oktobr

یکصد سال پیش

جهان تکان خورد!

ساویتسکایا راسیا

ترجمه – آزاده اسفندیاری

اولین سخنرانی سال جدید “گنادی زوگانف” رهبر حزب کمونیست روسیه و رئیس فراکسیون این حزب در مجلس دومای روسیه:

در سال جاری، از انقلاب بورژوا دمکراتیک فوریه و انقلاب سوسیالیستی اکتبر روسیه یکصد سال می گذرد. اشاره رئیس جمهور “پوتین” در جمع خبرنگاران به این حادثه تاریخی و یاد آوری رئیس پارلمان روسیه در رابطه با صد سالگی انقلاب اکتبر در مجلس را نباید اتفاقی تلقی کرد. تاثیر شگرف تاریخی این حادثه همگان را وا می دارد تا سخن از بزرگی و عظمت آن بر زبان بیاورند.

حوادث انقلابی کشورما در آن زمان با سرعت غیر منتظره ای رخ دادند. هر کدام از روزنامه های چاپ ماه ژانویه سال 1917 روسیه را ورق بزنیم، نشانی از وقوع و یا خبر از انقلاب را نخواهیم یافت. درحالیکه همان زمان شعله های انقلاب زبانه می کشید، شورش زنان گرسنه در منطقه “نوا” (سن پترز بورگ) برای یک تکه نان به وقوع پیوست. در آن زمان وابستگان دربار، کلیسا و همه طبقات بالای جامعه از امپراتور “تزار” نا امید شده بودند. با ناتوانی تزار در کنترل اوضاع کشور، دولت موقت در ماه فوریه، زمام امور حکومت را به دست گرفت که همگی به جز وزیر راه آهن وابسته به فراماسیون ها بودند.

با وجود تغییرات پی در پی در ساختار حکومت، ناتوان تر از آن بود تا از قطعه قطعه شدن کشور و فلج اقتصادی جلوگیری کند و قادر باشد کنترل جنگ را در دست بگیرد و نیازمندی های جبهه های جنگ را تامین کند. تنها پیروزی انقلاب اکتبر و گرفتن قدرت از لیبرال ها و برآمدن حکومت زحمتکشان بود که توانست کشور را از هم پاشیدگی نجات بخشد.

پیروزی انقلاب سوسیالیستی اکتبر و تشکیل دولت روسیه شوروی، شروع جنگ های داخلی با هدایت ژنرال های”سفید” و پشتیبانی چهارده کشور امپریالیستی از آنان، نتوانست مانع از اعتلای کشور شوراها در دستیابی به عدالت اجتماعی و ترقی و صلح گردد.

 با کمال تاسف در هیچکدام از کتاب های درسی مدارس امروز روسیه کوچکترین اشاره ای به آن چه در آن زمان گذشت پیدا نمی شود.

اتحاد شوروی توانست در کوتاه ترین مدت با صلح و دوستی خلق های گوناگونی را حول محور سوسیالیسم و عدالت اجتماعی متحد کند. کشور ما توانست در عرض بیست سال با رشد و تکامل صنایع، رشد اقتصادی را با شاخص شانزده درصد در تاریخ بنام خود به ثبت برساند.

اتحاد شوروی بر فاشیسم و میلیتاریسم پیروز شد، انسان به فضا فرستاد، برابری موشک های اتمی با جنگ طلبان را ایجاد کرد و برای صلح در جهان ضمانتی فراهم کرد.

 در شرایط کنونی ما سه تجربه گوناگون را در اختیار داریم: تجربه امپراتوری روسیه، اتحاد شوروی و روسیه امروز. وضعیت فعلی و وظیفه به ما حکم می کند تا برای بر عهده گرفتن نقش تاریخی خود بهترین و کارا ترین تجربه این سه مرحله تاریخی را انتخاب و به کار گیریم.

طی ماه های اخیر در مجلس دوما، سه سخنرانی ایراد شد که ناشی از یک تحول و دید روشن به سرنوشت آینده کشور است. سخنرانی رئیس مجلس، در مورد ضرورت اتحاد و همبستگی و متناسب با رشد و ترقی جهانی. سخنرانی اسقف اعظم کلیساهای روسیه در ارتباط با عظمت و اعتلای قدرت و توانایی روسیه و عدالت اجتماعی اتحاد شوروی. سخنرانی برنده جایزه نوبل “ژورس آلفرو” در مورد این گفته “انیشتین” در باره دولتی کردن رشته های علمی و ادامه راه سوسیالیسم.”انیشتین” این دانشمند بزرگ در سال 1949 تاکید کرد، “بدون سوسیالیسم، نازیسم و جنگ همچنان می توانست به سرکوب بشریت و تخریب کره زمین ادامه دهد”.

لازم به یاد آوری می دانم که پنجاه سال قبل، به مناسبت دستیابی انسان به فضا توسط اتحاد شوروی، جلسه وسیعی توسط انسان های ترقیخواه در شهر نیویورک با دستور کار “هزار سال آینده بشریت” تشکیل شد. مهم ترین دستاورد این اجلاسیه که همگان بر آن توافق نظر داشتند چنین بود: بشریت بدون برطرف کردن فقر و بیماری، حق داشتن مسکن برای هر فرد، عزت و احترام به انسان، دست آورد ارزشمندی نخواهد داشت. در آن اجلاسیه همچنین پیش بینی شد که تا سال 1999 جهان از سلاح های هسته ای پاکسازی خواهد شد! موضوعات لاینحلی که تا به امروز بشریت با آن ها دست به گریبان است.

نکته دیگری که به یاد می آورم جلسه عمومی سازمان ملل متحد است که در سال 2000 روی اساسی ترین مشکلات جهانی متمرکز شده بود. در آن اجلاسیه عنوان شد که بشریت با ده خطر اساسی مواجه می باشد، فقر، بیماری، تخریب محیط زیست و… که تروریسم در رده نهم قرار داشت. این در شرایطی است که سال گذشته تروریسم در صدر سه مسئله اساسی جهان قرار گرفت. همان طور که همگان می دانند، در پنجاه سال گذشته، وضعیت جهان به مراتب وخیم تر از آن زمان شده است، بدین معنا که بازار آزاد و به چنگ آوردن هر چه بیشتر سرمایه مانع از آن شدند تا حتی یکی از موارد ذکر شده در کنفرانس نیوریورک حل شود.

با نگاهی کوتاه، در زمینه داخلی شاهد هستیم که سال گذشته به تعداد میلیاردرها افزوده شده و کشور ما همچنان در بالا ترین سطح از نا برابری اقتصادی قرار دارد. سهم نود درصد مردم از ثروت ملی تنها ده درصد است. آیا زمان آن نرسیده است که با بستن مالیات بر ثروت، سطح کیفیت آموزش و پرورش، بیمه های درمانی و حمایت های اجتماعی را برای آسایش شهروندان بالا ببریم؟

در زمینه محیط زیست با تکیه به تجارب گذشته، مجلس موارد قانونی مناسبی را در گذشته به تصویب رسانده است. رفقای ما در زمینه محیط زیست تا به حال چهل مورد را پیشنهاد داده اند که همه آن ها مورد حمایت نمایندگان قرار گرفته است. جوهره پیشنهاد های ما قانونی کردن استاندارد های محیط زیستی همراه با رشد تکنولوژی در کشور است.

مشکل اساسی دیگر کشور مسئله تولید است. بدون بالا بردن تولید عمومی در سطح تامین نیاز کشور نمی توان از توسعه و تثبیت اقتصادی صحبتی به میان آورد. ما در برنامه خود به نام “ده قدم به جلو برای یک زندگی مناسب” که قبلا ارائه شده است، یعنی راهکار برون رفتن از ناهنجاری های اجتماعی را به روشنی بیان کرده ایم. لازم می دانم  یک بار دیگر توجه شما را به مرور این برنامه جلب کنم.

یکی دیگر از مسائل حاد و مبرم روسیه، حوادث نگران کننده ای است که در همسایگی ما در دنباس و لوهانسگ ادامه دارد. حکومت کیف همچنان به گلوله باران و کشتار مردم بی دفاع این مناطق ادامه می دهد. حزب ما بارها ضرورت به رسمیت شناختن “جمهوری مردمی روسیه نو” توسط روسیه را پیشنهاد کرده است. آیا باید دست کارشناسان خارجی و نظامیان اوکراین برای تخریب و کشتار برادران و خواهران ما را همچنان باز گذاشت؟

حزب کمونیست روسیه تا به حال هزاران کودک مناطق جنگی را به روسیه آورده است و کمک به مردم آن جا را از وظایف خود و مردم روسیه می داند. ما تا به حال 58 کاروان کمک های انسان دوستانه به آن مناطق برده ایم. در سال جدید بیش از ده هزار هدیه سال نو برای کودکان دنباس و لوهانسگ فرستاده ایم.

در پایان باید بگویم: بدون بهره گیری از تجارب اتحاد شوروی در زمینه های اقتصادی، نظامی، سیاسی، علمی و عدالت اجتماعی در داخل و خارج از روسیه راه حلی جایگزین و سخن دیگری برای گفتن نخواهیم داشت!

یک بار دیگر سال نو را به همه شما تبریک می گویم.

 

http://www.sovross.ru/articles/1502/29771

Advertisements