اتحادیه “ارو- آسیا”اتحادیه اروپا

با اهدافی متفاوت

سایت روسیه امروز
ترجمه – آزاده اسفندیاری

هجدهم ماه نوامبر 2011 تفاهم نامه ای مبنی برهمکاری های گمرکی و اقتصادی، بین روسای جمهور روسیه، بلاروس و قزاقستان به امضا رسید.
در پی نتایج مثبت به دست آمده در زمینه همکاری های متقابل کشورهای نامبرده از یکم ماه ژانویه 2015 نام اتحادیه “اروپا آسیا” برای گسترش و همکاری با دیگر کشورها برگزیده شد.
بر همین مبنا، روز دوم ماه نوامبر خبر نگار روزنامه روسیه امروز “آنا شوشکینا” مصاحبه ای با “لئونید کلاشنیکوف” عضو رهبری حزب کمونیست روسیه و رئیس کمیته اروآسیا در مجلس روسیه انجام داد که خلاصه ای از آن را ترجمه کرده ام:

– پنج سال از تاسیس اتحادیه کشورهای اروآسیا می گذرد، آیا شما تشکیل و روند اتحادیه را مثبت ارزیابی می کنید؟

– می توان گفت که ایجاد و روند اروآسیا برای بهبود وضعیت اقتصادی و همگرایی، به دستاورد های ارزشمندی نائل آمده است. این قضاوت بر اساس تصویب و اجرای موافقتنامه ها و هماهنگی در چارچوب مقررات طرفین می باشد. دستآورد بزرگ کمیسیون اروآسیا را می توان در زمینه اتحاد گمرکی مشترک و تعرفه های واحد آن دانست.

– کار از کجا و به چه نحو شروع شد؟

– در فضای پسا شوروی از جانب رهبران جمهوری های اتحاد شوروی سابق در زمینه همکاری های اقتصادی و همگرایی دیر اقدام شد. گردهمایی های رهبران، عمدتا حول محور اتحاد سیاسی دور میزد. آن ها یا از مسائل داخلی خود هراس داشتند و یا نگران احیای اتحاد شوروی بودند.

باید یاد آوری شود که “نورسلطان نظربایف” رئیس جمهور قزاقستان در سال 1994 با سفری به مسکو از چنین ابتکاری سخن به میان آورد. با این حال خیلی از رهبران جمهوری ها، نظر منفی نسبت به چنین اتحادیه ای داشتند و بیم داشتند که مبادا روسیه فرمانروای جمهوری ها شود.

با سقوط اتحاد شوروی، مشکلات اقتصادی دامنگیر این جمهوری ها شد و عملا از رشد و ترقی و همگرایی نشانی نماند. در آن زمان احساس داشتن استقلال و رئیس خود بودن مانع از آن شد تا مشکلات و معایب دیده شوند.

– چه زمانی احساس نیاز تشکیل اقتصاد اروآسیا جنبه عملی به خود گرفت؟

– اتحاد گمرکی برای نشان دادن کارآیی و مفید بودن خود از سال 2000 تا 2010 به طول انجامید. در عمل مشاهده شد که در این دنیای در هم تنیده برای رشد و حیات اقتصادی انزوا و گوشه گیری چاره کار نیست.

بر پایه چنین تجربه ای بود که برخی از رهبران جمهوری های اتحاد شوروی سابق به این نتیجه رسیدند که برای پیشرفت اقتصادی و سیاسی کارا و توانمند، باید با یکدیگر اتحاد داشت.

بر پایه چنین درک و نیازی بود که سال 2011 با فراخوان رئیس جمهور قزاقستان “نور سلطان نظر بایف” تفاهمنامه قرار داد اتحاد گمرکی و همگرایی توسط روسای جمهور روسیه “ولادیمیرپوتین” رئیس جمهور بلاروس “الکساندر لوکاشنکو” و رئیس جمهور قزاقستان “نورسلطان نظربایف” در مسکو امضا شد.

باید توجه داشت که واکنش و درک غرب نسبت به چنین اتحادی صحت و درستی آن را اثبات می کند. خانم”هیلاری کلیتون” زمانی که در راس وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا بود به صراحت بیان داشت که “روسیه می خواهد اتحاد شوروی را باز سازی کند. ما هرگز اجازه جمع شدن جمهوری های سابق اتحاد شوروی را حول محور روسیه نخواهیم داد”. خانم” کلینتون” به خوبی درک می کرد که اتحاد و همکاری های مشترک جمهوری ها و یا دیگر کشورها به معنی شکسته شدن قدرت انحصاری غرب و البته توانمند شدن روسیه است. برخی از سیاستمداران ما با شتاب اظهار نظر کردند که “این یک اتحاد اقتصادی است و ما خواهان احیای اتحاد شوروی نخواهیم بود…” در صورتی که غرب با هر گونه اتحادی مخالفت می کرد.

بعد از مدت ها تامل با خود اندیشیدم که غرب برای ما چه مشکلاتی می تواند ایجاد کند؟ در عمل دیده شد که کودتا در اوکراین و مسلح کردن فاشیست ها در این کشور، جواب همگرایی و اقتصادی کشور های عضو اروآسیا بود. در واقع اوکراین می توانست برای اتحادیه اروآسیا حکم ستون سنگی در مقابل غرب باشد.

– آیا از پنچ سالی که قرار داد همگرایی اروآسیا بسته شده است کشورهای امضا کننده سودی از این پیمان نامه ها برده اند؟

– آمار نشان می دهد در این پنج سال، پیشرفت و رشد اقتصادی به دست آمده است. از آن جمله دستاورد هایی در زمینه های هماهنگی قانون گذاری و افزایش کیفیت و حجم مبادلات بارزگانی.

مسلما ما در ابتدای راه قرار داریم ولی این مهم است که می دانیم چه میخواهیم و چه اهدافی را دنبال می کنیم. اگر چه در این پنج سال رشد و ترقی کند بوده است اما در حال پیشروی است. باید اذعان کنیم که برای ایجاد و تداوم اتحادیه و همگرایی اروآسیا روسای جمهور روسیه، قزاقستان و بلاروس کمک های ارزشمندی کرده اند.

– آیا کشورهایی هستند که در آینده نزدیک خواهان بستن قرارداد و پیوستن به اتحاد و همگرایی اقتصادی اروآسیا باشند؟

– البته، در سال 2015 ارمنستان و قرقیزستان توافقنامه اروآسیا را امضا کردند و تاجیکستان هم در حال بررسی ورود به این اتحادیه است. در حال حاضر 40 کشور جهان آمادگی خود را برای پیوستن به این اتحادیه اعلام کرده اند. ویتنام نیز اخیرا موافقتنامه را امضا کرده است و قرار است متناسب با معیارهای اتحادیه اروآسیا اجناس خود را برای تجارت آماده کند. در نظر داشته باشید که فاصله ویتنام تا کشور ما 10 هزار کیلو متر است.

می توان اطمینان داشت که تعداد کشورهای بیشتری خواهان پیوستن به این اتحادیه هستند. قرار بر این است که در آینده پول واحد به وجود آید و شهروندان این کشورها در کشورهای یکدیگر به آسانی کار کنند و یا به هر نقطه مسافرت کرده و یا استراحت کنند و در صورت نیاز برای معالجه به پزشک و بیمارستان مراجعه کنند. چنین شرایطی می تواند خصوصا برای همسایگان ما بسیار مناسب باشد!

http://www.russia-today.ru/article.php?i=2068