چرا از حملات هوایی امریکا خبری نیست؟
ناظران اوضاع هنوز این نکته را مطرح نکرده اند که حملات هوایی امریکا درخاک افغانستانُ از مدتی به این سو قطع شده و سقوط طیاره های نظامی حکومت نیز افزایش یافته است. این ابتکار را یک روزنامه معتبر امریکایی به شکل معنی دار و تقریبا وارونه به خود اختصاص داده است.
نشریه نیوزویک امریکایی برای نخستین بار این پرسش را به میدان آورده که چرا حملات هوایی امریکا در افغانستان اکنون زنده گی غیرنظامیان را در خطر قرار داده است؟ هرچند منابع رسمی کاخ سفید هنوز درین باره واکنش نشان نداده اند٬ این سوال ویژه٬ در تاریخ جنگ اردوی امریکا درافغانستان «ویژه» است. این سوال کهنه در شرایط جدید دست کم پانزده سال در اسناد رسمی ریاست جمهوری و بیانیه های حامد کرزی٬ عنوانی رهبران امریکا مکرر شده اما همیشه نادیده گرفته شده بود.
 حال چه اتفاقی افتاده است؟
یافته های گزارشنامه افغانستان نشان می دهند حملات هوایی نیروهای امریکایی درافغانستان کاهش چشمگیر یافته و درعوض٬ گروه طالبان به جنگ ابزار های پیشرفته ضد هوایی دوش پرتاب  تولید صنعت نظامی روسیه دست یافته اند و هر نوع طیارات جنگی به شمول روبات های بی سرنشین را می توانند سرنگون کنند. با این گزارش ها تلاش می شود که برای متوقف کردن احتمالی و کامل حملات هوایی یک توجیه منطقی به وجود آید.
موشک های ضد هوایی روسی در دست طالبان نسخه همان «استینگر» های امریکایی  است که یکی از عوامل پیروزی «انقلاب اسلامی افغانستان» درتاریخ قید شده است. این تحول جدی٬ خصلت جنگ بین قدرت ها را تغییر داده و حاکمیت سیاسی درافغانستان را با خطر سقوط رو به رو می کند. سی سال پیش٬ امریکایی ها در نقش دربان منافع خویش در دوزخ افغانستان٬ از پرواز استینگر ها لذت می بردند. امروز روس ها همان راهی را در پیش گرفته اند که «عموسام» بازیگوش از همان مسیر ظاهرا به تفریحگاه «پایان تاریخ» رسیده بود. حال٬ درآستانه پایان کدام نوع تاریخ قرار داریم؟