139510041602448809533524

ﺍﺯ ﺭﻭﺯی که ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺍﺷﻐﺎﻟﮕﺮ ﺍﻋﻼﻥ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﻭﻏﯿﻦ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﻣﺰﺩﻭﺭﺍﻥ ﺩﺍﺧﻠﯽ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ مترجمانی ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﺸﻢ ﻭ ﮔﻮﺵ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﯾﻦ مترجمان ﻫﺮﺍﺱ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﻫﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ؟

ﺯﯾﺮﺍ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻫﺠﻮﻡ ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ افغانستانی ﻫﺎ ﺭاﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻫﻢ ﻭﻃﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻮﺳﻂ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺍﺷﻐﺎﻟﮕﺮ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﺳﺎﻧﯿﺪﻧﺪ، ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﻫﺎﻧﺖ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ. ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﭘﯿﺎﻡ ﻫﺎ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩﻫﺎﯼ آنها ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮنه پی در پی ﺑﻪ ﻧﺸﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ مترجمان ﺍﻓﻐﺎنستان به ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺗﻠﺦ ﺩﭼﺎﺭﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺷﻐﺎﻟﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻧﮕﺬﺍﺭﻧﺪ.

ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﭘﯿﺶ، ﻣﺼﺎحبه ﯾﮏ ﺟﻮﺍﻥ ﮐﻪ ﺟﺎﻭﯾﺪ ﻫﻮﺗﮏ ﻧﺎﻡ دارد ﻭ ﺩﺭ ﻗﻨﺪﻫﺎﺭ ﻭ ﻫﻠﻤﻨﺪ ﺑﺎ ﻋﺴﺎﮐﺮ ﺍﺷﻐﺎﻟﮕﺮ انگلیسی ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ مترجم ﻭ ﺭاﻫﻨﻤﺎ همکاری کرده است ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﯽ ﺑﯽ ﺳﯽ ﺑﻪ ﻧﺸﺮ ﺭﺳﯿﺪ. ﺟﺎﻭﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: ﭘﺲ ﺍﺯ ﺧﺮﻭﺝ ﻋﺴﺎﮐﺮ انگلیسی ﺑﺴﯿﺎﺭ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ همکاری کرده است.

ﻭﯼ ﻣﯽ ﺍﻓﺰﺍﯾﺪ: ﺩﺭ ﺣﻖ ﻣﺎ ﻇﻠﻢ ﻭ ﺑﯽ ﻋﺪﺍﻟﺘﯽ ﺷﺪ، ﺯﯾﺮﺍ ﺁﻧﺎﻥ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎیی کرده بودند ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺑﺮﯾﻢ؛ ﺍﻣﺎ ﺟﺎﻭﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﻪ ﺗﮑﻠﯿﻒ ﺑﻪ ﮐﻤﭗ ﮐﺎﻟﯽ ‏( ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ‏) ﺭﺳﯿﺪ، ﺳﭙﺲ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻮﺗﺮ ﻻﺭﯼ ﺑﻪ انگلیس ﺭﺳﯿﺪ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻣﻨﮕﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﻭﻟﺖ انگلیس ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﻨﺎﻫﻨﺪﮔﯽ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﺍﯾﻦ مترجم ، انگلیسی ها ﺭﺍ ﻃﻌﻨﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ که ﺷﻤﺎ ﻧﻈﺎﻣﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﺪ، ﻣﺎ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻧﻤﻮﺩﯾﻢ، ﺍﻣﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ.

ﻗﺎﺑﻞ ﺫﮐﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺗﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺟﺎﻭﯾﺪ ﻫﻮﺗﮏ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺍﺷﻐﺎﻟﮕﺮ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﯾﮑﺠﺎ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻢ ﻭﻃﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ، ﺧﺎﺭﺟﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺭاﻫﻨﻤﺎیی کردند ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﺐ ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻓﻐﺎنستانی ﻫﺎ ﭼﺎﭘﻪ ﻫﺎﯼ ﻭﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ، ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ، ﺯﻧﺎﻥ، ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻭ ﮐﻬﻦ ﺳﺎﻻﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﺎﻭﯾﻦ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻭﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎل ها ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﻔﯽ ﺑﯿﺎﻧﺪاﺯﻧﺪ؛ ﺍﯾﻦ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ مترجمان 15 ﺳﺎﻝ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺻﻠﯿﺒﯽ ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ، ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻼﻣﺖ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺑﺰﺩﻻﻧﻪ ﻭ ﻧﺎﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻧﻪ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ دهند.

ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﻣﺘﻬﺎﺟﻢ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﺯ اﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﻧﺎﺷﺎیست ﻭ ﻏﯿﺮﻣﺸﺮﻭﻉ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﺷﻐﺎﻟﮕﺮﺍﻥ ﻣﻄﻠﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ. ﺣﺎﻻ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺟﺎﻭﯾﺪ ﻫﻮﺗﮏ دﺭﮎ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻭ ﺟﺮﻡ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺭﺍ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﺍﯾﺸﺎﻥ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﻓﻐﺎنستانی ﻫﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺑﺎ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺘﺒﺎﻗﯽ ﺍﺷﻐﺎﻟﮕﺮﺍﻥ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ، ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ کنند ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﮐﺎﻋﺬ ﺗﺸﻨﺎﺏ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﯾﮏ ﻃﺮﻑ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ، ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻏﻼﻣﺎﻥ ﺍﺻﻠﯽ ﺁﻧﺎﻥ ﺷﻤﺮﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺍﺭﻭﭘﺎیی ﻭ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﭘﯿﺶ ﺟﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

Advertisements