اگر طالب کشتار و نفوذی ها معامله نکنند و وزارت دفاع در خواب به سر نبرد، پس این آتش جنگ چگونه شعله ور شود؟ برکناری وزیر دفاع می تواند تااندازه ای مرهمی بر بازماندگان باشد، اگر رییس جمهور دل از وابستگی ها بکند

به گزارش سایت همایون بنقل از شبکه اطلاع رسانی افغانستان ، جنگ در کابل نیست اما به اندازه ظرفیت شهری و جمعیتی آن انواع خشونت ها از انتحاری ها، جرم و جنایت گرفته تا اختتاف وجود دارد که بیش از مراکز جنگی افغانستان تلفات انسانی به بار می آورد، حال اگر امنیت در پایتخت چنین متزلزل است باید انگشت اتهام به سوی چه فرد یا ارگانی گرفت؟

در حکومت وحدت ملی معیار در پست های مهم بخصوص امنیت، تنها اعتمادی فردی است و در حلقه ی افراد نزدیک به رییس جمهور شخصی قابل اعتمادتر از عبدالله حبیبی و معصوم استانکزی نبود که اکنون در مهم ترین مقام های امنیتی افغانستان برقرار شده اند که خود فاجعه بزرگی برای کشور و پایتخت است.

پس از شکست های پی در پی امنیتی در کابل که حتی وزارت دفاع را هدف قرار دارد و نیروهای آن، نه تنها هیچ آمادگی نداشتند بلکه به مانند افراد عادی باعث تجمع شده و بهترین فرصت برای حمله دیگر را ایجاد کرده اند، کمربندهای بیشمار امنیتی و فضای حکومت نظامی بر شهر زمانی که دستاورد قابل ملاحظه ای در پی ندارد برای چه هست؟ نمایشی برای فریب و مختل کردن زندگی مردم؟

جدای از تمامی ناکامی های امنتیی در پایتخت، حمله تروریسیتی به شفاخانه نظامی داود خان که در امنیتی ترین نقطه کابل قرار دارد و باعث کشته و زخمی شدن 100 تن و درگیری چندین ساعته شده، یک شکست شرم آور برای وزارت دفاع و شخص عبدالله حبیبی می باشد که با تمامی فرصت های بیشمار ریاست جمهوری به وی و تاوانی که مردم و نیروهای امنیتی در ضعف رهبری داده اند باید برکنار شود تا دیگر مقام ها پی ببرند که تنها وابستگی دلیل بقای آنان در قدرت و مقام نیست.

زمانی که رییس جمهور در واکنش به این حمله می گوید:”در مبارزه با تروریستان هیچ ابهامی وجود ندارد و نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان با تمام توان علیه افراد و گروه های که دست به جنایت و کشتار مردم می زنند، مبارزه می کنند” باید گفت که سربازان و مردم با تمام توان در دفاع از کشور هستند اما دلیل این کشتارها تنها وجود ضعیف ترین رهبران در بالاترین مقام های امنیتی است که از سوی وی گماشته شده اند.

باید چند تعداد بی گناه دیگر قربانی بی کفایتی ها شده و هر روز جوی خون از کابل جاری شود تا رییس جمهور بفهمد، این وزیر بدرد ریاست وزارت دفاع نمی خورد و هیچ توانی برای رهبری و کنترل ناامنی ها ندارد؟! تا چه زمانی وابستگی ها تنها دلیل رسیدن به مقام در این کشور است و نفوذی ها دلیل انتحاری و کشتار؟

عبدالله حبیبی از زمان رسیدن به وزارت دفاع تاکنون، کارنامه ای ضعیف داشته و هر چند بارها به طنز از وی به عنوان مقامی در خواب یاد می کنند اما در واقعیت وزیر دفاع در خواب به سر می برد در حالی که هر روز حمله های تروریستی خواب از چشم مردم ربوده و هر روز ماتم بر آنان نازل می شود.

رییس جمهور اگر توان تشخص صلاحیت مقام های بلندپایه را ندارد می تواند از لشکر مشاوران خود کمک خواسته و افرادی را برای پست های مهم انتخاب کنند که چنین ننگنی برای کشور به بار نیاورد: کشف و استخبارات وزارت دفاع چنان ضعیف است و به عبارتی وجود خارجی ندارد که مردم عادی قبل از نیروهای امنیتی از حمله ها و تهدیدها مطلع هستند.

از سوی دیگر خبرهای ضد و نقیض از حمله تروریستی به شفاخانه نظامی داود خان از سوی حکومت و بخصوص وزارت دفاع تنها نشان دهنده ضعف این نهاد مهم امنیتی است که در میان آن همه کشتار و حمله، تنها نگران نشست و برخواستن چرخبال بر پشت بام شفاخانه بود.

عبدالله حبیبی به عنوان وزیر دفاع و معصوم استانکزی در سمت ریاست عمومی امنیت ملی به عنوان بالاترین مقام های امنیتی افغانستان و به دلیل رویدادهای مدام تروریستی و ضعف در کنترل و استخبارات از مقام خود باید برکنار شوند که امری عادی در هر نقطه ای از جهان در قبال مقام های بی کفایت است اما این وابستگی ها تنها دلیل برای بقای هر قدرتمندی در کشور شده که زیر سایه حمایت رییس جمهور یا در خواب بی خبری هستند و یا در حال معامله و زد و بندهای سیاسی.

اما آنچه که باری دیگر حمله بر شفاخانه داود خان به مردم و حکومت نشان دارد، وجود نفوذی ها در میان نیروهای امنیتی است و جز این هیچ تروریستی نمی توانست با مهمات بسیار و گروهی وارد یک شفاخانه شده و ساعت ها دست به کشتار زده و در مقابل نیروهای امنتیی مقاومت کنند.

نفوذی های طالبان به راحتی شامل ارتش می شوند و مجروحان آنان در کنار نیروهای امنیتی در شفاخانه بستری شده و مداوا می شوند و با وجود چنین امکانات و زمینه برای تروریستان، چرا دست به حمله و کشتار نزنند؟

اگر طالب کشتار و نفوذی های حکومتی معامله نکند و وزارت دفاع در خواب به سر نبرد، پس چه کسی در این کشور آتش جنگ را شعله ور کند؟ ننگی که بر پیشانی این وزارت است می تواند در برکناری وزیر دفاع تااندازه ای مرحمی بر زخم بازماندگان انتحاری ها باشد اگر رییس جمهور دل از وابستگی ها بکند

Advertisements