_94232538_sweden

خودکشی سه پناهجوی نوجوان افغان در سوئد

گزارش‌ها از سوئد حاکی است که در حدود یک ماه گذشته سه پناهجوی نوجوان افغان در اردوگاه‌های مختلف پناهجویی این کشور خودکشی کرده‌اند.

احمد زکی خلیل، فعال پناهجویان در سوئد در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی گفت در تازه‌ترین مورد دیشب (سه شنبه ۷ فوریه) یکی از پناهجویان نوجوان افغان خودش را حلق‌آویز کرده است.

او گفت که شنبه شب (۴ فوریه) یک پناهجوی دیگر نوجوان افغان خود را حلق‌آویز کرده و پیش از آن نیز در اواسط ژانویه یکی دیگر از پناهندگان نوجوان افغان جان خود را گرفته بود.

آقای خلیل افزود که این پناهجویان در اردوگاه‌های مختلف زندگی می‌کردند ولی هر سه آنها مهاجران افغانی بودند که از ایران به سوئد آمده بودند.

این فعال پناهجویان به بی‌بی‌سی گفت: “نوجوانان پناهجوی افغان به دلیل نداشتن شناسنامه نمی‌توانند سنشان را اثبات کنند؛ لذا برخی‌شان در اردوگاه بزرگسالان نگهداری می‌شوند.”

او افزود: این پناهجویان اکثرا به دلیل تنهایی در شرایط نامتعادل روحی به سر می‌برند و اخراج‌های اخیر و خبر توافق دولت افغانستان با دولت‌های اروپایی بر سر پناهجویان روی شرایط روحی آنها تاثیر داشته است.

حمید حامی سفیر افغانستان در سوئد در بیانیه ای نوشت که هنوز برای ارتباط دادن این خودکشی ها با مشکلات پناهندگی زود است.

آقای خلیل می‌گوید هرشب پناهجویان نوجوان افغان تصاویری از بریدن رگ دست‌هایشان برای او می‌فرستند.

بی‌بی‌سی با یک نوجوان ۱۵ ساله افغان در یکی از این اردوگاه‌ها صحبت کرده که جسد حلق‌آویز یکی از این پناهجویانی را پیدا کرده و به پلیس اطلاع داده بود.

او می‌گوید که مسئولان اردوگاه و پلیس توجهی به وضعیت آنها ندارند و وقتی او تلفن همراه دوستش را که خودکشی کرده بود، به پلیس تحویل داده، پلیس با بی‌تفاوتی آن را برگردانده و تحقیقی هم در این زمینه نکرده است.

سفیر افغانستان در سوئد در بیانیه ای که برای بی بی سی ارسال شد نوشت: “در میان سه جوان افغان، فقط یکی شان نخستین پاسخ رد مبنی بر تقاضای اقامت را دریافت کرده بود. در رابطه به یکی دیگر از این جوانان گفته شده که او سه مرتبه پیشتر از این دست به خودکشی هایی زد و ناکام ماند و دیگری برای چند ماه، پس از دست زدن به خودکشی و اقدام به پایین انداختن خود از پل، تحت مداوای روانی در سویدن قرار داشت و پس از مداوا دوباره به اقامتگاه برگشتانده شد. اما ظاهراً با اهانت هایی مبنی بر بیمار بودن مواجه بوده است.”

آقای حامی اضافه کرد: “ویدیو هایی هم به سفار افغانستان فرستاده شده که نشان می دهد یکی ازینان در حالت سلامت کامل روانی قرار ندارد. مرگ دیگر شان دقیقاً یک روز پیش از انجام مصاحبه اتفاق افتاد آن هم در حالی که تازه از بازی و تفریح برگشته بود، غذا خورده، با دوستان خود صحبت داشته و نماز خود را ادا کرده است. نتایج تحقیقاتی که باید در رابطه به این مرگ ها انجام شود، در شناسایی عوامل بسیار مهم است که متاسفانه تا هنوز نتایج تحقیقات پولیس و طب عدلی به علت سپری شدن زمان کم از حوادث، در اختیار قرار ندارد.”

روزنامه‌های سوئدی از گرایش نوجوانان پناهجوی افغان به خودکشی در این کشور ابراز نگرانی کرده‌اند و گزارش داده‌اند که از زمان اجرایی شدن قوانین جدید پناهندگی در سوئد در تابستان گذشته، فشارهای روحی و روانی بر پناهجویان نوجوان افزایش یافته و شماری از آنها به مواد مخدر و جرایم روی آورده اند.

روزنامه سوئدی ‘جهان امروز ‘ (Världen idag) نوشته است که قوانین سخت‌گیرانه‌تر پناهجویی، بازنگری سنی پناهجویان نوجوان و خطر اخراج آنها به کشوری‌که در آنجا دوست یا خانواده ای ندارند، از دلایلی است که پناهجویان نوجوان افغان در سوئد اقدام به خودکشی می‌کنند.

این روزنامه می‌افزاید نوجوانان افغانی که از ایران به سوئد آمده‌اند، بسیار نگران آن هستند که اگر از این کشور اخراج شوند، به افغانستان فرستاده خواهند شد، نه به ایران که در آنجا بزرگ شده‌اند.

با این حال سفیر افغانستان درباره پدیده خوکشی این جوانان نوشت: “در مورد دلایل دست زدن به خودکشی، موارد زیادی وجود دارد که باید تحت مطالعه قرار گیرد. افراد معمولاً برای حفظ جان شان و یا رسیدن به شرایط بهتر زنده گی، پناهنده می شوند و این ساده انگارانه خواهد بود اگر بپذیریم که فردی پس از تحمل تمام مشقات و طی کردن هزاران کیلومتر سفر پر از خطر، صرفاً به دلیل بیم از مصاحبه، نداشتن سند اثبات سن و سال و یا دریافت نخستین پاسخ رد، دست به خودکشی بزند.”

در ادامه بیانیه آقای حامی آمده است: “ربط دادن این مرگ ها به دلایل پناهنده گی -با آن که پناهجویان افغان با مشکلات زیادی مواجه اند- پیش از وقت است و باید عوامل اصلی و مستند بر دلایل و شواهد جستجو شود. زیرا مرتبط دانستن این مرگ ها به صورت یکسره و یک جانبه با دلایل پناهنده گی یا اخراج، این خطر را در قبال دارد که عامل یا دلیل اصلی مخفی بماند و به آن رسیده گی نشود. آن هم در حالی که هیچ کدام ازینان با خطر باالقوة اخراج تا حد اقل دو سال آینده و آن هم در صورت رد تقاضای اقامت، مواجه نبودند.”

Advertisements