تیم انگلیسی دنبال شبکه های ایران- روسیه در قندهار

بیروبار شبکه های کشفی وجاسوسی در قندهار فزونی گرفته است.
تیم بازرسان و ردگیران استخباراتی انگلیس به قندهار رسیده اند تا از اسرار انفجار اخیر در مهمانسرای والی  قندهار گره گشایی کننند. طالبان مسئولیت نگرفته و مقامات پاکستانی به حکومت کابل گفته اند که حمله بر قندهار از خاک پاکستان طراحی نشده بود. بنا برین، گروه بازرسان انگلیسی به محل رسیده اند که تا رد پای روسیه و ایران را درین ماجرا روشن کنند. پیش ازین ضربات انفجاری مهیبی از جمله تخریب بزرگ در شاه شهید، کشتار افسران اکادمی پلیس و انهدام ریاست ده امنیت بر کابل وارد شده بود؛ اما نه کارشناسان کشفی  امریکایی کدام واکنشی نشان دادند؛ نه انگلیسی. این بار ظاهراً قضیه طور دیگر است و ضرورت ایجاب می کند که حضور بازیگران منطقه یی به خصوص روسیه و ایران در جنوب افغانستان را مشخص کنند.گ.ا
مطالب مرتبط:

جبهه طالبان تحت حمایت ایران باز شده است

جمیله امینی رئیس شورای ولایتی فراه روز چهارشنبه به رادیو آزادی گفت:
“طالبان در فراه سلاح‌های پیشرفته را استفاده می‌کنند، طالبان در این ولایت به دو گروه تقسیم شده‌اند یکی آن از سوی پاکستان و دیگر آن از سوی ایران مورد حمایت قرار می‌گیرد. ایران بر ضد بند بخش‌آباد و تاپی قرار دارد و در این اواخر به همین علت نا امنی‌ها نیز در فراه افزایش یافته‌است. سلاح‌های طالبان همه روسی و جدید بوده اما متأسفانه شماره‌های آن پاک شده و از طریق ایران وارد می‌شود.”
++++++++++++++++++++

بنیاد دفاع از دموکراسی: طالبان دو باره به القاعده بیعت کرده است.

نویسنده Live Mint می نویسد که با توجه به ارزیابی بلند بالای خطرات گروه داعش درافغانستان از سوی ضمیرکابلوف، ناچیز شمردن شاخه افغانی داعش (طالبان) با ارزیابی قبلی وی در مورد داعش به شدت درتناقض است.

اشاره: مقامات هندی از اوضاع کنونی درافغانستان بازی سه گانه روسیه، پاکستان وچین به شدت خشمگین اند.

برگردان بخش های مهم مقاله درنشریه هندی: گزارشنامه افغانستان

پایگاه اطلاع رسانی (لایف مینتLive Mint) نوشته است که طالبان مسوولیت انفجار درقندهار و کشته شدن پنج دپلومات امارات را به دوش نگرفتند تا از برانگیختن خشم مقامات امارات علیه پاکستان جلوگیری کنند. این مرجع نگاشته است که پاکستان نمی تواند شاهد گسترش حضور امارات در قندهار باشد.

به قول منبع، بعد از حادثه قندهار «لفاظی های سخنگوی وزارت خارجه روسیه» مایه دلچسبی است که طالبان را به حضور در گفت وگو های بین الافغانی تشویق کرده است. این مساله به معنای به رسمیت شناختن طالبان به عنوان یکی از گروه های تهدید افرین در پروسه صلح افغانستان است. این پایگاه خبری بازگشت«جنگجویان روسی داعش» به کشورهای شان را دلیل تلاش های مسکو در برقراری رابطه و حمایت از طالبان تلقی کرده است.

لایف مینت ادامه می دهد که ضمیرکابلوف فرستاده ویژه پوتین برای افغانستان در صحبت با خبرگزاری آناتولی گروه داعش را خیلی خطرناک، سازمان یافته و مجهز با «ایدیولوژی آرمان گرایانه جهانی» توصیف کرده و در عوض، از طالبان به حیث یک «نیروی محلی» وعاری از «ایده های جهاد گرایی درسطح بین المللی» نام برده بود.

نویسنده لایف مینت می نویسد که با توجه به ارزیابی بلند بالای خطرات گروه داعش درافغانستان از سوی ضمیرکابلوف، ناچیز شمردن شاخه افغانی داعش (طالبان) با ارزیابی قبلی وی در مورد داعش به شدت درتناقض است.

توماس جوسی لاین ازبنیاد دفاع ازدموکراسی در ژورنال جنگ متشره از سوی این بنیاد از انتشار یک سند تصویری از سوی طالبان درماه گذشته خبر داده است که گروه طالب درآن اعلام کرده است که دو باره با سازمان القاعده یکجا شده و به هدف رجعت امت اسلامی به عزت وافتخارات گذشته شان ابراز امیدواری کرده اند. لایف مینت می گوید که دهلی نو تیوری استفاده از طالب دربرابر داعش را به یک پول هم نمی خرد. به گفته آن ها این مسایلی است که جنرالان مستقر در راولپندی به هدف تامین عقبه استراتیژیک برای پاکستان به میان آورده اند. پاکستان با توجه به گسترش نقش هند در افغانستان بازی با کارت داعش را شروع کرده است تا بتواند موقعیت گذشته خویش را به دست آورد.

متاسفانه برعلاوه چین، روسیه نیز خریدار چنین تیوری های ساخت پاکستان است و ایران نیز ممکن است با ایتلاف به رهبری روسیه ملحق شود. تا این دم، همه قدرت های منطقه در انتظار آمدن دونالد ترمپ به سرمی برند. اگر هدف از ابتکارات ولادیمیر پوتین در رابطه با طالبان خنثی کردن سیاست های بارک اوباما درنظر آید، این امید وجود دارد که با آمدن ترمپ به صحنه قدرت، آقای پوتین از موضع کنونی خویش عقب بکشدواین همان چیزی است که مقامات هندی به آن امیدوار اند.

با این حال پوتین ممکن است سناریوی دیگری را دنبال کند تا ترمپ را قانع کند که طالبان دیگر یک نیروی شورشی محلی به شمار نمی رود.
دونالد ترمپ ممکن است با کنار گذاشتن سیاست حفظ نقش جهانی امریکا، با ایتلافی یکجا شود که رهبری آن با روسیه است. عواقب این جریان هرچه باشد هیچ درزی نمی تواند بین کابل ودهلی ایجاد کند. هرگاه ترمپ کمک به افغانستان را به طورچشمگیر کاهش دهد، حکومت کابل با امکانات دست داشته خویش قادر به جنگ با طالب نخواهد بود. در شرایط جدا افتاده گی جغرافیایی هند با افغانستان، کمک زیادی از دست هند ساخته نیست.
گذشته ازین که ترمپ درافغانستان چه رفتاری در پیش می گیرد، هند باید روابط خود با گروه های مختلف قومی در افغانستان را از سر قایم کند. بهتر است که درحالات دشوار، هماره به جای تکیه بر سخنرانی ها در کنفرانس های بین المللی در باره افغانستان، کمک واقعی دراختیار افغانستان قرار داده شود. تجربه هند برای کمک به ایتلاف شمال دردوره طالبان در سال های ۱۹۹۶-۲۰۰۱ برین امر گواهی می دهد

+++++++++++++++++++++

پدر ، عضو شورای صلح و پسر ، قومندان طالب

شیر محمد آخندزاده عضوی مجلس سنا که عضویت شورای عالی صلح را نیز دارد گفته است که پسران برخی از اعضای شورای صلح، در ولایت هلمند قوماندانان طالبان اند و پدران‌ شان نیز از آنان حمایت می‌کنند.

وی افزود: برخی از اعضای شورای عالی صلح افرادی را که قصد انجام حملات انتحاری دارند را با استفاده از موترهای شخصی تا به اهداف مشخص‌ در پایتخت راهنمایی می‌کنند.

آخوند زاده با اعلام وجود اسناد و شواهد موثق اظهار داشت: پسران برخی از اعضای شورای صلح در ولایت هلمند فرمانده طالبان هستند و پدران‌ شان نیز از آنها حمایت می‌کنند.

+++++++++++++++++++++++++++++

جنگ‌افزارهای پیشرفتۀ روسی در اختیار طالبانِ فراه

شماری از اعضای شورای ولایت فراه می‌گویند، طالبان در این ولایت با جنگ‌افزارهای پیشرفتۀ روسی مجهز ‌اند. آنان می‌گویند، روسیه از طریق ایران این جنگ‌افزارها را در دسترس طالبان قرار داده است.
جمیله امینی، رییس شورای ولایتی فراه در گفت‌وگویی به سلام‌وطندار می‌گوید، طالبانی که در این ولایت در برابر نیروهای امنیتی می‌جنگند و از جنگ‌افزارهای روسی کار می‌گیرند، خانواده‌های‌شان در ایران مهاجر اند و حکومت ایران در بدل اشتراک این افراد در جنگ‌های فراه، برای خانواده‌های‌شان اقامت می‌دهد.
ناصر مهری، سخنگوی والی فراه با آن که مجهز شدن طالبان با تجهیزات روسی را تأیید و یا رد نمی‌کند، اما می‌گوید، ایران و روسیه در جنگ اخیر این ولایت از طالبان پشتیبانی کرده‌اند.
به گفتۀ آقای مهری، در نبردهای اخیر فراه، طالبان بیشتر از نیروهای امنیتی مهمات مصرف کردند، این کار نشان می‌دهد که کشورهای برای حمایت این گروه در فراه آستین برزده اند.

توریالی عبدیانی، فرمانده پولیس فراه نیز مجهز شدن طالبان را با جنگ‌افزارهای روسی تأیید کرده می‌گوید، تاکنون روشن نیست که این جنگ‌افزارها از سوی کدام کشور در دسترس این گروه قرار گرفته است.
به گفتۀ فرمانده پولیس فراه، این جنگ‌افزارها شامل کلاشینکوف، گلوله‌های توپ‌ 82 ملی متری، راکت‌انداز و برخی تجهیزات دیگر هستند.
اما کنسولگری ایران در هرات که مسؤولیت پاسخ‌گویی چهار ولایت حوزۀ غرب را به دوش دارد، این ادعاهای مسؤولان محلی فراه را رد می‌کند.
پیش از این نیز گزارش‌هایی مبنی بر حمایت نظامی روسیه از طالبان در افغانستان به نشر رسیده بود که گویا مسکو از طالبان حمایت کرده و تجهیزات نظامی آنان را تهیه می‌کند.
الکساندرمنتیتسکی، سفیر روسیه برای افغانستان نیز چندی پیش گفته بود که آنان برای تأمین امنیت جانی دیپلومات‌های‌شان با طالبان در تماس اند، اما برای طالبان تجهیزات نظامی و اسلحه کمک نمی‌کنند.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

وحشت داعش در ننگرهار: بـه آتـش کشیـدن خـانه‌ها

mandegar-3149-300x174

اعضای گروه داعش بیست خانه دیگر را در ولایت ننگرهار به آتش کشیدند.
سید رحمان فرمانده ولسوالی «کوت» ولایت ننگرهار اعلام کرد: داعشی ها با سوزاندن خانه های مردم در این ولسوالی خسارت های زیادی به مردم وارد کردند.
وی افزود: این حمله تلفات جانی درپی نداشت زیرا ساکنان این خانه ها پیش از حمله داعشی ها از محل مسکونی خود خارج شده بودند.
این مقام محلی هشدار داد : درصورتی که به وضع امنیتی ولسوالی «کوت» توجه نشود ، داعشی ها نفوذ خودرا دراین منطقه گسترش خواهند داد.
این درحالی است که چندی پیش نیز افراد داعش بیش از شصت خانه مسکونی را دراین ولسوالی به آتش کشیده بودند.
براساس یک خبر دیگر، مقامات محلی ولایت زابل از افزایش حضور تروریست‌های خارجی دراین استان ابرازنگرانی کردند.
به گفته مقامات محلی زابل ، حضور تروریست‌های وابسته به «لشکر جنگوی»که بیشتر اعضای آن اتباع ازبکستان و تاجیکستان هستند در ولسوالی‌های «خاک افغان» و «دایچوپان» زابل افزایش یافته است.

+++++++++++++++++++++++++++++

همه برای دمکراسی و انتخابات فاتحه بخوانند
اینها می خواهند فقط در شکل کاری شبیه به همه پرسی انجام بدهند و افکار عمومی را به نحوی بیازمایند و همان غلط های گذشته را تکرار کنند. اگر بخواهند به این رسوایی انتخابات بکنند، ما انتخابات را تحریم می کنیم

بحث اصلاح نظام انتخاباتی از مباحث مهم و از سر خط های کاری حکومت وحدت ملی پنداشته می شد اما اختلافات سیاسی و کش و قوس ها در سطح رهبری حکومت وحدت ملی مانع انجام درست این مهم شد. عدم وجود اراده سیاسی برای انتخابات و اصلاحات انتخاباتی، شک و گمان ها را برای تکرار اشتباهات کمیسیون قبلی در انتخابات دامن زده است و مردم را به کارآمدی آن بی باور ساخته است.

به گزارش سایت همایون بنقل از شبکه اطلاع رسانی افغانستان ، فضل احمد معنوی رییس پیشین کمیسیون انتخابات در برنامه “تحول” درخصوص اراده حکومت در برگزاری انتخابات گفت: بعد از جنجال های انتخاباتی گذشته و تاسیس حکومت وحدت ملی و به امضا رسیدن موافقتنامه سیاسی امیدواری می رفت که مشکل انتخابات پایان یافته باشد اما متاسفانه حکومت موجود نه تنها اراده ای برای اصلاحات انتخاباتی نداشته است بلکه برای برگزاری انتخابات هم اراده و آمادگی ای ندارد.

معنوی، درخصوص اینکه آیا نبود اراده برای انتخابات و اصلاحات انتخاباتی از جانب هر دو تیم در ارگ ریاست جمهوری است می گوید: تصمیم گیرنده اصلی مسایل ارگ، رییس جمهور است اما مدعی آوردن اصلاحات انتخاباتی رییس اجرایی بوده است که به باورش در دو دوره ی انتخابات حقش تلف شده است و انتظار می رفت حداقل از جانب ایشان اصلاحات انتخاباتی در اولویت کاری باشد. اما امروز نه تنها مردم نسبت به عملکرد ریاست جمهوری بی باور شده اند که نسبت به ریاست اجرایی هم باورشان را از دست داده اند.

رییس پیشین کمیسیون انتخابات می گوید: از آغاز مردم می فهمیدند که ریاست جمهوری علاقمند به آوردن اصلاحات نیست اما ریاست اجرایی کار مهم و اساسی اش این بود که اصلاحات را در نظام انتخاباتی بیاورد. متاسفانه اولین گامی که برای اصلاح گذاشته شد بسیار با تاخیر بود و کمیته ای هم که ساخته شد معیارهای کاری خود را در یک بسته به رییس جمهور دادند که هیچکدام شان جنبه علمی پیدا نکرد.

وی، درخصوص گزینش کمیسیون انتخابات می گوید: در گزینش کمیسیون انتخابات مردم انتظارداشتند که تغییرات بهتری را شاهد باشند اما گویا اشخاص از فیلترهای گوناگونی عبور داده شدند و من می فهمم که این گزینش چطور و با حمایت چه کسانی صورت گرفته است.

گفته می شود که حلقاتی در ارگ در گزینش اعضای کمیسیون انتخابات دخالت داشته اند، معنوی در اینباره می گوید: به قطع و یقین که همینطور است و نه تنها اینها به اصلاحات انتخاباتی باور ندارد که می خواهند انتخابات را کنترل کنند و به همین دلیل مهره های مشخص خود را در این کمیسیون گماشته اند و شاید اخلاقی نباشد که پیوند خانوادگی کمیسیون موجود و یا رییس کمیسیون را با ارگ بیان کنم که نه تنها از تیم و جناج ارگ است که رابطه خویشاوندی نزدیکی با آنان دارد.

معنوی ادامه می دهد: منتظر بودیم ببینیم کارکرد اینها چگونه است چرا که به هر حال از مردم همین سرزمین هستند. تا امروز اینها دو کار انجام داده اند که این کارها تماما وابسته و دیکته شده از جانب ارگ بوده است و من فکر می کنم اگر به همین شکل به کارشان ادامه دهند به طور قطع به هموطنانم می گویم که کمیسیونی از این وابسته تر تا به حال در تاریخ وجود نداشته است!

رییس پیشین کمیسیون انتخابات، درخصوص سیاسی بودن گزینش هفت چهره در کمیسیون انتخابات و پنج چهره در بخش سمع شکایات اظهار می کند: قطع بر یقین انتخاب اینها سیاسی بوده است و بنام گزینش چهره هایی که از قبل مشخص شده اند وارد این مراحل شده اند. ماده چهار قانون، حاکمیت ملی را متعلق به مردم می داند اما اینها با جعل در انتخابات 93 خود را به قدرت رساندند و مسوولین مدیریت انتخابات به عنوان مشاورین ارشد رییس جمهور از وی باج سیاسی می گیرند.

وی می افزاید: یک افغان از هر تیم و جناح وقتی در یک نهاد ملی گماشته می شود، باید کارهایش را بی طرفانه انجام دهد. اینها دو کار را باید انجام می دادند، یکی گزینش رییس دارالانشاء که در یک اعلان آن را اعلام کردند اما نفرات بنا بر دیکته ای که از جانب ارگ به رییس کمیسیون شده بود، از یک گروه مشخص و همان کسانی که در انتخابات گذشته در تقلب و رسوایی ها دست داشتند انتخاب شدند و لیست برای رییس جمهور فرستاده شد درحالیکه باید از آدرس های مختلف و از طرف های مختلف افراد معرفی می شدند.

معنوی ادامه داد: کار دوم اینها که من را کاملا به کمیسیون بی باور ساخت این بود که شنیدم اینها رایزنی کرده اند که آیا کارت های سابق را حفظ کنیم یا کارت جدید توزیع شود؟ که این مسخره کردن و توهین به شعور مردم است. این اصلا جای سوال کردن ندارد که می گویند آیا بار دیگر اشتباه گذشته را انجام دهیم یا خیر؟ واضح است که کارت های گذشته باید نه تنها پاره که باید آتش زده شود. این گندی که به بار آمد بخاطر آمار نادرست و غلط، کارت های رای دهی گذشته بوده است که برای انتخابات رویشان حساب کرده بودند!

رییس پیشین کمیسیون انتخابات درخصوص کارت های سابق افزود: در انتخابات گذشته 21 میلیون کارت توزیع شد و باید برای جمع آوری 21 میلیون رای آمادگی گرفته می شد درحالیکه ما در هیچ انتخاباتی با تمام تقلب ها و جعل ها بیشتر از شش میلیون رای دهنده نداشتیم و در پاک ترین انتخاباتی که سعی شد درست انجام شود آمار آرا به چهار میلیون و چند اعشار رسید. در انتخابات ریاست جمهوری گذشته که تمام زورشان را در تقلب زدند تا نتیجه تغییر کند، تعداد آرا را به هشت میلیون رساندند که خود یک رسوایی تاریخی بود و افغانستان، دمکراسی، تاریخ و خودشان را بی آبرو کردند. کسانی که از دمکراسی و شفافیت حرف می زدند به حدی جعل کردند که رسوایی اش عالم را فرا گرفت.

وی، درباره عوام فریبی کمیسیون انتخابات گفت: اینها می خواهند فقط در شکلیات کاری شبیه به همه پرسی انجام بدهند و افکار عمومی را به نحوی بیازمایند تا ببیند اوضاع چطور است و بعد همان غلط های گذشته را تکرار کنند. اگر انتخابات با همین وضعیتی که امروز پیش میرود، پیش برود و بخواهند به این رسوایی انتخابات بکنند، ما موقف و موضع می گیریم و انتخابات را تحریم می کنیم و می بینیم که مردم چقدر حرف ما را گوش می کنند. این یک رسوایی برای جامعه بین المللی است که نظارت و رسیدگی نمی کند و در این اوضاع رسوایی کمیسیون انتخابات سکوت کرده است.

معنوی، درخصوص اینکه کارت های جدید با کدام مکانیزم صورت بگیرد می گوید: شرط اول اراده سیاسی است و مادامی که اراد سیاسی نباشد هیچ گامی برداشته نمی شود . حکومت باید متعهد باشد که انتخابات را پاک برگزار کند اما اینها می دانند که در یک انتخابات پاک امتیازاتی که امروز دارند را از دست می دهند و باورشان این است که اینجا افغانستان است و باید با هر روش خود را به قدرت رساند و وقتی به قدرت رسیدند به دنبال آن عزت و ثروت و تمکین مردم است. متاسفانه وضعیت در حکومت تا حد انفجار پیش رفته است و این برای مردم قابل قبول نیست و مردم انتظار دارند که نتیجه رای خود را ببیند اگر باورش این باشد که در برابر رای اش بی تفاوتی صورت می گیرد، من فکر می کنم که دیگر زمان سکوت مردم گذشته است.

گفته می شود، رییس جمهور در راس نظام، کمیسیونی را مطابق با سلیقه ی خود ساخته است و حق حاکمیت ملی که متعلق به مردم است را سلب می کند و دمکراسی را در نطفه خفه می کند.رییس پیشین کمیسیون انتخابات، دراینباره می گوید: واضح است که این اتفاق می افتد. بیش از دو سال از عمر این حکومت می گذرد اما هنوز در خم یک کوچه مانده ایم و کاری آغاز نشده است و تنها کاری هم که صورت گرفته در همان آغازش بسیار سوال برانگیز است!

وی، درخصوص سکوت رییس اجرایی می گوید: ظاهرا اینها مصلحت ها و جنگ را بهانه سکوت خود می دانند اما هیچکدام از اینها بهانه ی خوبی نیست و در برابر مردم باید جوابگو باشد. مظلومیت خودش گناه است و کسی که به ظلم تن می دهد گناه کبیره مرتکب شده است و اگر هم مظلوم واقع شده باشد حداقل اش این است که باید صدای خود را بلند کند. داکتر عبدلله یا هر کس دیگری که می بیند ظلمی در حال اتفاق افتادن است، سکوتش گناه است. سکوت اینها باعث می شود بدتر از ظلمی که در انتخابات 2014 روان بود، بار دیگر اتفاق بیافتد.

رییس پیشین کمیسیون انتخابات می گوید: کمیسیون انتخابات از یک گروه تشکیل شده است و کمیسیون دارالانشاء هم عین همین گروه و جریان و وابستگی ها را دارد و چهره های تکراری و بدنامی که در لیست به رییس جمهور فرستاده شده است، آخرین میخی است که به تابوت دمکراسی و انتخابات افغانستان کوبیده شد. همه فاتحه انتخابات و دمکراسی را بخوانند. انتخابات گروهی، جناحی و یک طرفه است تا هر کس را که خواستند گزینش کنند و به عنوان وکیل و رییس جمهور بیاورند. وضعیت ما بدتر از کشورهای دیکتاتوری است که خودشان انتخابات می کنند و با 99 درصد خودشان برنده انتخابات می شوند.

معنوی، درباره تعهد رییس جمهور به برگزاری انتخابات شفاف می گوید: ضرب المثلی هست که میگوید تا فلان جا چقدر راه است، می گویند تو راه برو می رسی، بعد که نرسیدند، جواب می دهند ما باید راه رفتن تو را می دیدیم بعد می گفتیم که می رسی یا نمی رسی. من هم که راه رفتن حکومت را در این دو سال می بینم، برایم روشن است که اصلا تعهدی در برگزاری انتخابات وجود ندارد و به دنبال همین اراده و حرکتی هم دیده نمی شود! اگر بدون اصلاحات هم به سمت انتخابات برویم، یک انتحار سیاسی است و یک رسوایی دیگری تکرار می شود و اگر با اصلاحات هم برویم، زمان انتخابات را از دست داده ایم.

وی افزود: باور این بود که حکومت بعد از تشکیل، نسبت به اصلاحات اقدام کند و بعد از آن چشم امیدها به کمیسیون دوخته شد اما این کمیسیون هم تازه نظرخواهی می کند که کارت های سابق را نگه داریم یا خیر! که یک نوع تمسخر و به ریش خند گرفتن انتخابات است.رییس پیشین انتخابات، درخصوص انتخابات آینده می گوید: باید اسناد معتبر معرف هویت توزیع شود. ظرفیت آن با امکانات ایجاد می شود و امری محال نیست اما مهم این است که اراده ای برای آن وجود ندارد. مثلا اینکه در انتخابات 2009 صد میلیون دالر برای انجام این امور اعتبار داشتیم اما کابینه آنروز گفتند که تذکره مربوط به وزارت داخله است و شما کار خودتان را بکنید. بسیاری از صحبت ها ناگفته مشخص است که چه قصد و منظوری دارند! امروز هم هرگاه که کمیسیون در این رابطه تصمیمی بگیرند، جامعه بین المللی آماده است که هزینه های آن را انجام دهد.

معنوی افزود: روشن است که اگر سند معرف هویت نداشته باشیم، انتخابات با اعتبار نداریم و نمی توانیم جلوی مراکز رای دهی خیالی و رای دهندگان خیالی را بگیریم. وقتی در یک رای گیری مشخص می شود که بالای 70 درصد از مردم از حکومت ناراض هستند، اگر انتخابات به رسوایی برود این آمار به 99 درصد می رسد که یعنی حکومت با مردمش صادق نبوده است و هرچقدر که از جامعه بین المللی پول بیارود نمی تواند در میان مردم اعتباری بخرد!

Advertisements