خط دیورند و بربادی کشور

موضوع خط ديورند بار ديگر بر سر زبان ها افتاده است. اين مسأله يکي از جنجالي ترين مسايلي است که در سه، چهار دهه اخير در افغانستان هردم مورد بحث و گفتمان هاي سياسيون، احزاب و حلقات روشنفکر و عوام قرار مي گيرد.

چرا اين گفتمان هميشه داغ مي باشد و در آن مناقشات زيادي ميان موافقات و مخالفان آن موجود است؟

پاسخ به اين مسأله تا جايي به ديدگاه هاي ما در مورد اين غامض ترين مسأله پيوند مي گيرد؛ زيرا هر يک از اين طرف ها آن را جنبه قومي مي دهند هر چند روشن است که حل اين موضوع به جنگ و صلح در افغانستان رابطه دارد.

افغانستان از بدو تشکيل کشوري به نام پاکستان در گير اين خط تنش آلود با پاکستان مي باشد.

پس از ايجاد پاکستان در 1947 انگليس سرحدات قبلي را که امير عبدالرحمن براي افغانستان مشخص کرده بود احترام گذاشت و بي آن که به مسأله پشتون هاي آن سوي ديورند نظر داشته باشد، اين خط را به عنوان سرحد پاکستان به رسميت شناخت و بر بنياد آن همه کشور هاي دنيا اين خط را سرحد ميان افغانستان و پاکستان قبول کرده اند.

اگر به پيشينه تاريخي مسأله هم نظر اندازيم پس از امير عبدالرحمن زمامداران ديگر کشور نيز اين خط را سرحد ميان دوکشور افغانستان و پاکستان به رسميت شناخته بودند که اسناد مربوط آن همين اکنون در آرشيف و موزيم انگليس موجود مي باشد.

تنش بر سر اين خط فقط در زمان زمامداري ظاهرشاه که موضوع پشتونستان مطرح شد، شدت يافت و حتا باري در زمان صدارت محمدداوود لشکرکشي صورت گرفت.

داعيه پشتونستان آزاد روابط ميان هردو کشور را تيره تر کرد و از آن دم الحاق مناطق پشتون نشين به افغانستان، يکي از نکات شماري از زمامداران بود هر چند باشنده گان آن مناطق در همه

پرسيي که سال ها قبل در اين خصوص در پاکستان برگزار شد، پشتون هاي پاکستان به ماندن در کنار آن کشور رأي دادند، ولي اين موضوع در نزد بخشي از افغان ها همچنان يک خط قرمز باقي ماند.

اما اکثريت مردم افغانستان اين خط را همچنان سرحد قانوني براي کشور ما مي دانند که هيچ سند و مدرکي براي عدم قبول آن در داخل افغانستان و ديگر کشور هاي منطقه وجود ندارد.

واقعيت اين است که زمامداران کشور ما تا کنون اين درايت را نداشته اند که براي پايان دادن به اين کشيده گي بزرگ از راه هاي معقول و ميانجيگري کشور هاي دوست و سازمان ملل اقدام کنند.

يکي از علل و عوامل بربادي کشور ما و ادامه جنگ هاي دراز مدت در اين کشور همين مسأله ديورند مي باشد.

پاکستان براي همين مسأله است که اين همه تروريست و جنگجو به افغانستان مي فرستد تا اين کشور همچنان بي ثبات و ويران گردد و ما تاوان به رسميت نشناختن خط ديورند را از سوي دولت افغانستان مي پردازيم.

روشن است که افغانستان از آن رو به مراجع بين‌المللي براي حل خط ديورند مراجعه نمي کند چون دست آويز قانوني و تاريخي در اين خصوص ندارد.

اگر زمامداران کشور ما بخواهند مي توانند به اين کشيده گي پايان بدهند. تدوير يک لويه جرگه که در آن نماينده گان مردم ما وجود داشته باشند، مي تواند يکي از راه هاي حل اين کشيده گي باشد.

اما جهان باور مند است مرز ميان افغانستان و پاکستان خط ديورند است و بايد با جسارت مردم در اين مورد تصميم بگيرند تا کشور ما بيشتر از اين برباد و ويران داعيه خط ديورند نگردد آرمان ملی.

Advertisements