14344756_10157351188180562_8712228997662830006_n

16425941_992718077527169_3191826671533525495_n

کابل از گلوله باران تا گلبارانِ حکمتیار

با رفع تحریم هایِ حزب اسلامی باید شاهد تغییرات اساسی در حکومت باشیم زیرا دیگر ارگ حامی چون جانی کابل دارد و مخالفان یا به انزوا رفته اند و یا دچار چند دستگی شده اند و تنها عطا محمد نور مانده با دشمن دیرینه خود که قدرت امروز حکومت است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان ،تاریخی که به دست جنایتکاران با کشتار و فجایع انسانی، دنیای تاریک این سرزمین را رقم زد، بار دیگر به دست رهبرانی برخواسته از جنگ در این سرزمین آغشته به خون بی گناهان ورق خورد: بازگشت گلبدین حکمتیار به پایتختی که روزگاری در راکت های بشمار وی به ویرانه بدل و زنان، کودکان و مردان در بی پناهی قتل عام شدند.

اکنون نیمی از مقام های پایتخت در تب و تاب استقبال شکوهمند از جانی روزهای نه چندان دور کابل هستند و در پی کاخ ها برای امنیت حکمتیار و تامین منابع مالی رهبران حزب اسلامی.

در حالی که طی سال های گذشته حکمتیار در منازعات جاری مخالفان مسلح نقش کوچکی داشت اما در جریان جنگ های داخلی و خونین دهه 1990 یکی از چهره های بزرگ جنگ و افراد مسلح وی با شلیک های راکت بر شهر کابل به نقض حقوق بشر متهم و امریکا برای سر وی بیست و پنج میلیون دالر جایزه تعیین کرده بود.

با لغو تحریم های گلبدین حکمتیار از سوی سازمان ملل، دارایی های وی دوباره آزاد و ممنوعیت سفر و تحریم های تسلیحاتی علیه این رهبر حزب اسلامی لغو شده است.

با برداشته شدن قانونی تحریم از حزب اسلامی، حکومت با تغییرات اساسی روبه خواهد شد، از یک سو باید مقامی شایسته برای رهبر جهادی گذشته تعیین و از جهتی دیگر با حدف عبدالله در پی ادغام عطا محمد نور در قدرت باشد در حالی که این فرصت با انزوای جنرال دوستم برای خانه تکانی ارگ مهیا شده است.

انحصار طلبی قومیتی که براساس حکومت ریاستی در افغانستان به وجود آمده، همواره پذیرای قدرتمندان قوم پشتون بوده است و فرقی نمی کند حکمتیار باشد یا قبیله های ناسازگار رانده شده پاکستان و یا طالبان افراط گر و در این میان تمامی توطیه ها برای به انزوا بردن مقام های مخالف حکومتی، این فرصت را به خوبی ایجاد کرد تا کابل و ارگ پذیرای جنایت کاری چون گلبدین حکمتیار در حمایت غرب و سکوت مخالفان داخلی باشد.

تقسیم قدرتی که در آینده باید در حکومت وحدت ملی شاهد باشیم زمینه را برای ورود طالبان نیز فراهم می کند زیرا هرچند حزب اسلامی و طالبان در جبهه های متفاوت از هم با حکومت افغانستان و نظامیان خارجی در نبرد بوده اند اما از مبنا و ایدیولوژی مشتریک برخوردار هستند که این هماهنگی را می توان در درخواست آزادی زندانیان حزب اسلامی دید که مملو از مقام های بلندپایه طالب است.

از سوی دیگر، حکومت که از توافق صلح با حزب اسلامی به مانند سنبل صلح یاد می کند بارها در تلاش بوده که طالبان را نیز به میز مذاکره بکشاند اما پیش شرط های این گروه تروریستی تاکنون در کنار مداخلات پاکستان و بازیگران منطقه ای، سد راه بر سرانجام رسیدن آن بوده است.

حزب اسلامی در حالی به حکومت پیوست که در ضعیف ترین وضعیت سیاسی و نظامی به سر می برد و به جز حمله های پراکنده نه تهدید جدی برای امنیت افغانستان بوده و نه به مانند گذشته، قدرتمند اما برای راس حکومت بهترین گزینه بود تا هم از یک حامی در مقابله با سیل مخالفان بلندپایه برخوردار شده و هم دستاوردی برای توجه جامعه جهانی داشته باشد.

راس حکومت همواره در دستان دولتمردانی بوده که از آدرس قوم پشتون و منفعت های خود عمل کرده اند و این ضعف مقام ها و چهره های بانفود دیگر اقوام بوده است که تاکنون نتوانستند در مقابل عملکرد سلطه جویانه حکومت اقدامی ماثر داشته باشند و به راحتی در توطیه ها و معامله ها مغلوب و پس از مدتی از صحنه سیاسی محو می شوند.

ادغام حزب اسلامی در قدرت بیش از همه برای حزب جمعیت افغانستان تهدید بزرگ است که تاکنون عنوان قدرتمندترین و بزرگترین حزب کشور را یدک می کشید اما آیا در آینده نیز می تواند نماینده ای در بالاترین رده قدرت داشته و به مانند خواست عطا محمد نور نیمی از قدرت در دستان قوم تاجیک باشد؟

هرچند پاسخ به این پرسش ها زودهنگام است اما گلبدین حکمتیاری که طی چهاردهه یکی از بزرگترین مخالف هر رهبر و حکومت افغانستان بوده هیچ گاه با مقام های تشریفاتی کنار نخواهد آمد بلکه با امتیازهای بزرگی که دریافت کرده و خواهد کرد، سلاحی است برای ارگ برای به زانو درآوردن مخالفانی که طی ماه های اخیر بزرگترین چالش حکومت شده بودند

+++++++++++++++++++++++++++++.

 

نام «حکمتیار» از فهرست سیاه سازمان ملل خارج شد

%da%af%d9%84%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d8%af%db%8c%d9%86

شورای امنیت سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه ای اعلام کرد نام «گلبدین حکمتیار» رهبر حزب اسلامی از فهرست سیاه این سازمان خارج شده است.
براساس بیانیه روز گذشته شورای امنیت سازمان ملل، کمیته شورای امنیت در پیگیری قطعنامه‌های 1267 (1999)، 1989 (2011) و 2253 (2015) در مورد داعش، القاعده و افراد و گروه‌های وابسته، نام حکمتیار را از فهرست تحریم‌های القاعده و داعش خارج کرد.
در بیانیه آمده است که تحریم‌های نظامی و مسافرتی در پاراگراف 2 قطعنامه 2253 (2015) شورای امنیت سازمان ملل علیه رهبر حزب اسلامی نیز برداشته شده است.
رهبر حزب اسلامی میزان سالجاری توافقنامه صلح با حکومت وحدت ملی افغانستان را امضا کرد.
یکی از موارد توافقنامه 25 ماده‌ای حکمتیار و دولت افغانستان برداشته شدن نام رهبر حزب اسلامی از فهرست سیاه سازمان ملل است.
اواسط برج عقرب گذشته یک منبع دولتی افغانستان به رادیو آزادی گفته بود که تا زمانی که حزب اسلامی در مورد پایان روابط خود با گروه‌های تروریستی بیانیه رسمی صادر نکند، حکومت از سازمان ملل تقاضای حذف نام «گلبدین حکمتیار» رهبر حزب اسلامی از فهرست سیاه این سازمان را نمی‌کند.
وی گفته بود که اگر حزب اسلامی چنین اقدامی انجام ندهد، حکومت وحدت ملی افغانستان نمی‌تواند تقاضا برای حذف نام حکمتیار از فهرست سیاه را به سازمان ملل ارائه کند.
اما پس از چندی، شورای امنیت ملی افغانستان اعلام کرده بود که وزارت خارجه افغانستان درخواست رسمی خود را به سازمان ملل برای لغو تحریم‌ها از حکمتیار ارائه کرده است

++++++++++++++++++++++++++++++++++

چناق دلخواه ارگ نشینان با گلبدین حکمتیار

با رفع تحریم هایِ حزب اسلامی باید شاهد تغییرات اساسی در حکومت باشیم زیرا دیگر ارگ حامی چون جانی کابل دارد و مخالفان یا به انزوا رفته اند و یا دچار چند دستگی شده اند و تنها عطا محمد نور مانده با دشمن دیرینه خود که قدرت امروز حکومت است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان ،تاریخی که به دست جنایتکاران با کشتار و فجایع انسانی، دنیای تاریک این سرزمین را رقم زد، بار دیگر به دست رهبرانی برخواسته از جنگ در این سرزمین آغشته به خون بی گناهان ورق خورد: بازگشت گلبدین حکمتیار به پایتختی که روزگاری در راکت های بشمار وی به ویرانه بدل و زنان، کودکان و مردان در بی پناهی قتل عام شدند.

اکنون نیمی از مقام های پایتخت در تب و تاب استقبال شکوهمند از جانی روزهای نه چندان دور کابل هستند و در پی کاخ ها برای امنیت حکمتیار و تامین منابع مالی رهبران حزب اسلامی.

در حالی که طی سال های گذشته حکمتیار در منازعات جاری مخالفان مسلح نقش کوچکی داشت اما در جریان جنگ های داخلی و خونین دهه 1990 یکی از چهره های بزرگ جنگ و افراد مسلح وی با شلیک های راکت بر شهر کابل به نقض حقوق بشر متهم و امریکا برای سر وی بیست و پنج میلیون دالر جایزه تعیین کرده بود.

با لغو تحریم های گلبدین حکمتیار از سوی سازمان ملل، دارایی های وی دوباره آزاد و ممنوعیت سفر و تحریم های تسلیحاتی علیه این رهبر حزب اسلامی لغو شده است.

با برداشته شدن قانونی تحریم از حزب اسلامی، حکومت با تغییرات اساسی روبه خواهد شد، از یک سو باید مقامی شایسته برای رهبر جهادی گذشته تعیین و از جهتی دیگر با حدف عبدالله در پی ادغام عطا محمد نور در قدرت باشد در حالی که این فرصت با انزوای جنرال دوستم برای خانه تکانی ارگ مهیا شده است.

انحصار طلبی قومیتی که براساس حکومت ریاستی در افغانستان به وجود آمده، همواره پذیرای قدرتمندان قوم پشتون بوده است و فرقی نمی کند حکمتیار باشد یا قبیله های ناسازگار رانده شده پاکستان و یا طالبان افراط گر و در این میان تمامی توطیه ها برای به انزوا بردن مقام های مخالف حکومتی، این فرصت را به خوبی ایجاد کرد تا کابل و ارگ پذیرای جنایت کاری چون گلبدین حکمتیار در حمایت غرب و سکوت مخالفان داخلی باشد.

تقسیم قدرتی که در آینده باید در حکومت وحدت ملی شاهد باشیم زمینه را برای ورود طالبان نیز فراهم می کند زیرا هرچند حزب اسلامی و طالبان در جبهه های متفاوت از هم با حکومت افغانستان و نظامیان خارجی در نبرد بوده اند اما از مبنا و ایدیولوژی مشتریک برخوردار هستند که این هماهنگی را می توان در درخواست آزادی زندانیان حزب اسلامی دید که مملو از مقام های بلندپایه طالب است.

از سوی دیگر، حکومت که از توافق صلح با حزب اسلامی به مانند سنبل صلح یاد می کند بارها در تلاش بوده که طالبان را نیز به میز مذاکره بکشاند اما پیش شرط های این گروه تروریستی تاکنون در کنار مداخلات پاکستان و بازیگران منطقه ای، سد راه بر سرانجام رسیدن آن بوده است.

حزب اسلامی در حالی به حکومت پیوست که در ضعیف ترین وضعیت سیاسی و نظامی به سر می برد و به جز حمله های پراکنده نه تهدید جدی برای امنیت افغانستان بوده و نه به مانند گذشته، قدرتمند اما برای راس حکومت بهترین گزینه بود تا هم از یک حامی در مقابله با سیل مخالفان بلندپایه برخوردار شده و هم دستاوردی برای توجه جامعه جهانی داشته باشد.

راس حکومت همواره در دستان دولتمردانی بوده که از آدرس قوم پشتون و منفعت های خود عمل کرده اند و این ضعف مقام ها و چهره های بانفود دیگر اقوام بوده است که تاکنون نتوانستند در مقابل عملکرد سلطه جویانه حکومت اقدامی ماثر داشته باشند و به راحتی در توطیه ها و معامله ها مغلوب و پس از مدتی از صحنه سیاسی محو می شوند.

ادغام حزب اسلامی در قدرت بیش از همه برای حزب جمعیت افغانستان تهدید بزرگ است که تاکنون عنوان قدرتمندترین و بزرگترین حزب کشور را یدک می کشید اما آیا در آینده نیز می تواند نماینده ای در بالاترین رده قدرت داشته و به مانند خواست عطا محمد نور نیمی از قدرت در دستان قوم تاجیک باشد؟

هرچند پاسخ به این پرسش ها زودهنگام است اما گلبدین حکمتیاری که طی چهاردهه یکی از بزرگترین مخالف هر رهبر و حکومت افغانستان بوده هیچ گاه با مقام های تشریفاتی کنار نخواهد آمد بلکه با امتیازهای بزرگی که دریافت کرده و خواهد کرد، سلاحی است برای ارگ برای به زانو درآوردن مخالفانی که طی ماه های اخیر بزرگترین چالش حکومت شده بودند.

1065a930-9299-4d6e-8fcd-995b9eb1d256_cx0_cy8_cw0_w987_r1_s_r1
قرارداد با حکمتیار نه تنها جاهلانه بلکه به گفته نویسنده انگلیس تضاد را در بین گروههای مقاومت بیشتر میکند. بدبختانه مصارف کشمکش های شان را مردم و از بودجه بیت المال می پردازند
چطور میتوان با جنگسالاری که تقریباً ۳۰ سال در تباهی مملکت، ترور، قتل وکشتار و ویرانی شهر و آثار تاریخی مملکت مانند قصر دارالامان دست دارند باز هم اعتماد نمود.
بعد از سرنگونی طالبان و آمدن کرزی همه گروههای جهادی در دستگاههای دولت به رتبه و منزلت و جایدادهای خوبی رسیدند. هواداران حکمتیار هم پست های دولتی گرفتند. حکومت با هیچ یک از جنگسالاران، قراردادهای شخصی و دوجانبه ندارند و نکرده اند. سئوال اینکه چرا قالین سرخ برای حکمتیار فرش میکنند و دهها خواسته اش را مانند چناق دلخواه برآورده می سازند.
شاید دو دلیل داشته باشد: یا اینکه این همه تسهیلات و تشریفات به امر بالادستی ها، ارگ نشینان را مجبور ساخته اند تا هرچه آی اس آی و دیگر بازیگران سیاسی منطقه امر کنند باید همانطور شود تا به مقاصد شومی که در آینده در نظر دارند برسند. یا اینکه ارگ نشینان به ضعف خود متوجه شدند و برای تقویت خود و آینده خود نگرانند و به ملیشه های حکمتیار بخصوص برای سرکوبی حریفانشان نیاز دارند. به هرحال از قدیم گفته اند که (آزموده را آزمودن خطاست)
اگر حکومت ع و غ راستی صلح واقعی با مخالفین میخواهند و مخالفین هم در عمل خود صادق باشند و باخود صدها ملیشه را نیاورند و هر دو طرف منافع مردم خودرا در نظر بگیرند؛ بهتر بود از قرارداد صلح کشور کلمبیا با مخالفینش که تقریباً با مشکلات سیاسی افغانستان شباهت دارد استفاده میشد و با میانجیگری ملل متحد صورت میگرفت. ( قسمی که توافقنامه کشور کلمبیا با مخالفان جایزه نوبل را گرفتند…) مردم افغانستان به جایزه نوبل ضرورت ندارند اما به یک صلح دائمی و بدون قید و شرط نیاز دارند. آنگاه مردم رنجور و سالها جنگ زده افغانستان از رهبران خود تمجید میکردند و نامشان در تاریخ پرخون افغانستان شاید برداشت خوبی می داشت.
حالا مردم افغانستان نه از این توافقنامه شرم آور با مخالفین راضی هستند و نه نمجید میکنند. و در تاریخ پرخون مملکت صفحه ای ناگواری اضافه شد. مانند قراردادهای بی شرمانه دیگری مانند دیورند با انگلیس ۱۸۸۳ م و واگذاری پنجده به روسیه ۱۸۸۵ م ) در تاریخ افغانستان.
باید علاوه نمود که سالها قبل نویسنده انگلیسی ۱۸۳۴م در کتاب خود نوشته (… هرگاه افغانها به مثابه یک ملت تصمیم بگیرند تا در برابر مهاجم مقاومت نمایند هیچ مهاجمی بر آنها پیروز نخواهد شد. در صورتی که بین خود متفرق و پراکنده و تقسیم شوند میتوان یک گروه را برضد گروهی دیگری استعمال و از ایشان خوب استفاده نمود)
این قرارداد با حکمتیار نه تنها جاهلانه بلکه به گفته نویسنده انگلیس تضاد را در بین گروههای مقاومت بیشتر میکند. بدبختانه مصارف کشمکش های شان را مردم و از بودجه بیت المال می پردازند. همچنین مصارف بود وباش و خوراک و منزل و جیب خرچ ملیشه های جنگسالار را بعد از سالها غیبت در خانه های پاکستان متقبل شوند. عجب ملک بی بازخواست و ارگ نشینان جاهلیداریم..
فرستنده: عنایت الهل حبیب – هامبورگ
خبرگزاری جمهور

16508722_609611355899675_7200047431670294444_n

معلوم نیست آقای حکمتیار چند بار دیگر سوگند خواهد خورد؟

_93951413_536cc094-f22e-4d90-ba7b-acb7e3138caf

پس از آنکه حکمتیار و ربانی شهر کابل را چنین ویرانه ساختند، طی ضیافتی با هم برادرانه آشتی نمودند. حکمتیار با ادای سوگند تعهد کرد که از «از اصول و ارزش های جهاد مردم افغانستان پاسداری و در احیای کلمه الله و ختم جنگ و اهداف و آرمان مردم افغانستان تلاش کند.» در همین روز شهر بلا دیده ای کابل آماج موشک پراگنی های پیهم قرار گرفت

16299378_1519038171454753_6091855122471605872_n.
تسلیم گرفتن رسمی کرسی صدارت رژیم وقت توسط گلبدین حکمتیار و آشتی برهان ادین ربانی سر آغاز فصل دیگری از خونریزی های جابرانه و بی ثباتی کشور بود.
گلبدین حکمتیار در نخستین اقدامات اجرایی اش سینما و موسیقی را در افغانستان ممنوع اعلام نمود. وی در عین زمان تهدید نمود که آن عده از ماموران دولت که در نماز جماعت شرکت نورزند و زنان کارمندی که حجاب نپوشند، از وظیفه برکنار می گردند.
حکمتیار کشتار هزار ها کابلی و ویرانی شهر را که بدست نیروهایش بوجود آمده مشاهده کرد، در این دوران وی صدراعظم بود اما جرات نکرد در شهر داخل گردد. از درون فضای مامون موتر ضد گلوله ایکه در میان کاروانی از پیک آپ های مسلح قرار داشت، ویرانی شهر را مشاهده می کرد.
منابع خبری افغانستان امروز شنبه ۴ فبروری به نقل از شورای امنیت سازمان ملل متحد گزارش دادند که نام وی بصورت رسمی از فهرست سیاه شورای امنیت این سازمان حذف شده است. اما حرفی از از معذرت و عذرخواهی در میان نبود. از صفحه  محترم حبیب

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

15542166_556014224592138_3836758423335019305_n
دوستان عزیز درود ! سازمان ملل متحد خیانت دیگری در حق ملت افغان نمود. و بار دیگر تروریستان آغشته بخون افغان را در آغوش خود گرفت نوازش کرد ؟. که بیغیرت ترین و جنایتکارترین فرد گلبیدین راکتیار را از فهرست تحریم‌ها حذف کرد ؟ ؟ اگر انسان شریف و عزیز ملل متحد بود ؟ ؟ پس روی کدام دلائل شامل لیست سیاه شده بود ؟ و همچنان اشرف غنی فریبکارانه خاک را درچشم مردم بنام صلح و ثبات آنهم با قاتلین زده و چنین خائینانه: «« ابراز امیدواری کرده بود که برداشته شدن این تحریم راه را برای تامین صلح و ثبات دایمی در افغانستان فراهم‌ کند.»»
= = = کمیته تحریم‌های گروه موسوم به دولت اسلام ناب محمدی ( داعش) و القاعده سازمان ملل متحد، نام گلبیدین جنایتکار را از فهرست تحریم‌ها حذف کرده است.
در نشست دیروز( جمعه ۱۵دلو) این نهاد سازمان ملل متحد، نام آگلبیدین ، سرباند حزب اسلامی افغانستان از این فهرست خارج شده است.
در سال ۲۰۰۳ وارد فهرست تحریم‌های سازمان ملل شده بود. او از قوم خروتی از مردم پشتون افغانستان است.
در اعلامیه سازمان ملل محل زندگی او مرزهای میان افغانستان و پاکستان اعلام شده‌ است.
حدود دو ماه قبل دولت افغانستان رسما درخواست ( ضدملی و بشری ) خود را ازطریق وزارت خارجه افغانستان و نمایندگی دایمی درسازمان ملل به کمیته تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل برای برداشته شدن تحریمهایگلبیدین ارسال کرده‌ بود.
رئیس و اعضای این کمیته در سفریکه به افغانستان داشتند، وعده دادند که به مجرد دریافت درخواست افغانستان آن را مورد بررسی قرارداده و تلاش خواهند کرد که درخواست افغانستان مورد قبول اعضای شورای امنیت سازمان ملل قرارگیرد.
کابل قبلا ابراز امیدواری کرده بود که برداشته شدن این تحریم راه را برای تامین صلح و ثبات دایمی درافغانستان فراهم‌ کند.
توافقنامه صلح میان دولت افغانستان و حزب اسلامی، از مخالفان مسلح این دولت، هشتم میزان/مهر امسال میان محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان و گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی امضا شد از محترم جمشید .

Advertisements