!…..بزرگ افغانستان” (حامد کرزی) به وجدان لرزان وبی حیآی متهم شد”

دکترصفوی

فریاد های بی وقت وناوقت وبیموردچند نفر را ازجمله آقایون کرزی , سپنتا وامرالله صالح را اصلانادیده وناشنیده بگیرید ؛ زیرا اکثرآ بحث ها وموضعگیری های شان مصرف داخل داشته جزمصروف کردن ذهنیت عامه چیز دیکری نمیباشد ؛ ولی درباطن امر هرکدام شان به خود پایگاه خاصی دارند درحقیقت کاری خطایی نخواهند نمود که برخلاف حامیان شان قرار بگیرند واگر تخمی بدهند .. متاسفانه مردم ما ازآن مستفید نخواهند شد واین تخم به صاحبان اصلی شان تعلق میگیرد” هرکه دندان دهد نان دهد..”. وحتی این هرسه نفر برای فریب واغفال مردم دربعضی اوقات جنگ زرگری یا به اصطلاح عامیانه یاخاله جنگی را دربین خود رقم میزنند درحالیکه مردم میدانند که این ها یک تن اند . دقت کنید تا دیروز امرالله صالح حتی به تلف شدن یک تار موی ویک لحظه خواب نا آرام پیشوآ و به گفته ایشان ” بزرگ افغانسان” (حامد کرزی) روادار نبودند ولی امروزامرالله صالح درنوشته خویش حامد کرزی را متهم به ” وجدان لرزان ” دیده درآ و” بی حیآ ” خطاب میناید واین همان خاله جنگی است که خود سناریوی اش را میدانند . ضمنا درحالیکه همین اکنون دادفر سپنتا هم سخنگو وهم رییس بنیاد کرزی به حساب میروند وگویا موضعگیری علیه کرزی نموده اند یعنی اینکه دیگرسکوت نمیکنند.. ! این صداهای بی پایه جز یک فریب ومخدوش نمودن اذعان مردم چیز دیگری نیست ، این صحنه سازی ها وبازی های گربه وموش دیگر کهنه شده است . خیلی خوب بیاد دارم زمانیکه هنوز هردوی این عالی جنابان دردوران زمامداری حامد کرزی همه کاره بودند وچشمان شان را مرحمت ونوازش های امریکای کور کرده بود وطوری به این دستگاه چسپیده بودند که گوی افغانستان فردا وپس فردا عضو پیمان اتلانتیک شمالی ومتحد غرب خواهند شد ودنیا گل وگلزار میشود وهمه داشت ونداشت این سرزمین را دراختیار شان قرار داده بودند وفکر کرده بودند که افغانستان نه متحد منطقوی دارد ونه هم به هیچ کشوری دیگری نه هم مرز است ونه هم روابط اقتصادی …دارد جز ایلات متحده امریکا وبازهم امریکا… و تمامی آن تهدات ووابستگی افغانستان را ازجمله جنبش« عدم انسلاک » را به مسخره گرفتند و آقای داد فر اسپنتا که وزیر خارجه در آنزمان ازرفتن به چنین کنفرانس ممالک عدم انسلاک ابآ می ورزید ونیز امرالله صالح درچندین نشست خویش این سازمان را که افغانستان عضو آن است بی معنی است قلمداد نمود وگفته بود : “وداع به بیطرفی : افغانستان هیچگاه ازبی طرفی بودن وحایل بودن دستیاب به پیشرفت بزرگ ترقی واقعی نگردیده است ،سیاست حایل موقعیت با ارزش افغانستان رابرای بیشتر ازیک قرن خنثی ساخت . امضای موافقتنامه امنیتی باامریکا یک اقدام نیک و استراتیزیک است که ازچندین جهت به کشور ما نفع میرساند.”درحالیکه این جوان احساساتی باید میدانست که حاصل تجربه تلخ چندین دهه اخیر نشان داد که خودرا چسپ زدن به بلاک ها آینده اش تباهی وویرانی است

Advertisements