.

اینبار بلخ امن، قتلگاه فرزندان رزمنده این سرزمین بود و حال اشرف غنی پاسخ بگوید که فردا کدام ولایت را آماده کشتار می کند، هرات یا بدخشان؟

به گزارش سایت همایون بنقل از شبکه اطلاع رسانی افغانستان ، تاریخ سیاسی افغانستان پر است از رهبران گذشته ای که خون ریختند و رهبران امروزی که از دلِ طالب به حکومت رسیده اند به مانند کرزی و اشرف غنی که سنگ طالب را به سینه می زنند و مردم بی دفاع را راهی قتل گاه می کنند.

آنچه در قول اردوی بلخ رخ داد نه جنایتی تازه بلکه به تکرار در مقابل چشم حکومت و مقام های بلندپایه امنیتی، جان رده پایین ترین نظامیان به مانند مردم بی دفاع در جای جای این سرزمین به دست طالبان گرفته شد.

این ننگ و شرمساری چرا در وجود سردمداران این سرزمین رخنه نمی کند؟ این درد و تباهی تا چه زمان ادامه دارد مگر زمان رسوایی طالب دوستان خودی که سکان این کشور را به دست گرفته اند، نرسیده است؟

اشرف غنی که مقام رییس کل قوای مسلح افغانستان را به زور به گردن آویخته در کنار نماینده های معامله گر و فاسد دست به بقای ضعیف ترین مقام در پست ریاست وزارت دفاع زدند، تنها مقصران رویداد بلخ، شفاخانه چهارصد بستری و هر قتل عام دیگر در این کشور هستند.

این بی کفایتان، چه سال های که در جبهه تروریستان و گرمای وجود پاکستان کمر به نابودی مردم بسته بودند و دورانی که با لباس مبدل به مقام و قدرتی رسیده و در کشتار سربازان و مردم این مرز و بوم دست دارند، همان مقام های که طالب را واقعیت بزرگ و برادر خطاب می کنند.

اشرف غنی به دفاع از حقوق چه کسی بر مسند قدرت به حیف و میل ثروت افغانستان مشغول است، طالب یا مردم ؟ شخصی که با تمام توان سعی در توجیه هر جنایت و کشتار آنان، تنها گروه کوچکی را دشمن می داند و اندیشه و روش کرزی نیز که دیگر بر همگان آشکار است: طالبی که 13 سال به عنوان رییس جمهور، بقای آنان را تضمین کرد و نتیجه را در کابل و بلخ می بینیم.

حمله طالبان با نیروهای اندک به هر نقطه از این کشور و حتی امنیتی ترین نهادها، فجایع بزرگ در پی دارد که از ارگ نشات می گیرد، این ارگ و ارگ نشینانی که لانه ای برای خودی های طالب شده اند.

زمانیکه واقعه چهارصد بستر در کابل اتفاق می افتد و خبرها حاکی از هماهنگی های درون حکومتی با حمله کنندگان بوده چرا باید رییس جمهور با تمامی توان و قدرت به بقای وزیر دفاع تلاش کند و در این میان، پارلمان بماند که در این هفت سال چه کرد و چه پرونده سیاهی دارد.

شکست های پی در پی امنیتی که هر ماه رخ می دهد و ناهماهنگی های استخبارات با نظامیان به دلیل رهبری ضعیف راس وزارت امنیت و شخص رییس جمهور است، اگر تنها کمی اراده برای ثبات در این افراد وجود داشت، اکنون هر روز در عزای سربازان رخت ماتم به تن نمی کردیم.

ناامنی های هر روزه و آشوب بی پایان، بهترین فضا برای برقراری حکومت متقلب اشرف غنی و جولان طالبان و تروریستان در افغانستان است و بی شمار قربانی که در فقر مطلق یا در حال فرار از جنگ هستند و یا گیرافتاده در میدان های نبرد.

طالب براساس نابودی بنا شده و طی دو دهه کشتار در مناطق مختلف افغانستان نشان داد که نه پایبند به قومیت است و نه وابسته به خودفروخته گان، اما درد از سوی مقام های می باشد که اعتماد مردم را خرج تروریستان کرده و امیدهای را به یاس بدل می کنند.

اینبار بلخ، قتل گاه سربازان بود و حال اشرف غنی پاسخ بگوید که فردا کدام ولایت را آماده کشتار می کند، هرات یا بدخشان؟
گوری که به دست خایین حکومتی هر روز برای مردم کنده می شود، دگر روز برای خود آنان نیز حفر می شود

Advertisements