پس از معامله ننگین قندوز:

تاله و برفک، پیشکش حکومت به طالبان بود

n00065855-b
حکومت از امکانات دولتی گرفته تا تجهزات نظامی را به بغلان برده و پیشکش طالبان کرد اما در این معامله ننگین به مانند قندوز زمانیکه مردم قتل عام شدند و شهر غارت، با افتخار خبر بازپس گیری نشر می کند
به گزارش  سایت همایون بنقل از شبکه اطلاع رسانی افغانستان ، بر اساس ادعای طالبان که بر 30 درصد خاک افغانستان تسلط دارند و بر باقی 70 درصد به مانند یک تهدید بزرگ هستند، اما در ظاهر جنگ گسترده ی افغانستان که طالب در میدان نبرد می جنگد، در پشت صحنه آن این حکومت است که دست به هماهنگی و هدایت مخالفان می زند.

در حالی که طالبان با نیروهای چند هزار نفری عمدتا پراکنده و عملیات های چریکی، چگونه توان مقابله با ارتش یک حکومت و ایتلافی از مجهزترین کشورهای نظامی جهان یارای ایستادگی چند روزه را دارد چه رسد به 15 سال جنگ مدام و به گفته فرمانده نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان: بن بست جنگ!

واگذاری و بازپس گیری ولسوالی های تاله و برفک ولایت بغلان، نمایشی دیگر از حکومت بود تا از امکانات دولتی گرفته تا تجهیزات نظامی را بدون نیروی امنیتی به این مناطق ارسال و به طالبان واگذار کند در حالی که هیچ درگیری میان نیروهای دولتی و طالبان رخ نداد و تنها به مانند گذشته و به تکرار: مردم بی گناه در چنین معامله ننگینی کشته، زخمی و بی خانمان شدند و زمانی که مناطق خالی از امکانات شد با افتخار خبر بازپس گیری را نشر می کند.

سقوط قندوز، غارت تاله و برفک، جنگ از شرق گرفته تا غرب و شمال و هر جنایتی از سوی مخالفان مسلح که در افغانستان رخ می دهد در ارتباط با درون حکومت و حامیان خارجی آن است زیرا این حکومت و کشور در وابستگی کامل به غرب به سر می برد و بدون اجازه ی امریکا حتی اختیار جابه جایی نیروهای خود در مناطق را ندارد.

زمانیکه سربازن بدون مهمات و حتی سلاح و آذوغه در میدان های جنگ رها می شوند و هر روز با تلفات بالا، روز به روز روحیه آنان را تضعیف می کند، فرماندهان و رهبران امنیتی افغانستان مشغول معامله و جابه جایی تجهیزات پیشرفته به دشمان این خاک هستند.

بر اساس برخی خبرها از باشندگان و بزرگان این ولسوالی ها، هنگامی که این منطقه به دست طالبان سقوط کرد، ولسوال و قوماندان امنیه در تاله و برفک حضور نداشتند و طالبان تمامی امکانات دولتی را با خود بردند در حالی که با 170 نیرو توانستد دو ولسوالی تحت کنترل حکومت را به راحتی تصرف و غارت کنند.

خطر سقوط ولسوالی های این چنینی به مانند ولایت قندوز قابل پیش بینی بوده است و مردم ملکی بارها و بارها از حکومت خواستار کمک و عملیات نظامی شدند اما وجود افراد نفوذی در این مناطق و هماهنگی با درون حکومت هیچ گاه اقدامی صورت نگرفته و واگذار طالبان شد.

این جنگ مدام افغانستان تنها به سبب حکومتی است که همچنان که طالبان را برادر می خواند، گورهایی برای مردم بی دفاعی حفر می کند تا تنها برای یک هدف یک ملت را قربانی کند: حکومت تک قومی پشتونیزم.

با نگاهی به جغرافیایی جنگ و تغییر میدان های نبرد می توان پی برد که دیگر به مانند سال های گذشته مناطق جنوب، مرکز جنگ نیست بلکه در یک استراتژی بزرگ، مناطق امن افغانستان در شمال و شرق تبدیل به ناامن ترین مکان ها شده اند.

حال مقام های که همواره با ادعای مقابله با مخالفان مسلح از عملکرد حکومت وحدت ملی دفاع می کنند در واگذاری تاله و برفک چه ادعایی دارند، قدرت طالبان افزون شده یا تعداد وابستگان و خودفروختگان حکومتی؟

دولتمردان معامله گر با غربی که تنها برای منافع و غارت به این سرزمین یورش برده اند به تروریستان چنان قدرتی داده اند که تنها با ده ها نیرو یک ولایت را به خاک و خون می کشانند و پیروزمندانه انبارهای خود را مملو از تجهزات و مهماتی می کنند که پیش کش همین حکومت است.

زمستان سال جاری دیگر نه سرما و نه برف آن سدی بر سر راه ترویستان بود بلکه حمله های گسترده تری در مناطق مختلف صورت دادند، خبر از جنگی بزرگتر در بهار و تابستان سال آینده دارد و حال که طالبان به راحتی دو ولسوالی بغلان را برای رسیدن به مرکز امن افغانستان تصرف کرده و با مهماتی برای یک سال آینده از آن خارج می شود به کدام منطقه خواهد رفت؟ بامیان که هم مرز با بغلان است و سال ها در امنیت به سر برده و داغ تلخ تخریب بودا و کشتار مردم در حکومت طالبان را بر سینه دارد!

کدام منطقه افغانستان دیگر در کنترل کامل حکومت است زمانی که حتی امنیتی ترین شهر و قلب کشور در انتحاری های هر روزه طالب و داعش، فلج امنیتی می شود.

ناامنی های که طی دو سال گذشته رخ داد و ولسوالی و ولایت های که سقوط کرد و یا در آستانه غارت به سر می برد، معامله های بزرگی است که بر آن جنگ مدام نام نهادند تا فساد و زد و بندهای خود را پنهان کنند.

بحران انسانی و جنایت ها از آن افغانستانی شده است که حکومت در کنار دشمن بر سر نابودی آن به توافق می رسند با وجود میلیاردها دالر برای فساد و غربی که به پشتوانه جنگ و هراس هم به منفعت می رسد و هم غارت می کند.

حال باید از اشرف غنی و حامیان وی پرسید که پس از تاله و برفک طالبان به کدام سو خواهند رفت و چه تعداد زن و کودک برای قربانی است؟

Advertisements