همه چوکی ها را از پارلمان خریده اند و همه ماهانه مبالغ هنگفت به مسیولین باج میدهند به شمول غنی

 

غنی چه بگوید؟ عامل کشتار امروز، طالب، حقانی، داعش یا دشمنان مردم افغانستان؟‎

تیراندازی پولیس بر مردم بهت زده از جسدهای تکه تکه شده و هراسی که شهر را فرا گرفته اما اشرف غنی با خونسردی برای بازماندگان صبر جمیل می خواهد و حال افتخار این کشتار را داعش به گردن آویزد یا حقانی و یا ارگ مملو از خاین؟

به گزارش  سایت همایون بنقل از شبکه اطلاع رسانی افغانستان ، شهری با شمایل نظامی و مرکز کشوری جنگ زده که مهم ترین نهادهای داخلی و خارجی در آن قرار دارد در شلوغ ترین ساعت روز در انفجاری مهیب به خود رنگ خون و دود می گیرد و بیشمار جنازه و زخمی که حتی دورترین سرزمین ها از عمق فاجعه به خود رنگ سیاه گرفتن و سیل تسلیت ها روانه کابل شد. در این میان پولیس نیز بر مردم عزادار آتش گشود و تعدادی را بخاک و خون کشید.

اما اشرف غنی بسیار آرام و خونسرد پس از این حمله برای بازماندگان “صبر جمیل” استدعا کرد و در حالی که کابل در بهت چنین حمله ای فرو رفته از دستاورد ننگین حکومت که بازگشت حکمتیار است دم می زند، این است رییس جمهور افغانستان.

اینکه کدام یک از گروه های تروریستی مسوولیت این انفجار را به عهده بگیرد چه اهمیتی دارد زمانی که مردم تنها خون می بینند و درد کشتار، مگر زمانی که طالبان در قول اردوی شاهین خون به پا کردند با جسد های تکه تکه شدن در وزیراکبر خان در هدف تفاوتی دارد؟

هر گروه تروریستی از داعش چند صد نفری تا طالبی که بر بیش از 60 درصد افغانستان تسلط دارد قادر به انتقال تانکری مملو از مواد انفجاری به امنیتی ترین مکان های پایتخت تحت حاکمیت اشرف غنی را دارد زیرا درون این حکومت و سران بلندپایه امنیتی غرق در نفوذی ها و فساد است.

نگاهی به عملکرد نزدیک ترین مقام امنیتی به رییس جمهور که متهم به هم دستی با طالبان است و بنا به برخی خبرها عامل اصلی جابه جایی نفوذی های بسیار به درون قدرت، چگونه می توان انتظار مقابله با طالبان و تروریستان داشت زمانی که عوامل آنان خود حکومتی هستند؟

استخبارات و کشفی که باید سدی در برابر حمله های پی در پی حداقل در کابل باشد صرف هماهنگی های درون حکومتی با تروریستان می شود که می توان رد پای مقام های دولتی را در هر انتحار و حمله دید به مانند حمله به شفاخانه چهارصد بستر، قول اردوی شاهین و اکنون وزیر اکبر خان.

گروه های تروریستی و حکومت هر دو توسط کمک های خارجی به بقای خود ادامه می دهند که اشتراک دیگری نیز دارد: ناامنی و جنگ که تنها راه ماندگاری است.

حکومت اشرف غنی خواهان تداوم جنگ است تا از این طریق بتواند به منابع مالی دست یابند و خواست همیشگی قوم پشتون را به مرحله ظهور دوباره برساند که آن کشوری پشتونیزم است و برهمین مبنا از تروریست و جنگ سالار گرفته تا قوم های رانده شده پاکستان را در جرگه پشتون ها دانسته و به زخیره سازی قومیتی می پردازند.

چنین سیاستی است که غنی را بی اعتنا به هر حمله و کشتار مردم در جای جای افغانستان می کند، با چنگ و دندان از حلقه کوچک ارگ حمایت کرده و بخش اعظم افغانستان در اختیار طالبان قرار داده می شود.

اگر حکومت خواهان امنیت برای همه مردم از هر قومیتی باشد هیچ طالب و داعش و تروریست دیگری نمی تواند به حیات خود در افغانستان ادامه دهد، بسیاری از رهبران جهادی و برخی مقام ها بارها از نفودی های قدرتمند در حکومت گفته اند که در هماهنگی مستقیم به تروریستان هستند که یا تبعید شدند و یا ترور و دیگران برای حفظ جان سکوت اختیار کرده اند.

در این 16 سال هر رهبر و فرمانده ای که در گذشته علیه طالبان نبرد می کردند در بازی های ارگ تبدیل به مهره های سوخته شدند تا زمینه برای ورود مقام های متمایل به طالبان، پاکستان و عربستان در مهم ترین سمت های امنیتی ابقا شوند، شمال نمونه بارز از چنین سیاستی است که در طول دو سال تبدیل به قندهار و هلمند طالبان شد و پایتخت که زیر سلطه افرادی چون استانکزی به همان پایتخت دوران هرج و مرج بدل شده است که هر روز خون می بارد و مرگ.

هرچند افغانستان هزاران رویداد تلخ در طی چهل سال جنگ به خود دیده اما در برابر خونسردی اشرف غنی در قبال انفجار وزیر اکبر خان که 80 کشته و بیش از 400 زخمی داشته بدون هیچ نشانی از قاطعیت در برابر عاملان این جنایت چه می توان گفت؟ جز اینکه افغانستان در سخت ترین روزگار بی لیاقت ترین رییس جمهور را دارد.

انفجار مرگبار وزیراکبر خان، ششمین حمله در سال جاری میلادی و بیستمین حمله از آغاز سال 2016 به کابل است، حال سوال این است که زمانی که یک تانکر مملو از مواد انفجاری به راحتی وارد امنیتی ترین قسمت پایتخت می شود و نزدیک به 500 کشته و زخمی بر جای می گذارد، دشمنان میدان های جنگ قدرتمند شده اند یا حکومت لانه دشمنان شده؟

Advertisements