%d8%a7%d9%85%d8%b1%db%8c%da%a9%d8%a7-%d8%a7%d9%81%d8%ba%d8%a7%d9%86%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86

ترس امریکا درافغانستان از دو چیز است

به باور لاورنس، چالش های پیشرو دو چیز عمده است: نفاق حکومتی درکابل و تهدید پاکستان

لاورنس سیلین یک افسر بازنشسته امریکایی در روزنامه (DAILY SCALLERR) تحت عنوان «یک راهبرد اولیه درمورد افغانستان برای ادارۀ ترمپ» این نظریه هشدار آمیز را مطرح کرده است که استراتیژی جنگ درافغانستان با دو چالش مواجه است که مانع تلاش های امریکا درین کشور می شود. چالش اول، وحدت و اعتبار رهبران حکومت افغانستان؛ چالش دوم، مداخلات پاکستان.

به باور نویسنده، پیشنهاد همیشه گی برای گسترش فعالیت نظامیان امریکایی و اجرای عملیات تنها یک مورد است؛ که زمان لازمه برای اردوی افغان فراهم شود تا رهبری عملیات ها علیه طالبان را در دست گیرد.نیروهای امنیتی چند قومی درافغانستان زمانی می تواند سالم باقی بمانند که خدمات آن ها ثباتی را به وجود  آورد تا حکومت وحدت ملی در سایۀ آن بتواند نفوذ خود بر اکثریت ساکنان در مناطق دور دست را تحکیم کند؛ جایی که شورشیان درآن جا فعال اند. بی اتفاقی لاینحل و رقابت و دشمنی در کابل، سیاسی سازی اردو و پلیس،  قوم گرایی و منطقه گرایی می تواند روحیه رفاقت و هموندی را تغییر داده و بر روند عملیات های موثر ضربه وارد کند.

لاورنس می گوید که در حال حاضر، پاکستان بزرگ ترین تهدید به آزادی افغانستان، به پیروزی پالیسی  امریکا درمنطقه و به خصوص در پروسۀ تشکیل یک اردوی موثر و ایجاد یک حکومت مرکزی توانمند به شمار می رود. افغانستان از نظر پاکستان، کشوری وابسته است؛ یک حایل یا دیوار امنیتی بالقوه است در برابر محاصرۀ هندوستان، و یک تخته خیز جهت گسترش نفوذ شان به سوی ثروت های آسیای میانه . استفادۀ ابزاری پاکستان از شبه نظامیان اسلامی برای اهداف سیاست خارجی امری تازه نیست. وابسته اسلام گرایان با یک پایگاه جماعت اسلامی پاکستان در داخل افغانستان از اوایل سال های 1950 شروع شده بود.

نویسنده با شرح کرونولوژیک پرورش افراطیون در پاکستان با اشاره به گفتار فراموش ناشدنی نصیرالله بابر وزیرداخله سابق پاکستان که با صراحت گفته بود که «طالبان را ما ساختیم.» می نویسد که پاکستان به تلاش هایش ادامه می دهد تا نقش هوچی مین را برای طالبان بازی کند. هوچی مین رهبر حزب کمونیست ویتنام بود که امریکا را شکست داد. گ.ا.

Advertisements