download

عاملان غارت وتاراج معارف شناسایی شوند

به نظر می رسد که فاجعه عظیمی دامان معارف کشور را گرفته است و این فاجعه روزگار حال و آینده کشور را به سیاهی و تباهی بیشتر خواهد کشاند. عدم شفافیت در دستگاه معارف کشور زمانی تبارز کرد که وزیر جدید معارف آغاز به کار کرد و دریافت که احصائیه یی که در باره شاغلان در معارف کشور ارائه گردیده بود، رقمی بلند و غیر واقعی است.

در این جا بود که گزارش عدم موجودیت مکاتبی که غیر واقعی بودند و به تبع آن آموزگاران و دانش آموزان آن نیز وجود نداشتند، انتشتار یافت.

اینک به تازه گی ها وزارت معارف کشور اعلان کرده است، آمارهایی که در باره تعداد شاگردان معارف کشور ارائه گردیده بود و رقم نزدیک به دوازده میلیون نفر را نشان می‌داد درست نیست و این آمار قریب به شش میلیون نفر می باشد.

از این جا چنین استنباط می گردد که در وزارت معارف کشور فساد فاجعه باری جریان داشته است که این فساد می تواند، بودجه این وزارت مهم را در کام خود ببلعد و آینده فرزندان کشور ما را به تباهی بیشتری سوق بدهد.

گزارش تازه در مورد شمار شاگردان مکاتب کشور به اندازه کافی تکان دهنده و یأس آور می باشد و نشان می‌دهد که در این چند سال گذشته چه سرمایه های بزرگی که باید در راه تعالی و شکوفایی معارف و آموزش فرزندان این کشور هزینه می شد، به هدر رفته است و این سرمایه ها توسط مقامات وزارت معارف و شماری از زیردستان آنان غارت شده است و به چشم مردم افغانستان وجامعه جهانی خاک پاشیده اند.

اگر جمعیت کل کشور را چیزی در حدود سی میلیون انسان تخمین بزنیم، رقم پنج تا شش میلیون شاگرد در تمام افغانستان که مشغول فراگیری علم و آموزش اند، بسیار نا امید آور و نگران کننده می باشد و نشان می‌دهد که گام های ما در راستای بهبود بخشی وضعیت معارف و به تعلیم و آموزش کشانیدن فرزندان کشور بسیار بطی بوده است.

حالا باید از اولیای امور کشور این سوال را بپرسیم که میلیون ها دالر بودجه کشور که بخش بزرگ آن کمک های جامعه جهانی بوده است، در این سالیان رفته چگونه هزینه شده است و در کدام ولایت‌ها و صرف کدام مکاتب و نهاد های آموزشی شده است؟

ضرورت ارائه این پرسش به رئیس جمهوری کشور که اکنون در رأس کشور قرار دارد بسیار ضروری است تا او منحیث رهبر این مملکت فقیر تصمیم بگیرد به این مسأله رسیده گی کند و نگذارد، تاراج گران معارف کشور در سایه های امن و در منازل خویش در داخل و بیرون از کشور راحت بمانند و این پول های باد آورده را در راه رفاه و آرامش خود و فرزندان شان هزینه کنند.

کشور های دنیا همه توجه و کوشش شان را در قدم اول در راه تعلیم و تربیه فرزندان شان مبذول می‌دارند و معلوم است که پیشرفت ها و تعالی شان نیز مدیون این توجهات بوده است.

افغانستان نیز همانند کشور های دیگر جهان از این قاعده مستثنی بوده نمی تواند و اگر ما آرزو داشته باشیم که روزگاری به تعالی وترقی در همه زمینه ها دست یابیم باید تمام هم و غم خویش را متوجه آموزش و پرورش فرزندان این کشور بسازیم تا نسل های امروز و آینده کشور به گونه مطلوب و آراسته با زیور علم و دانش به جامعه تقدیم شوند.

پیشنهاد می کنیم جلالتمآب رئیس جمهوری کشور به این مسأله با دقت بیشتر نگاه کند و با توظیف کمیسیون با صلاحیتی به بررسی این مسأله در وزارت معارف بپردازد تا عاملان این غارت و تاراج شناسایی و به پنجه قانون سپرده شوند.

ادامه جنگ و ویرانی های کنونی، ناشی از عدم توجه لازم دولت ها به معارف کشور بوده است و نباید این بی غوری ها همچنان ادامه یابد.آرمان ملی

Advertisements