کشور های تمویل کننده نباید پول و سرباز بیشتری را در یک سیستم رو به زوال و نجات ناپذیر سرازیر کنند.


n00129641-b

نشریه فارن پالیسی ژورنال در مقاله یی تحت عنوان « افغانستان در سراشیبی جنگ قومی» تنش های تباری در کشور را به بررسی  گرفته است. این روزنامه با پیروی از روال کنونی نگاه سیاسی امریکا به افغانستان می نویسد:  افغانستان اکنون در یک هرج و مرج خونبار داخلی سقوط کرده است؛ نه به خاطر رقابت های قومی، بلکه به دلیل حکومت  داری بد و فقدان توسعه اقتصادی که  می تواند به سرعت به جنگ داخلی بیانجامد.

نشریه می نویسد: جامعه جهانی درکمال سخاوت مندی تلاش کرده است افغان ها را در جهت مصئونیت شان یاری رساند، مگر کشور های تمویل کننده نباید پول و سرباز بیشتری را در یک سیستم رو به زوال و نجات ناپذیر سرازیر کنند. درعوض آن ها باید قدرت و نیروی «مهربانی» خویش را درحمایت از اشرف غنی در  برابر نیروهای افراطی و مرکز گریز که خواستار خود مختاری در ولایات می باشند؛ به کار گیرند.  نشریه گروپ های افراطی هوادار «خود مختاری» را مشخص نکرده؛ اما مثل آفتاب روشن است که منظورش، جنرال دوستم، عبدالله، عطا نور و مجموع اردوگاه ضد تروریزم است.

نشریه امریکایی نوشته است که مشکلات افغانستان از زمان ظهور گروه طالبان و مداخله امریکا درین کشور شروع نشده و اوضاع جاری، دنبالۀ دو حادثه تاریخی در قرون گذشته  است. نشریه در شرح دو حادثه تاریخی نگاشته است که افغانستان نقطه وصل غرب با آسیای میانه است و مورد دوم، زمانی که هند بریتانوی در 1893 در نتیجه پیمان «خط دیورند» این کشور را به یک سرزمین بسته مبدل ساخت.

به باور فارن پالیسی ژورنال، افغانستان تا به حال موفق به ایجاد آرامش و ثبات نشده است؛ در عوض، به حیث گورستانی برای آزمایش ناکام حکومات پادشاهی، جمهوری، کمونیزم، اسلامیزم و اکنون دموکراسی ساخت غرب به کار رفته است. امروز اقوام پشتون، تاجک، هزاره و ازبک، بزرگترین رگه های تباری در میان دوازده اقلیت کوچک تباری به شمار می روند. این گروه ها طی چندین نسل، در نواحی دولت- شهر ها به گونۀ متوازن و جدا در مرزهای تقسیم شده طبیعی خویش، در شرایط خود کفایی و بدون تنش های قومی زیست کرده اند.

با این حال، بعد از یک دهه مداخله شوروی توازن قومی درین کشور برهم خورد. ساکنان کشور دستخوش قطب بندی شده و برسر توزیع قدرت با یکدیگر به درگیری شروع کرده اند.  جنگ داخلی سهمناکی در 1990 شعله ور شد و تصادم داخلی درکابل تقریباً 400 هزار کشته برجا گذاشت. نویسنده فارن پالیسی می افزاید: تاجک ها پشتون ها را به خاطر همدردی شان با طالبان که شهر کندز را سقوط داده و مناطق دیگری را در محاصره خود آورده اند، مورد انتقاد قرار می دهند. پشتون ها شبه نظامیان ازبک را به ارتکاب جنایات علیه خویش در شمال افغانستان متهم می کنند و رهبران تاجک را به سبوتاژ پروسه صلح با طالبان متهم می  کنند.گ.ا.

تفصیل بیشتر را در متن انگلیسی مقاله دنبال کنید.

http://www.foreignpolicyjournal.com/2016/11/21/afghanistan-slides-to-the-brink-of-ethnic-warfare/