هلیکوپترهای ناشناس، معضل شناخته‌شده امنیت افغانستان

سخنگوی والی سرپل می گوید که پنجشنبه گذشته، دو هلیکوپتر ناشناس در مناطق تحت کنترل طالبان فرود آمده‌‌اند.

ذبیح الله امانی گفت که این هلیکوپترها حوالی ساعت ۸ شب در منطقه “پشت باغ” ولسوالی صیاد که تحت کنترل طالبان است، فرود آمدند.

او افزود که هر دو هلیکوپتر حدود ۱۰ الی ۱۲ دقیقه در این منطقه توقف و بعد در مسیر سرپل- شبرغان پرواز کرده‌اند.

آقای امانی مدعی است که “بدون تردید این هلیکوپترها نیروهای تروریستی مخالف دولت افغانستان را تجهیز کرده‌اند.”

او گفت که این هلیکوپترها “تجهیزات و جنگ افزار نظامی” در اختیار نیروهای مخالف دولت قرار داده‌اند.

چند سال قبل هم ظاهر قدیر؛ نائب اول پیشین مجلس نمایندگان، از پرواز هلیکوپترهای ناشناس بر فراز ولایت ننگرهار شکایت کرد.

او گفت که این هلیکوپترها در مناطق مختلف ننگرهار به زمین می‌نشینند و وقتی از مسؤولان درباره آنها پرسیده می‌شود، جواب این است که آنها اجاره‌ای هستند و به دلیل عوارض فنی نشست می‌کنند!

همه این ابراز نظٰرها و موضع گیری ها از همان سال های پیش تاکنون، در حد یک ادعا باقی مانده و دولت و نیروهای خارجی درگیر موضوع امنیت و مبارزه با تروریزم در افغانستان، هیچگاه به صورت جدی، با این مسایل برخورد نکرده اند.

زمانی در دوران حکومت گذشته، این ادعاها به اندازه ای اوج گرفت و جدیت پیدا کرد که حتی حامد کرزی؛ رییس جمهوری پیشین نیز باری گفت که هلیکوپترهای ناشناس در سمت شمال کشور، شب هنگام، تروریست ها را جا به جا می کنند؛ اما این اظهارات نیز علیرغم آنکه از سوی عالی ترین مقام اجرایی کشور، بیان شده بود، هیچگاه مورد پیگیری جدی قرار نگرفت و روشن نشد که این هلیکوپترها از سوی چه کشوری، اقدام به این کار می کردند و افراد مسلح مورد نظر به کدام جریان وابسته بودند.

مشابه همین ادعا باری از جانب یک عضو شورای ولایتی غزنی هم مطرح شد؛ اما همچنان مسکوت ماند و در میان سکوت پرسش برانگیز و مبهم مقام های محلی و مرکزی، گم شد.

تکرار این ادعاها از سوی سخنگوی والی سر پل در دوره حکومت کنونی، به باور بسیاری از تحلیلگران، نشان می دهد که دست های بزرگی در پشت ماجرای ناامنی در افغانستان در حال کار اند و طالبان و تروریزم، ریشه در بازی های پشت پرده ای دارند که در صورت پایان نیافتن این بازی ها، امکان برقراری صلح و برپایی ثبات و آرامش در افغانستان وجود نخواهد داشت.

کارشناسان می گویند که سؤال این است که حریم هوایی افغانستان تحت سلطه و کنترل چه کسی است و چه کسانی با استفاده از هلیکوپتر به اندازه ای آزادی عمل و اختیار دارند که می توانند در هر نقطه ای از کشور که اراده کنند برای مخالفان مسلح سلاح و نیروی انسانی توزیع نمایند؟

این در حالی است که طالبان و سایر جریان های تروریستی به نیروی هوایی و هلیکوپتر دسترسی ندارند و حتی در زمان سلطه رژيم طالبان بر افغانستان هم این، نیروهای هوایی و هواپیماهای جنگنده ارتش پاکستان بودند که به کمک این گروه می آمدند و بر مواضع نیروهای مقاومت، حمله می کردند.

بر این اساس، موضوع هلیکوپترهای ناشناس، از دیرباز به این سو همچنان معضل شناخته شده امنیت افغانستان است و از دید آگاهان، در صورتی که حکومت در قبال ناامنی های جاری در کشور به ویژه در سمت شمال، توجه و احساس مسؤولیت عمیق و جدی نکند و از جانب دیگر، اظهار نظر صریح و هشدارآمیز مقام های محلی ولایت سر پل که این روزها به یکی از کانون های اصلی فعالیت های تروریستی در شمال تبدیل شده نیز مانند همه ادعاهای دیگری که در گذشته با موضوع انتقال و توزیع اسلحه و مهمات و نیروی انسانی توسط هلیکوپترهای ناشناس برای تروریست های طالبان و… در بخش های مختلف خاک کشور، وجود داشته، نادیده گرفته شود، این امر می تواند تأثیرات ویرانگری روی امنیت و ثبات افغانستان گذاشته و مانع از برقراری صلح و شکست تروریزم در کشور شود.

نکته مهمی که از دید صاحب نظران در این خصوص وجود دارد این است که این تنها دولت و نهادهای امنیتی کشور نیستند که در خصوص ابهام زدایی از پرونده هیلکوپترهای ناشناس، مسؤولیت مستقیم دارند؛ بلکه نیروهای خارجی، ناتو و امریکا نیز به صورت مستقیم با این پرونده درگیر اند و باید به ابهامات موجود در این زمینه به طور صریح و بی پرده، پاسخ بدهند؛ زیرا از نظر عملی، بدون تأیید و موافقت این نیروها، حتی تصور اینکه کشوری از بیرون اراده کند که از طریق هلیکوپتر در مقابل دیدگان رادارهای هوشمند و فوق پیشرفته ناتو و امریکا در عمق خاک افغانستان، به تروریست ها کمک برساند، امکان پذیر نیست؛ بنابراین، اگر حقیقت روشن شود، در عقب این پرونده، حتما رد پای طرف های زیادی، مشخص خواهد شد.

Advertisements